...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

Το σεμεδάκι της ζωής μου.

     Το μεγαλυτερο χαμογελο βγαινει λενε από τη μεγαλυτερη στεναχωρια.Χρειαζεται να εχεις θαρρος να δειξεις τα ονειρα σου σε καποιους αλλους.Αυτο που μου αφησες μισο θελω να το μοιραστω με καποιους που το υποσχεθηκα.Λεω μηπως αυτό μου το αφησες δεν ηταν καθολου τυχαια!Λεω μηπως.Και ερχεται καποια ωρα που πρεπει να φυγεις και γω...να μενω με ένα παλιο σεμεδακι στη χουφτα!Ενα τοσο δα που ποτε δεν ειπες σε κανεναν αυτό τι μορφη θα παρει,που θα μπει,και αν πρεπει.Και εμεινα εγω με ένα τοσο δα σεμεδακι στα χερια και το εχω από τοτε σαν την...ουρα της ζωης μου.
Παραλιγο να με πεισουν ότι το μεγαλυτερο πρόβλημα της κοινωνιας μας είναι τα κλειστα και γερασμένα μυαλα.Γενικα δηλαδή,το υπερανω προς τη γιαγια και τον γερο,θα σου δειξει ένα τσικ το στιγμα της εποχης.Αμα ΛΕΕΙ εκλειψουν όλα αυτά τα βαριδια[ετσι καπου διαβασα]και καθαρισει η Ελλαδα από τα κολλημένα μυαλα του χθες σωθήκαμε!Και λες για κατσε.Ηκαθε γρια[μοντερνα]εχει το Ζορζ τον κομμωτη τα τελευταια 40 χρονια,το ένα και
μοναδικο μαγαζι που τις κοβει τον καφε,το ΑΒΑ για τα πιατα που δεν το αλλαζει με τιποτα,και το συμπαν της το ανοξειδωτο,που αμα πας να τις πεις κατι,θα σε χτυκιασει πρωτα μεχρι να το βαλει στο κεφαλι της αλλα μετα παιζει και να το δουλεψει,εστω οσο της κοβει.Το κυριο πρόβλημα δεν είναι ο γερος και η γρια,ουτε τα γερασμένα κεφαλια.Κατσε να στο παω μια από Λελοβα-Καντζα και γυρα μερια να το πιασεις.
Το σαββατοκυριακο επισκεφτηκα το πατρικο μου.Μπηκα στο παιδικο μου δωματιο[συμμαζεμενο μονο τα χρονια που λειπω]και εψαξα τα πραγματα μου.Χωμενα κουτια εδώ και κει.Ημερολογια,γραμματα,αναμνησεις,φωτογραφιες,σημειωματα,στιχοι,τα παντα,που τελικα δεν αφηνα ποτε καμια μνημη να χαθει.Την κατεγραφα για να μεινει.Ακομα το κανω.Θελω να θυμαμαι ποιος ημουν και ποιος είμαι τωρα.Με αυτά που ειδα χαμογελασα,εξεπλαγην,συγκινηθηκα,και λυπηθηκα βαθια.Και όλα αυτά τα ειχε σε αρμονια το παλιο μυαλο της γιαγιας,σκουπισμενα και στην τριχα.Παω πισω στα χαρτινα παρθενικα ταξίδια του τοτε.Με φεγγαρι λιγο μικρο εξω,και μια ζεστη ξαφνικη με παραταει ο Ιουνιος.Με ένα λευκο ποτηρι κρασι στο χερι και ένα σφυξημο πανω δεξια και χωρις προειδοποιηση καμια,το δωματιο αυτό με ξενυχτάει σε παιδικα παρτι,γενεθλια,αναμεσα σε παλιες φωτογραφιες.Ολα στενευουν λιγο.Κρεβατια,παπουτσια,μπλουζες,και κοντα παντελόνια.Και όλα αυτά χαρη στα...παλια μυαλα της γιαγιας!Ολα στενευουν,η με στενευουν!Δεν εχω κατι άλλο να φανταστω.Νομιζω εδώ εληξε ο ρομαντισμος μου.
Εχει μεινει ένα συρταρι κλειστο.
