...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

11. Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας.

Μιλτιάδης Δ.Κωστάκος
Τότε που ήμασταν παιδιά .
Ανάθεμα τα γράμματα κι εκείνους που τα βρήκαν!
Πόσες φορές δεν αναθεματίσαμε , δεν καταραστήκαμε , το σχολείο και τους δασκάλους μας . Ειδικά τότε που ήμασταν παιδιά στο δημοτικό. Ας έλειπαν τα γράμματα και το καλό τους , εκεί που μας τυραννάνε όλη μέρα και να μας κάνουν μαύρη τη ζωή μας.
Ήταν στιγμές που αναρωτιόμασταν , μα τι το ήθελαν και το ‘φκιαναν το σχολείο; Δεν το άφηναν όπως ήταν τα πράγματα και ο καθένας να κοίταγε μόνος του τη δουλειά του; Με το ζόρι να μάθουμε γράμματα! Πρωί-απόγευμα σχολείο! Άσε οι τιμωρίες και οι ξυλιές που έπεφταν σύννεφο στην παλάμη μας , γιατί ατακτήσαμε , λέει , ή πήγαμε σχολείο «άγραφοι» και αδιάβαστοι!
Τα λέγαμε οι καημένοι μεταξύ μας , τότε που ήμασταν παιδιά , αλλά ποιος μας άκουγε! Αφού και οι ίδιοι οι γονείς μας δε μας καταλάβαιναν , παρά και αυτοί επέμεναν εκεί , να πηγαίνουμε στο σχολείο. Λες και είχαν
συνωμοτήσει όλοι , κράτος ,δάσκαλοι και γονείς εναντίον μας. Επιτέλους , ας έβρισκαν έναν άλλο τρόπο να μαθαίναμε γράμματα. Αλλά πουθενά , αυτοί «το γουδί το γουδοχέρι» που λέει ο λόγος.
Και να πεις πως μέχρι σήμερα άλλαξε τίποτε με τα σχολεία , παρεκτός από την παροιμιώδη αυστηρότητα να έχει δώσει τη θέση της στη χαλάρωση και στο ξεχαρβάλωμα. Η ίδια η κατάσταση συνεχίζεται και εκεί που στο σχολείο εμείς τότε είχαμε πέντε έξι μαθήματα να διαβάσουμε , προστέθηκαν τώρα άλλα τόσα και περισσότερα , συν τα φροντιστήρια. Γι’ αυτό και οι μαθητές τα φόρτωσαν όλα στον κόκορα και στο σχολείο πηγαίνουν για να ξεδώσουν και να διασκεδάσουν το περισσότερο. Τώρα , αν πετυχαίνουν κάποιοι στο πανεπιστήμιο και έχουν καλές επιδόσεις ,ας είναι καλά τα φροντιστήρια και η τσέπη του πατέρα τους .Εκτός βεβαίως ορισμένων φωτεινών εξαιρέσεων.
Αυτά συμβαίνουν σήμερα. Εμείς τότε ζούσαμε σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες στο σχολείο , που στη βάση του παραμένει το ίδιο ανεπιθύμητο , γιατί έτσι ή αλλιώς στερεί από τα παιδιά την πολυπόθητη ελευθερία τους.
Ρούχο στενό και άβολο , που δύσκολα να το φορέσει κανείς και να το υποφέρει, είναι το σχολείο όσα χρόνια κι αν πέρασαν, όσες αλλαγές κι αν έγιναν.
Έχω δυο εγγονάκια, τρεισήμισι ως τέσσερα χρονών, και όταν τις προάλλες οι γονείς τους τούς ανακοίνωσαν ότι την άλλη μέρα πρωί θα πήγαιναν στο σχολείο (προνηπιακό) εκείνα βάλθηκαν να κλαψουρίζουν «όχι κολείο, όχι κολείο». Τι σας λέει αυτό, άλλο από το ότι το σχολείο αντιστρατεύεται στη φύση του παιδιού , η οποία φύση είναι συνυφασμένη με το παιγνίδι και την ξεγνοιασιά. Παλιά η ιστορία όσο και οι άνθρωποι.
