κατέβηκαν από την φωλιά και πηραν τα ξερόχορτα που βάλαμε

Η φωλιά των πελαργών μας φέτος ήταν σχεδόν άδεια από ξερόχορτα όταν ηρθαν στις 19 Μάρτη 2026. Έτσι, μαζί με τον φίλο Γιώργο Λαχανά , αποφασίσαμε να βοηθήσουμε λίγο την κατάσταση. Μαζέψαμε ξεραμένα χόρτα και κλαδάκια και τα αφήσαμε στο απέναντι χωράφι ακριβώς κάτω από τη φωλιά. Το ίδιο είχα δοκιμάσει και πέρυσι, με επιτυχία. Και όπως φαίνεται… οι πελαργοί δεν άργησαν να ανταποκριθούν! Ήδη από το επόμενο πρωί, κατεβαίνουν, μαζεύουν τα ξερόχορτα και τα ανεβάζουν στη φωλιά τους και ειναι εμφανής η διαφορά από χθες. Είναι πραγματικά όμορφο να βλέπεις πόσο άμεσα συνεργάζονται με το περιβάλλον — αρκεί να τους δώσεις μια μικρή βοήθεια

η φωλιά ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο

μια γρηγορη ματιά Πέμπτη 19 Μάρτη 2026

ΞΑΝΑΗΡΘΑΝ

Σήμερα 19 Μαρτίου 2026 το ζευγάρι των πελαργών επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στη φωλιά δίπλα στο μπαλκόνι μου στη Φιλιππιάδα! Για τους επόμενους μήνες θα παρακολουθούμε ζωντανά όλη τη διαδικασία: 🥚 γέννηση αυγών 🐣 εκκόλαψη 🪶 μεγάλωμα νεογνών ✈️ πρώτες πτήσεις 📡 Δείτε live εδώ: https://filoiko.blogspot.com/ Και φέτος θα υπάρχει η συνδεση με το SkylineWebcams που έχει παγκόσμια επισκεψιμότητα. https://www.skylinewebcams.com/.../filippiada-storks-nest... Φέτος για πρώτη φορά θα ακούμε και το κροτάλισμα (βάλτε ήχο)

Προύσα / Η σχέση του πελαργού Yaren με έναν ψαρά – Ένα μήνυμα για τον περιβάλλον και τη συνύπαρξη

της Μαργαρίτα Φράγκου https://tvxs.gr/news/kosmos/proysa-i-schesi-toy-pelargoy-yaren-me-enan-psara-ena-minyma-gia-ton-perivallon-kai-ti-synyparxi/