Το εχω ανοιξει αν θυμαμαι καλα την τελευταια φορα θα ηταν πριν 10 ολοκληρα χρονια!Θα κανω για σενα μια βουτια,ενα μακροβουτι με ματια ανοιχτα,σκεφτομαι.Θα αφήσω τον εαυτο μου αμολητο και θα τον ξεχασω οσο περισσοτερο μπορω.Εινα ο καλυτερος τροπος για να ζησω.Και ολα αυτα γιατι καποιο βραδυ με 2 αδερφικους μου φιλους μου πηραν το κουτακι με τα σπιρτα μεσα απο την τσεπη μου,το ανναψαν,με φουντωσαν,και τα θυμηθηκα ξανα!Και ξερεις η μυρουδια του καμμενου σπιρτου πως ειναι.Εξηγουμαι.Σε μια πολυ φιλικη κουβεντα που ειχα πριν μερικα βραδια με τους φιλους που ειπα πριν,και που τους ξεφουρνησα το...μυστικο μας!Μειναν με ανοιχτο το στομα!Οτι υπαρχει!Λες!Μπαρουφες του ποτου και τις αυρας του Ιουνιου!Ασε μην τον παμε κοντρα τωρα[μπορει να σκεφτηκαν]ζεστη,καλο κρασι,Ιουνιος,παρεες,ξαναμενες παλιες θυμησες,κατα βαθος λεω εγω μπορει να μην με πιστεψαν.Υπαρχει αυτο το πραγμα τοσα χρονια και να το ξερω μονο εγω και...συ!Απο κει σκαλωσα!
Και να'μαι!Και σιγα μην εχω κανενα τεραστιο αρχειο[ο βλακας]απο σενα,για ολα αυτα που μου εμαθες και που θα μου συμβαινουν καποτε στη ζωη μου.Απο το ενα αυτι μου μπαιναν απο το αλλο βγαιναν,Το μονο που ειναι να σε θυμαμαι,το λεω.Πηρα μια βαθια ανασα..ανοιγω.
Φορουσε παντα μαυρα,κι ας πηγαιναν πολλα χρονια απο τοτε που ειχε χασει τον παππου,χηρα,αλλα πολυ περηφανη.Τοτε εβαλε τα μαυρα κι εσφυξε για πρωτη φορα τα χειλια.Απο τοτε για τη γιαγια ειχαν τελειωσει τα χρωματα.Μαυρα φουστανια,και μαντιλια,και μαυρα σκουρα καλτσον.Μονο τα χερια της ξεφευγαν απο τη μαυριλα.Μακρια χερια,δυνατα,δουλεμενα,αλλα χερια της αγκαλιας.Εφτιαχνε μαγικα πραγματα μάυτα,φαγητα λαδερα και πιτες αξεχαστες και τις πιο νοστιμες τηγανητες πατατες που εχεις φαει ποτε,κριτσιανιστες και ουτε μια σταλα λαδερες.Τραχαναδες σπιτικους που τους απλωνε πανω σε σεντονια,κρεβατια,τραπεζια,και ξυλινους παγκους,και μυριζε οχι ολο το σπιτι,μα και η γειτονια.Και ας ειχε περασει πολυ χιονι απ'αυτο το κορμι που λεει και ο ποιητηςσ'αυτες τις πλατες,αυτες ποτε δε λυγισανε.
Και να το μυστικο μας.Τα σεμεδακια,η πως αλλιως τα λενε.Αυτα τα πολυχρωμα,η ασπρα,κρεμ,που ΄φυτρωναν' ολοχρονις στις πιο απιθανες διαστασεις και σχεδια,που τα σκαρωνε,πλεκοντας με το παραξενο και στραβο βελονακι στην ακρη.Της μιλουσες,της εκανες πλακα,χαμηλωνε τα γυαλια της,απαντουσε κοιταζοντας σε και χωρις να χασει ουτε ποντο απ'το αριστουργημα!Την πειραζα τις ελεγα γιαγια αυτα ειναι για την τηλεοραση την πλασμα,να τα βαλω επανω!Και απαντουσε,καποτε αυτα θα σε σημαδεψουν και σενα και οποιον τα δει!Ασε μας ρε γιαγια απαντουσα με την...αρχαιολογια!Εσυ δεν μπορεις να βαλεις ουτε την υπογραφη σου πλεον υπογραφεις με..σταυρο μας κανεις και πνευμα!
