Ζωντανή σύνδεση με φωλιά πελαργών στην Φιλιππιάδα

...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

...6Οντάρης ε καί;

Σήμερα τη στιγμή που ρίχνω νερό στο πρόσωπό μου,κοιτάζομε στον καθρέφτη.Μεγάλε,φτάσαμε τα 60.Ε καί;Ότι κι αν χάσαμε μπορεί να το βρούμε,και τώρα ακόμη.Και  ας πατάμε τα 60.Ευτυχώς δε χάσαμε το χρόνο.Γιατι αν τον χάναμε αυτόν,σιγα που θα τον βρίσκαμε ποτέ.Στα 60 χρόνια μου,έχω δει ανθρώπους και ανθρώπους.Έχω δει ανθρώπους μουρτζούφληδες.Έχω δει ανθρώπους να χαμογελάνε συνεχώς.Και να το ξέρεις φίλε μου.Αυτού του είδους οι ανθρώποι αυτοί ντε που χαμογελάνε,όχι οι άλλοι,κλαίνε λίγο παραπάνω.Οι μουρτζούφληδες καλά άστο.Στα 60 μου εγώ τώρα,εχω κάνει λάθη-πάθη-αμαρτίες.Εεε καί;Δικά μου δεν ήταν τα χρόνια;Γιατί να μην τα έκανα;Αφού εγω τα πλήρωνα,και τα πληρώνω όλα αυτα τα 60 χρόνια γιατι ναμην τα έκανα!Με...κοιτάζω άλλη μια φορά στον καθρέφτη.Δε μπορώ να γυρίσω το ρολόι πισω της ζωης μου.Μπορώ όμως να το κουρδίσω ξανά.Εστω και στα 60 μου.Είχα δυσκολίες σε αυτά τα 60 χρόνια μου δε λέω.Άλλωστε αυτές οι δυσκολίες μου κάναν τη ζωή μου ενδιαφέρουσα,μέχρι και σήμερα,που κοιτάζομε στον καθρέφτη.Απο εικόνες κρατάω τις όμορφες.Απο λόγια κρατάω μονο τα αληθινά.Και απο ανθρώπους,ααα απο ανθρώπους,μόνο όσους απέδειξαν ότι αξίζουν να είναι στη ζωή μου.Και το ποιό σημαντικό είναι,ότι δεν έχω ξεχάσει,να ξεχάσω,όσους με έχουν ξεχάσει.60 σου λέει.Εεε καί;Όσο είχα ανθρώπους,και θα έχω και τώρα δίπλα μου που με αγαπάνε,δε θα πέφτω ποτέ.Απλά θα σκοντάφτω.Ετσι έμαθα εγω.Έμαθα απλα ναζω.Η ευτυχία με έκανε γλυκό.Τα εμπόδια,δυνατό.Αλλά και οι θλύψεις με κρατήσαν άνθρωπο.Και στα 60 μου είμαι σε ηλικία που διαβάζω μόνο πράξεις.Για τις λέξεις έχω καλό..οπτικό!Στα 60 μου,δεν ασχολούμαι με ότι πλέον δεν αξίζει.Αλλά κάνω ρε φίλε τα πάντα γι'αυτούς που το αξίζουν.Για τους δήθεν,και τους μ@λ@κες,έχω ενα μπουκάλι αμνησία με κόκκινο κρασάκι,και προχωράω.Και κάθε ανατολή,με βρίσκει χαρούμενο.Και κάθε δύση ευτυχισμένο.Θα μου πείς,πρέπει να γίνεις ντίρλα για να το καταφέρεις;Όχι δα.Απλά τα πράγματα.Τώρα στα 60 μου,έχω φίλους που φτάνουν στα δάχτυλα του ενός..χεριού μου.Να βάζω μαζι τους ένα ποτύρι με κόκκινο κρασάκι.Να ακούω μαζί τους ωραία μουσικούλα.Να λες ιστορίες που γουστάρουν και αυτοί οι 4.Και άσε τους άλλους να ψάχνουν την ευτυχία.Άστους.Εσύ την έχεις βρεί,μέσα σου.Στα 60 μου θέλω να αγνα ντεύω θάλασσες.Θέλω να αγναντεύω όμορφα ηλιοβασιλέματα.Θέλω να βλέπω όμορφα μέρη.Θέλω να ακούω για μεγάλες αγάπες.Για ωραία φεγγάρια.Θέλω να περιμένω κάθε χρόνο τους πελαργούς.Να πετάξω κάθε Μάρτιο μαζί τους.Θέλω και στα 60 μου να ακούω πόσο όμορφη είναι η ζωή.Περνάν τα ρημάδια τα χρόνια,και γω θέλω να ζήσω.Χθές σκεφτόμουνα,σήμερα τα έχω φτάσει τα 60.Κάποιοι άνθρωποι έχουν περάσει απ'τη ζωή μου.Άλλοι ήταν δώρο,άλλοι ήταν τιμωρία.Διάφοροι τύποι.Παντελονιασμένοι χρόνια.Δηλαδή,πολλά λεφτά.Ε και;Εγώ δεν ήμουνα ποτε απ'αυτούς.Δεν είναι κακό,η φτώχεια να βρίσκεται στις τσέπες μας.Το χειρότερο είναι να βρίσκεται στις καρδιές μας.Εκεί να σε δω,να το κάνεις αυτό καλα.60 χρονών λέει οσονούπω.Κοιτάζομαι στον καθρέφτη.Μπορεί να γεμίσει με ρυτίδες το πρόσωπό μου,αλλά δε θα γεράσει ποτέ η καρδιά μου.Καποτε δέ,βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε.Και τώρα σκεφτόμαστε πόσο ευτυχισμένοι είμασταν παιδιά.Η π@@τ@ν@ η ζωή είδες κόλπα που σου παίζει;Εχω περάσει 60 χειμώνες.Δεν τους φοβήθηκα.Πέρασα 60 κρύα.Δε με πειράξαν.Ξέρεις τι έμαθα να φοβάμαι τα 60 αυτά χρόνια;Ανθρώπους που έχουν χειμώνα στην ψυχή τους,και κρύο στην καρδιά τους.Όπως μου'λεγε η μάνα μου.Ο Θεός και ο γείτονας.Κάτι ήξερε,φαντάσου νά'χεις κανέναν κρύο στην ψυχή γείτονα.Και είναι άδικο αυτό.Να απολαμβάνεις την ίδια λιακάδα στη ζωή μαζί του.Για σκέψου το.Αν και αυτοί έπρεπε κάθε μέρα να έχουν πάνω τους ένα σύννεφο με δυνατές καταιγίδες.Αλλά τι να τους κάνω;Η ζωη είναι πολύ μικρή.Να εγώ,μόλις έφτασα τα 60.Δεν αξίζει να σπαταλήσω ούτε λεπτό σε αυτούς που δεν αξίζουν.Σε αυτούς που με χαλάνε.Γιατί έχω φτάσει 60.Εεεε καί;  Θυμάσαι πως τελειώναν τα παραμύθια κάποτε;    Και ζήσαν αυτοί καλά....και μείς καλύτερα..!         Αντε βρέ,χρόνια μου πολλά,να με...χαίρομαι!