Για 15η συνεχή χρονιά, ο πελαργός Yaren προσγειώθηκε στη βάρκα του ψαρά Adem Yılmaz στο χωριό Eskikaraağaç της Προύσας, επιβεβαιώνοντας μια από τις πιο συγκινητικές ιστορίες φιλίας ανθρώπου και άγριας ζωής στην Τουρκία. Το χωριό, γνωστό ως Stork βρίσκεται πάνω σε μία από τις σημαντικότερες μεταναστευτικές διαδρομές χιλιάδων πελαργών που διασχίζουν κάθε χρόνο την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Η άφιξη του Yaren στις 24 Φεβρουαρίου καταγράφηκε για ακόμη μία φορά από τον φωτογράφο άγριας ζωής Alper Tüydeş, ο οποίος παρακολουθεί και απαθανατίζει τη σχέση του πουλιού με τον ψαρά εδώ και χρόνια. Όπως ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Adem Yılmaz κοιτούσε καθημερινά τον ουρανό προς τον νότο, περιμένοντας να δει τον παλιό του «φίλο». Τελικά, ο Yaren δεν άργησε να εμφανιστεί, προσγειώθηκε ξανά στη γνώριμη βάρκα, σαν να μην είχε περάσει ούτε μία μέρα. Η εικόνα ενός άγριου πελαργού να στέκεται ήρεμα πάνω στη βάρκα ενός ψαρά έχει γίνει σύμβολο τρυφερότητας και εμπιστοσύνης. Η ιστορία ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια, όταν ο Yaren άρχισε να επιστρέφει κάθε άνοιξη στο ίδιο σημείο και να κάθεται δίπλα στον Yılmaz κατά τη διάρκεια του ψαρέματος. Από τότε, η ετήσια αυτή επανένωση έχει εξελιχθεί σε ένα γεγονός που συγκινεί όχι μόνο τους κατοίκους του χωριού αλλά και χιλιάδες ανθρώπους που παρακολουθούν την πορεία του πελαργού μέσω ζωντανών μεταδόσεων. Το Eskikaraağaç εκπροσωπεί την Τουρκία στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Χωριών Πελαργών και φιλοξενεί αρκετά ζευγάρια πελαργών που φωλιάζουν μόνιμα στην περιοχή. Η παρουσία του Yaren έχει προσδώσει στο χωριό διεθνή προβολή, ενώ στην κεντρική πλατεία έχει τοποθετηθεί άγαλμα που απεικονίζει τον πελαργό πάνω στη βάρκα του ψαρά, τιμώντας αυτή τη μοναδική σχέση. Το 2019, η ιστορία μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον σκηνοθέτη Burak Doğansoysal, σε ένα ντοκιμαντέρ που απέσπασε το βραβείο «Best Documentary» στην Πράγα. Η ταινία κατέγραψε τη βαθιά σύνδεση ανάμεσα στον άνθρωπο και το μεταναστευτικό πουλί, προβάλλοντας παράλληλα τη σημασία της προστασίας των υγροτόπων και των μεταναστευτικών διαδρομών. Πέρα όμως από τη συγκινητική διάσταση, η επιστροφή του Yaren έχει και έναν ευρύτερο περιβαλλοντικό συμβολισμό. Σε μια εποχή που η κλιματική κρίση επηρεάζει τις μεταναστευτικές συνήθειες πολλών ειδών, η σταθερή παρουσία του ίδιου πελαργού στο ίδιο σημείο για 15 χρόνια αποτελεί ένδειξη ότι ο συγκεκριμένος βιότοπος παραμένει λειτουργικός. Οι πελαργοί εξαρτώνται από υγροτόπους, λίμνες και ανοιχτές καλλιεργήσιμες εκτάσεις για την τροφή και την αναπαραγωγή τους. Η διατήρηση αυτών των οικοσυστημάτων είναι κρίσιμη για την επιβίωσή τους. Η ιστορία του Yaren και του Yılmaz λειτουργεί, έτσι, ως μια υπενθύμιση ότι η συνύπαρξη ανθρώπου και άγριας ζωής δεν είναι ουτοπία. Αντίθετα, μπορεί να βασίζεται στην αμοιβαία προσαρμογή και στον σεβασμό του φυσικού κύκλου. Ο Yılmaz δεν «εξημέρωσε» τον πελαργό· απλώς αποδέχθηκε την παρουσία του. Ο Yaren, από την πλευρά του, φαίνεται να επέλεξε να επιστρέφει σε έναν τόπο όπου βρίσκει ασφάλεια. Η ετήσια επανένωση έχει μετατραπεί σε μικρή γιορτή για την τοπική κοινωνία. Κάθε άνοιξη, κάτοικοι και επισκέπτες περιμένουν την άφιξη του Yaren σαν σημάδι ανανέωσης και συνέχειας. Σε έναν κόσμο όπου οι ειδήσεις για το περιβάλλον συχνά σχετίζονται με απώλειες και καταστροφές, η εικόνα ενός πελαργού που επιστρέφει πιστά στον ίδιο φίλο προσφέρει μια διαφορετική αφήγηση: εκείνη της ανθεκτικότητας. Η σχέση αυτή δεν είναι μόνο συγκινητική, αλλά και συμβολική. Υπενθυμίζει ότι η φύση δεν είναι κάτι αποκομμένο από την ανθρώπινη ζωή, αλλά μέρος της καθημερινότητάς μας. Σε μια περίοδο όπου η οικολογική ισορροπία δοκιμάζεται, τέτοιες ιστορίες λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και το συναίσθημα. Ο Yaren θα παραμείνει στο Eskikaraağaç για τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες, προτού ξεκινήσει ξανά το μακρύ ταξίδι του προς τον νότο. Και αν όλα εξελιχθούν όπως τα προηγούμενα χρόνια, ο Adem Yılmaz θα τον περιμένει ξανά, κοιτώντας τον ουρανό.