Άλλο που αργότερα στις τελευταίες τάξεις του γυμνασίου ήταν κάποιες στιγμές , σα να σπίθιζαν κάτι αναλαμπές πέρα εκεί στον σκοτεινό ορίζοντα, κρατούσαν πολύ λίγο , ελάχιστα , και στη στιγμή έσβηναν το ίδιο ξαφνικά, όπως έρχονταν. Να ήταν μια διαίσθηση και να προμηνούσε κάτι καλό για τη ζωή μας , για το μέλλον μας, ή μήπως καμιά φαντασίωση για να μας περιπαίξει και να μας κάνει περισσότερο δυστυχισμένους με τη διάψευση , των λιγοστών ελπίδων μας έτσι που είχαμε μπλέξει με τα γράμματα!
Για την ώρα εμείς ήμασταν μαθητές ακόμη στο δημοτικό και τέτοιες σκέψεις ήταν αδιανόητες.
Τελικά , αυτό ήταν το κλίμα και η κατάσταση τότε, αναφορικά με το σχολείο και τα γράμματα. Με μια παρατήρηση. Τα γραφόμενα εδώ εν πολλοίς αναφέρονται στους μαθητές, στα αγόρια δηλαδή, και όχι στα κορίτσια , τις μαθήτριες. Διέφερε κατά πολύ η ιδιοσυγκρασία και ιδιαίτερα η θέση των κοριτσιών εκείνο τον καιρό από αυτή των αγοριών. Εκείνα, τα κορίτσια , ήταν πιο υπάκουα εκ χαρακτήρος, άσχετα με το πώς αισθάνονταν από μέσα τους. Η διαφορά πάντως αυτή υπήρχε , τότε. Γιατί σήμερα άλλαξαν πολλά πράγματα και μεταξύ των άλλων τα κορίτσια και γενικότερα οι γυναίκες πήραν το απάνω χέρι και απειλούν να πάρουν την πρωτοκαθεδρία από τους άντρες , αν δεν την πήραν κιόλας.
Εμείς εδώ μιλάμε για την Παλιά Φιλιππιάδα του 1950 και τέτοιες προνομίες και πρωτοκαθεδρίες ήταν για τις γυναίκες όνειρα θερινής νυκτός.
Αλλά ας γυρίσουμε πίσω στο σχολείο , γιατί κάπως ξεστρατίσαμε και το ρίξαμε στην αμπελοφιλοσοφία , στην αφηρημένη δηλαδή διανόηση ενώ τέτοιος δεν είναι ο σκοπός που βάλαμε στην αρχή, ο πρωταρχικός μας σκοπός. Ο οποίος δεν είναι άλλος από το να παρουσιάσουμε και όσο μπορούμε να ζωντανέψουμε το ίδιο το σχολείο, τη λειτουργικότητα του με όλες, φυσικά, τις παραμέτρους που εκ των πραγμάτων υπεισέρχονται σε έναν τόσο θεμελιακό κοινωνικό θεσμό, όπως είναι το σχολείο. Πολύ δε περισσότερο, όταν πρόκειται για το Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας με τις τόσες ιδιαιτερότητες που το χαρακτήριζαν. Ώστε η φοίτηση σε αυτό προσλάμβανε εξόχως ενδιαφέροντα χαρακτήρα, επικό θα έλεγα, καθώς όλοι οι αποφοιτήσαντες τον καιρό εκείνο έχουμε να διηγούμαστε νοσταλγικά όλο και κάποια μας κατορθώματα που διαδραματίζονταν καθημερινά μέσα στη σχολική αίθουσα τις ώρες διδασκαλίας. Και διηγώντας τα να κλαις. Και να γελάς ταυτόχρονα. Ηρωικές εποχές που πέρασαν μα δεν ξεχάστηκαν. Και πως άλλωστε να ξεχαστούν, αφού σημάδεψαν καθοριστικά όλη την υπόλοιπη ζωή μας αφήνοντας μας ως κατακάθι μια γλυκόπικρη γεύση, όταν τις αναπολούμε. Αδαπάνητος θησαυρός και ανεξάντλητη παρακαταθήκη ηθικών αξιών και διδαγμάτων.
Μα θα συνεχίσουμε . Το θέμα είναι ανεξάντλητο.          