-Ναιιιιι...χώλια με!Απαντουσε,Και την χωλιασα.Πραγματικα.Νομιζω πως ηταν η πρωτη φορα που εκλαψα μπροστα σε'ξενους' απο ενα συνοθυλλευμα συναισθηματων,πονο,θλιψη η δημοσια ειρωνια που εισεπραξα!Θυμαμαι τρελαινοταν να βλεπει καποιο Καλημερα Ζωη του Φωσκολου που παιζοταν για τουλαχιστον 15 χρονια.Καποιο φεγγαρι καποια φιλη της τις ειπε για καποια Τολμη και Γοητεια,που μερικες φορες μου ζητουσε να τις διαβαζω φωναχτα τους υποτιτλους,αλλα μερικες φορες με προλαβαινε και μου ελεγε τι ειχαν πει πριν ακομα τους διαβασω!Αφου τη ρωτουσα,γιαγια μηπως μας κοροιδευεις τελικα,και τα διαβαζεις γρηγοροτερα απο μενα,αλλα που να φανταστω που το βλεπαν με τη φιλη της τριτη η τεταρτη φορα,και το ειχαν κανει πρωτα σεμιναριο!
Το σεμεδακι τις τριτης ηλικιας μου εχει μεινει μονο σε αυτο το συρταρι.Η΄'προικα σου'μου'λεγε.Ασε ρε γιαγια απαντουσα που θα βρεθει ανθρωπος που θα τα δεχτει ολα αυτα τα αρχαια!Αχ να'μουν απο καμια μερια οταν τα χρειαστειτε,μονο αυτο σου λεω.Και τα...χρειαστηκα!
Ενα τηλεφωνο κατα τις 5 και μιση το πρωι,δεν χτυπησε οπως αλλες φορες.Ο ηχος της κλησης του ηταν διαφορετικος,η μελωδια πιο λυπηρη.Ηταν Σεπτεμβριος μουντο χτυπημα,σαν τη συννεφιασμενη μερα του.Η μαμα απ'το νοσοκομειο.Η γιαγια ...εφυγε.Και μου εχει μεινει το...αρχαιο να την θυμαμαι.
Σημερα την ημερα της Τριτης Ηλικιας,θελω να σου πω κατι.
Σ'αγαπω που ησουν δευτερη μαμα.Που μου ελεγες τις πιο ομορφες ιστοριες.Σ'αγαπω γιατι με στηριξες σε ολα.Σ'αγαπω γιατι ησουν γενναια.Σ'αγαπω γιατι με φροντισες πολυ.Σ'αγαπω για τις μεγαλες αγκαλιτσες που μου εκανες.Σ'αγαπω γιατι...ετσι γουσταρω ρε γιαγια,θες τιποτα τωρααα!Θα μπορουσα να σου γραφω για μηνες ολακερους.Αλλα ΄΄χορταινεται'' ποτε η αγαπη και οσων αφορα εσενα!Δε χορταινεται.Εχω βρει το''φαρμακο''για να ξεκιναω τη μερα μου.Κοιταζω λιγο το συρταρι ,το μυστικο μας και χωρις να το ανοιξω με εμπνεει,μου ζεσταινει την καρδια.Μετα φευγω για δουλεια.Μεσα στην ημερα παιρνω δυο-τρεις[καμια φορα και παραπανω]δοσεις του ιδιου φαρμακου με αυτα που μου ελεγες,ξαναγεμιζω μπαταριες με θετικοτητα.Ετσι γεμιζω την πιο ομορφη πλευρα της ζωης,που θα εξακολουθει να υπαρχει σε πεισμα των δυσκολων καιρων,γιατι θα σε εχω διπλα μου.Ακου Τριτη Ηλικια και παλια μυαλα!!!Παλιο μυαλο.Ηταν περηφανη,δραστηρια,δυναμικη,αλλα και ξεροκέφαλη,σταθερη,θαυμαστη,δυνατο ενστικτο,θρησκευομενη,διακριτικη,με υπερβολικη προστασια,ομορφη,μελαχρινη,ψηλη,απλα αρχοντικη γυναικα.Και ας ηταν Τριτη Ηλικια!    χρονια πολλα σαν σημερα σε αυτην την Τριτη Ηλικια.          