Φιλιππιάδα: Ο πελαργός που αψηφά τον χειμώνα και συγκινεί την περιοχή

https://www.epiruspost.gr Παρά το τσουχτερό κρύο που τη νύχτα αγγίζει το μηδέν και τους δυνατούς ανέμους, ένας πελαργός παραμένει ακίνητος στη φωλιά του στη Φιλιππιάδα, αψηφώντας τις αντίξοες καιρικές συνθήκες. Ο συγκεκριμένος και ένας ακόμη μικρός αριθμός δεν έφυγαν για το μακρινό τους ταξίδι αλλά έχουν παραμείνει στην περιοχή της Φιλιππιάδας. Ο Μιλτιάδης Ζήκος που παρουσιάζει σε όλο τον κόσμο την καθημερινότητα των πελαργών μέσα από το blog filoiko κατέγραψε τις εικόνες το βράδυ της Δευτέρας και μαζί κατέθεσε τα συναισθήματά του. Όπως περιγράφει, η εικόνα του πουλιού μέσα στη νυχτερινή παγωνιά δημιουργεί αίσθημα ανημπόριας και ταυτόχρονα σεβασμού: «Τον βλέπω ακίνητο μέσα στο σκοτάδι και, πιστέψτε με, στεναχωριέμαι. Νιώθω ανήμπορος, γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτόν», σημειώνει. Παράλληλα, η υπομονή και η αντοχή του πελαργού γίνονται παράδειγμα δύναμης και πείσματος. «Δεν μπορώ παρά να θαυμάσω τη δύναμή του. Το πείσμα του να μείνει εκεί, να αντέξει το κρύο, να προστατεύσει τη φωλιά του, είναι συγκινητικό», προσθέτει ο κ. Ζήκος. Η παρουσία του πελαργού μέσα στον χειμώνα λειτουργεί ως υπενθύμιση της δύναμης και της αντοχής της φύσης. Όπως καταλήγει ο παρατηρητής: «Η φύση μάς συγκινεί ακριβώς επειδή δεν ζητά βοήθεια· μόνο μας θυμίζει πόση δύναμη μπορεί να κρύβεται στη σιωπή». Μια εικόνα, λοιπόν, που ενώνει το δέος με τον θαυμασμό για τα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας, ακόμη και μέσα στο πιο παγωμένο χειμωνιάτικο βράδυ. https://www.epiruspost.gr/filippiada-o-pelargos-poy-apsifa-ton-che/

"Ώρα να πετάξω για μακριά ..."

Γεννήθηκα εδώ, σ’ αυτή τη φωλιά, σ’ αυτή την πόλη. Στη Φιλιππιάδα. Εδώ έκανα το πρώτο μου τσίριγμα,κροτάλισμα με το ραμφος μου, εδώ έμαθα να στέκομαι, να τεντώνω τα φτερά μου, να περιμένω υπομονετικά το φαγητό μου, να μεγαλώνω μέρα με τη μέρα. Με βλέπατε. Με παρακολουθούσατε μέσω του filoiko.gr από τις οθόνες σας, με νοιαζόσασταν, με αγαπήσατε χωρίς καν να με γνωρίζετε από κοντά. Σας ένιωθα. Σας ευχαριστώ. Τώρα ήρθε η ώρα. Τα φτερά μου είναι έτοιμα. Η φωλιά μου θα μείνει άδεια αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσω από πού ξεκίνησα. Θα σας έχω στην καρδιά μου – εσάς και τη γλυκιά Φιλιππιάδα που με κράτησε με στοργή και ηρεμία μέχρι να δυναμώσω. Αν ποτέ με δείτε να πετώ ψηλά… κάντε ένα μικρό νεύμα στον ουρανό. Θα το καταλάβω. Σας αποχαιρετώ με αγάπη, το πελαργάκι σας.

Κοιτάξτε Ψηλά – Οι Πελαργοί Ετοιμάζονται για το Μεγάλο Ταξίδι

Βρισκόμαστε στα τέλη Ιουλίου, και κάτι μαγικό συμβαίνει πάνω από τη Φιλιππιάδα – ένα φαινόμενο που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, αλλά πάντα μας γεμίζει θαυμασμό και συγκίνηση. Οι πελαργοί που φιλοξενήθηκαν στην περιοχή μας όλο το καλοκαίρι ετοιμάζονται για την αποδημία τους προς την Αφρική. Λίγο πριν αναχωρήσουν, ανεβαίνουν ψηλά στον ουρανό, σχηματίζοντας κύκλους, αναζητώντας θερμά ρεύματα αέρα για να τους "μεταφέρουν" μακριά – στο μεγάλο, εντυπωσιακό ταξίδι των χιλιάδων χιλιομέτρων. Δείτε στο παρακάτω βίντεο κάποια μέρα αναχώρησης πριν δύο χρόνια εδώ στη Φιλιππιάδα: Αξίζει αυτές τις μέρες, μέχρι τις αρχές Αυγούστου, να σηκώνουμε το βλέμμα μας προς τον ουρανό. Η φύση μάς χαρίζει εικόνες που δεν κοστίζουν τίποτα και γεμίζουν την ψυχή. Οι πελαργοί φεύγουν, μα θα ξανάρθουν. Και εμείς θα τους περιμένουμε στην επιστροφή τους την άνοιξη, στις φωλιές μας . (δημιουργία και λήψη video 2023 Θωμάς Ζήκος)