                                                Σεπτέμβριος 2015  

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στη πελαργοφωλια πισω απο το ΚΕΠ 13ης Οκτωβριου ξεμεινε ενας πελαργος! Μαλλον αρρωστος θα ειναι και δεν εφυγε με τους αλλους!

filoiko είπε...

Μέσω email μας ειδοποίησε προχθές και κάποιος άλλος για τον πελαργό αυτόν που έχει ξεμείνει.

Περιφέρεται ψάχνοντας τους άλλους,αλλά που να τους βρει αφού ηδη έχουν φύγει πριν 20 μέρες.
Μόνος του είναι σίγουρο δεν τολμά να αναχωρήσει,δεν μπορεί να προσανατολιστεί και θα χαθεί.

Επικοινώνησα-όπως και γι άλλες περιπτώσεις φετος το καλοκαίρι- στην Πρέβεζα με μια κυρία που ανιδιοτελώς προσφέρεται για όποιο πρόβλημα προκύπτει με τους πελαργούς.Μου είπε να περιμένουμε
κανα δεκαριά μέρες ακόμα και αν δεν φύγει να βρεθεί κάποιος τρόπος να τον πιάσουμε και να τον στείλουμε μέσω Πρέβεζας στην Αιγινα-ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΑΓΡΙΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ- για να ξεχειμωνιάσει.

Ανώνυμος είπε...

Πάρα πολύ καλή η λιτανεία εχθές που πέρασε μέσα από την Φιλιππιαδα. .Ας ενημερώσει κάποιος τον κόσμο που περιμένειμέχρι τα ταξί ότι τελειωσε και.να φυγουν.Σας γλεντανε οι παπάδες. ..

Ανώνυμος είπε...

Ο παπας της ενοριας μας ολο νεωτερισμους ειναι! Ετσι κανει και το βραδυ της Αναστασης λεει πρωτα Χριστος Ανεστη και στις 12 η ωρα το δευτε λαβετε φως!!!!αφου δεν του βαζει κανενας χερι καλα μας κανει!

Ανώνυμος είπε...

Διαβάζω σε όλα τα ΜΜΕ της έρμης Ελλάδας αυτό. Με Διαπιστωτική Πράξη που υπέγραψε ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας κ.Σπύρος Κοκκινάκης,επανέρχεται στα καθήκοντά του ο χειρούργος οφθαλμίατρος ο οποίος[σιγα το νέο θα μου πεις]λίγους μήνες πριν ειχε...παντελονιάσει φακελάκι για να προχωρίσει σε επέμβαση καταράκτη!Περίπου 48 ώρες πριν την κάλπη,που όόόόλοι στα πατάρια φωνάζουν για καταπολεμηση της διαφθοράς,εγω τους παρακαλώ από καρδιας.Σας παρακαλώ δε θέλω άλλη καταπολέμηση!Φούσκωσα πως το λενε!Πριν ένα χρόνο,πήγα και έγω τον πατέρα μου στον εν λόγο κύριο για την ίδια έπεμβαση.Του εχω πει ότι τα οικονομικά μας δεν είναι και τοσο καλα,δηλαδή δεν τρέχουν τα χρήματα καταράκτης απ'την...τσέπη μας,αλλα του έδωσα το διόλου ευκαταφρόνητο ποσο για εμας,τον 200 Ευρω.Η απαντησή του;Μα που νομίζετε πως ήρθατε κύριε;Σε..περίπτερο;Γιάυτό σας λεω κύριοι,μεθαύριο,σας παρακαλώ,δε θέλω άλλη καταπο λέμηση της διαφθοράς!Αφήστε με με τον...καταράκτη μου και θα βρω εγω ποιόν από σας θα ψηφίσω! Υ.Γ.Θέλω να ευχαριστήσω το αγαπητό ΦΙΛΟΙΚΟ για το βημα που μου εδωσε να γράψω αυτό το σχόλιο.

Ανώνυμος είπε...