 Φιλιππιάδα  Κυριακη 28 Σεπτεμβριου του 2014.
(Το κείμενο  το έστειλε ανώνυμος φίλος στο filoiko επ ευκαιρία  της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ που είναι η 1 Οκτωβρίου.Μαζί έστειλε και την φωτογραφία με το μισοτελειωμένο σεμεδάκι,την βελόνα και τα γυαλιά  της γιαγιάς του
όπως τάχει φυλαγμένα στο συρτάρι από τότε που την έχασε.)                                

12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τελειο!με εκανε να κλαψω.Σκεφτομαι και εγω τη δικια μου γιαγια (την τσουπρα μου ετσι τη λεω)και θελω να αποθησω απο το μυαλο μου οτι θα ερθει αυτη η ωρα (οτι θα χτυπησει το τηλεφωνο).Ειναι 94 χρονων και τα εχει 400 .Την αγαπαω πολυ.

Ανώνυμος είπε...

Τί φταίνε τα σπιτάκια;Ιστορία της πολης ειναι κι αυτα,όπως και τα πετρόχτιστα,μόνο που αυτα στέγαζαν φτωχούς ανθρωπους;Γιατι να μη γίνει μια συντήρηση και να υπαρχουν για να βλέπουν και οι άλλες γενιές πώς επιβίωναν άνθρωποι σε δύσκολα χρονια;

Ανώνυμος είπε...

Να συμπληρώσω πως έτσι σώθηκαν τα Αναφιωτικα και μερος της Πλάκας.Τα φαντάζεστε συντηρημένα,ασβεστωμένα και με περιποιημένος τους κήπους;Άσε που θα μπορούσε σε ενα καλύτερο μέλλον να ειναι και πόλος έλξης για ανθρωπους που θελουν να διασκεδάσουν ήρεμα και ποιοτικά.

Ανώνυμος είπε...

Και τι εγινε που βαρανε,εγω εχω πολλα χρονια που εχω κλειστα τ'αυτια μου στις ΣΕΙΡΙΝΕΣ!Καλο η κακο θα..δουμε!!!Καλο μηνα.

Ανώνυμος είπε...

ΚΡΙΜΑ. Πίστευα ότι δεν θα υπήρχαν αναθέσεις πάνω από 1.000 ευρώ. Αλλά ακόμη και έτσι, χάθηκαν οι επαγγελματίες του Δήμου μας και φθάσατε στην Άρτα; Κρίμα! Ό,τι συνέβαινε παλιά συμβαίνει και τώρα!!