0   60ντάρης.
Φεβρουάριος 2016

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ.ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΕΡΑΣΜΑ.ΤΡΙΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΕΝΤΑΕΙ.ΖΗΛΕΥΩ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 60 ΣΟΥ.ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΟΝ ΤΙ ΣΟΥ'ΜΕΛΕ ΝΑ ΔΕΙΣ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ! Σ.

Φάνης Μπάρκας είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο. Θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ. Μπράβο σου βρε φίλε. Το λέει η ψυχή και η καρδιά σου. Να ζήσεις χίλια χρόνια -γιατί τόσα θα ζήσεις με την ομορφιά της γραφής σου. Δε θα γεράσεις ποτέ. Στα εξήντα σου, δείχνεις ότι είσαι πολύ-πολύ νέος. Και έτσι να μείνεις. Ευτυχής και ο Μιλτιάδης που έχει τέτοιους συνεργάτες.
Φάνης Μπάρκας

Ανώνυμος είπε...

Ωραία γραφή. Εντονη, δυνατή! Τ.

Ανώνυμος είπε...

Ωραια τα φωτιστικα στους δρομους!!!!ευκαιρια να βαλουν και καμια λαμπα πουθενα αλλου ομως γιατι στα στενα σε τρωνε οι λυκοι!!!!υπαρχει και κινδυνος να πεσεις και στις τρυπες που εχουν αφησει ανοιχτες!!!

Ανώνυμος είπε...

+1000 στον προηγουμενο.Τ.