Δεν τους ακουτε ολους αυτους? Γιατι δεν τους πιστευετε? Τους επιασε ξαφνικα ο πονος ολους να σωσουν την Ελλαδα! Μα ποσο ψυχοπονιαρηδες ειναι ολοι τους! Να παμε ολοι συσωμμοι στις καλπες τη Κυριακη και να παμε και νωρις νο προλαβουμε το σωσιμο!

Ανώνυμος είπε...

Σήμερα κατά 8και κατι ψιλά,πρωτο Δημ.Σχολείο Φιλιππιάδας,καταφθάνω να ασκήσω το εκλ.καθήκον μου.Εγώ ο Δικαστικός,και μια κοπελιά,που βάζει κατά σειρα τα 19 κόμματα.Η κοπελιά[αααααχχχχχχ]παλιά άγαπημένη Παναγιά!Ουτε που ήξερα ότι μετα από σειρά ετων θα βρισκόμουν μπροστά της,οχι πως το ήξερα και ήρθα πουρνό-πουρνο να την δω,απλά ηρθα πρωί πριν κανουν ντου οι συμπαθέστατες γριες,όταν τελειώσει η Εκκλησία.Λεω ένα καλημέρα σας δίνω την ταυτότητά μου διαβάζει το επίθετό μου,μπαίνω στο παραβάν,ρωτάω από μεσα η..selfie επιτρέπονται;Η άλλη μουτρώνει,ο Δικαστικός γελάει,ξαναρωτάω,εγω που είμαι αναποφάσιστος τι κάνω,ποση ώρα εχω εδώ μέσα,απαντά το παλικάρι τωρα που δεν εχουμε κοσμο,παρε το χρόνο σου.Φοβερη απάντηση.Λεω,απο μέσα εγω ακόμη,περίμενα το Ρουβά να τοποθετηθεί τοσες μέρες αλλα τζίφος,αντε τώρα να βγάλω μονος μου τα κάστανα απ'τη φωτιά!Φοβερό γελιο απ'εξω,η άλλη σχολιάζει ότι τον καιρό της φωτο στην ταυτότητα ειχα φουλ μαλλιά!Λες και δε με είχε ξαναδεί.Απλά κατι ηθελε να πει και αυτή,εκείνη τη στιγμη.Παίρνω το χρόνο μου,σκέφτομαι,και τώρα;Βλέπω πάνω-πάνω,ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Λέω,λες;Το μετανιώνω,λεω ασε είναι καλά παιδιά,μην τους αναγκάσω να υπογράψουν το 4-5-6 μνημόνια!Απο έξω ακούω μεγάλε ζεις;Το παλικάρι ο Δικαστικός,του απαντώ,όλα καλα,βγαίνω,μου μπαίνει μια απίστευτη ιδέα!Αφου το παίζεις εσυ αγνωστη,και ουτε καν με θυμάσαι πια,εεεε,ας πάρω και γω την εκδίκησή μου με άλλον τρόπο.Παίρνω το λευκό,γράφω,αλήθεια,γιατί ποτε δε με πήρες ένα τηλ.να μου πεις το λόγο που έχεις φύγει...τάδε;Μόνο το όνομα έτσι;Βάζω το εκλογικό ραβασάκι στο φάκελο,και χαρούμενος όσο ποτε,βγαίνω από το παραβάν,το βάζω στην κάλπη,μου λεει ο Δικαστικός ότι εχω απίστευτο χιούμορ,απαντώ,άλλες δεν το εκτιμούσαν αυτό κάποτε φιλαράκι,παω να πάρω την ταυτότητά μου με τα...μαλλιά,και καταλαβαίνω ότι υπάρχει και ένα τόσο δα χαρτάκι,μαζι!Βγαίνω εξω,το διαβάζω,εχει το τηλεφωνό της,και γράφει,παρε με μετα όταν τελειώσω από δω,να βρεθούμε!ΣΟΚ!Αμάν βρε Αλέξη αγόρι μου,καθε Κυριακή εκλογές,και σε μαύρισα,και το μωρό εχασα!Καλα είπα να πάω με τη γιαγιά μου εκκλησία και μετα να παω μαζι της,και με τα άλλα κορίτσια του...γυναικονίτη για ψήφο!Αμαν ρε Αλέξη!Αμαν!Απο φόλα σε φόλα με πας,αμάν!!!