...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

Κυριακάτικη εκδρομή πρωί-πρωί....

Δεν υπήρχε λόγος να κάνω αυτή την ανάρτηση σήμερα.Αιτία  το ουράνιο τόξο που είδα.Δεν ειχα ξαναδεί σε θάλασσα ουράνιο τόξο.Κόλησα...ποιές από αυτές που τράβηξα να βάλω στο blog;
Λοιπόν...
Ξεκίνησα με το ΙΧ προς τα κάτω για θάλασσα.Πρωί Κυριακής 16 Σεπτέμβρη 7 παρά με καφέ που πήρα στο Λευτεροχώρι.Στο ραδιόφωνο δεύτερο πρόγραμμα,σιγά άκουγα μουσική.Ελάχιστα αυτοκίνητα  στο δρόμο.Συννεφιά έχει χωρίς αέρα.Εφτασα στην Λούτσα και κατεβαίνω αριστερα προς παραλία.
Σε μισή ώρα ημουν κάτω στην παραλία στο Βράχο.Η ώρα είναι 7 και 20
Δεν φαινόταν καλά στην αρχή το ουράνιο τόξο πάνω από την παραλία.
    Ανέβηκα με το αυτοκίνητο πάνω στην Εθνική προς Ηγουμενίτσα για να  προλάβω, να δώ  καλλίτερα αλλά και να βγάλω φωτογραφίες.                            
                        
Με το που βγήκε ο ήλιος χάθηκε το ουράνιο τόξο.
 Είχε κύμα.Θερμοκρασία απ ότι είδα στ αυτοκίνητο περίπου στους 18.
Βούτηξα για κανα μισάωρο.
Επιστρέφοντας εκεί γύρω 9 και κάτι, στο ράδιο διαβάζει κάποιος αποσπάσματα 
από ένα βιβλίο.Προφανώς συγγραφέας σκέφτομαι και το είχα διαβάσει πριν κανά χρόνο.Ηταν ο Δημήτρης Κούκουλας και διάβαζε από το εκδοθέν το 2005 βιβλίο του με τίτλο <<Τα φορτηγά και άλλες ιστορίες>>.Δεν κατάλαβα πότε γύρισα  Φιλιππιάδα.


5 σχόλια:

navarino-s είπε...

Τα καλά σου λόγια έτσι όπως δένουν αρμονικά με το εκπληκτικό τοπίο που περιγράφεις ήταν ένα ανέλπιστο δώρο για μένα. Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!
Δημήτρης Κουκουλάς

Ανώνυμος είπε...

Οι ομορφιές και το πράσινο που υπάρχουν στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου.
Δυστυχώς όμως αυτό το δώρο δεν μπορούμε να το εκτιμήσουμε ούτε και να το απολαύσουμε ενώ το έχουμε στα πόδια μας.

filoiko είπε...

Δεν το περίμενα το σχόλιο από τον συγγραφέα Δημήτρη Κουκουλά
που τυχαία το πρωί άκουσα στο δεύτερο.
Τι να πω;
Ευχαριστώ εγώ,ιδιαίτερη τιμή γι αυτό το blog.
Στείλε μου σε παρακαλώ σε κείμενο την περιγραφή που παιδια΄κάθε Κυριακή πηγαίναμε στην εκκλησία την δεκαετία του 60.Εχω και παλιές από τότε φωτογραφιες.

Καταπληκτικό κείμενο.
Και πάλι σ ευχαριστώ.

(διευκρίνιση: η γνωριμία μας ξεκίνησε σήμερα το πρωί στο δεύτερο)

Ανώνυμος είπε...

Στο καφενείο της Φιλιππιάδας του 30θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να ξέραμε ποια είναι τα πρόσωπα της φωτογραφίας.

Ανώνυμος είπε...

Ωραιο μιλτιαδη μπραβο.μας εφαγε ο καναπες και η τηλεοραση.....