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητο filoiko ωραια η φωτογραφια δεξια με το πετροχτιστο.Ερωτηση-τα ξυλα που είναι κομμενα εξω στην αυλη,μπορω να παω να τα παρω αν γνωρίζεις,γιατι προκειτε να..βελαξω φετος απ'το κρυο γιατι μου τα'φαγε όλα ο ΕΜΦΙΑ-ευχαριστω!

Ανώνυμος είπε...

Πες μου ποσους τοιχους εχεις σηκωσει εσυ τελευταια!Εγω κανεναν!Πες μου ποσα τειχη βλέπεις να υψωνονται μπροστα σου!Εγω έναν εχω και μου καθεται στο στομαχι!Και ολο ανεβαινει κάθε μερα!Καποτε δεν ηταν ετσι,ηταν αλανα.ΕΠΑΙΖΑ!Εγω..επαιξα!Αυτοι που θα'ρθουν να το κατοικησουν που θα παιζουν!Ετσι που τον βλεπω σοβαντισμενο,μου'ρθε μια ιδεα!Μπορεις να γραψεις πανω μια ευχη!Που την κανει και ο..τοιχος!Γρεμισε με,δεν εχω θεση εδώ!Με θελω αλανα!Αλλα δεν το κανω.Καποτε εκανα ένα μικρο βηματακι εγω να βρεθω εκει!Να δω αυτοι οι νεοι ποσα βηματακια θα κανουν,και που θα παιζουν!Σκεφτηκα τι να γραψω.Το θελει και ο..τοιχος.Προσεχε μη..σκοντάψεις!Μα που στην αλανα.Κι'ομως!!!

Ανώνυμος είπε...

Τις "παραγγες"όπως τις λέγαμε η τοπική εξουσία τις θελει να μην υπαρχουν.Πώς αλλιώς θα φαίνονται τα μέγαρα που ειναι χτισμένα πισω τους;

Ανώνυμος είπε...

Ποιος έλεγε οτι θα μπει τάξη στην πλατεια,οι μουσικές θα ειναι ελεγχόμενες κλπ κλπ;Για κοιτάξτε στη διαύγεια και θα δείτε ποιος εκανε αίτηση στις 22/9 για μουσική πόσο γρήγορα συνήλθε το τοπικό και έδωσε την άδεια και πόσο γρήγορα αναρτήθηκε στη διαύγεια η αποφαση.

Ανώνυμος είπε...

ΛΕΣ!ΜΠΑΑΑ!ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!ΚΙ ΑΝ...ΝΑΙ!κο-κο-κο-κο-κο!!!Αντε και καλα ΜΕΡΙ-ΚΡΙΣΜΑΣ που λεν και στο..χωριο μου!

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα απο τη βροχερή Φιλιππιαδα.Δημαρχε για περνα λίγο απο τη Μπιζανίου τωρα να δεις πώς βρωμάει.Ειπες προεκλογικά οτι θα τακτοποιήσεις παράνομες συνδέσεις και θα υποχρεώσεις να συνδεθούν στο βιολογικό.Ουτε μια συζήτηση απ'αυτού.Ή μήπως πήρες τη σκυτάλη απ τον άλλο δήμαρχο στα γλέντια και στις δεξιώσεις;

Ανώνυμος είπε...

Λοιπόν,διαβάζοντας σημερα το έτερον φιλιππιαδιωτικο μπλογκ μου έδωσε την εντύπωση οτι ακομα διοικεί ο πρώην.Αυτος φταίει που έφερε το θεμα ατο ΔΣ ή ο νυν δήμαρχος;Οσο αφορα για τα υπόλοιπα υπαρχει νομοθεσια που διέπει αυτές τις εταιρίες.Ας κανει χρήση της και να μην πετάει λόγια εντυπωσιασμού.Τωρα δεν πείθουν.Τωρα διοικούν και θα υπόκεινται στην κριτική μας.Ολοι περιμένουμε να μάθουμε αν γινόταν κάτι παράνομο.Μεχρι στιγμής πάντως τιποτα.Θα περιμένουμε.