...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

Η πριγκίπισσα του χειμώνα.

Κάνω μια βόλτα.Κοιτάζω τα σύννεφα,αρχίζει σιγά-σιγά να βγαίνει ο ήλιος.Μέχρι στιγμής παίζουν κρυφτό μεταξύ τους.Πουλάκια κελαηδούν.Απίστευτα όμως.Παρά τους 4 βαθμούς.
Πού θα πάει; Έρχεται η άνοιξη.
Στην επόμενη στροφή,άάά καλά,δεν το πιστεύω!Μα πώς το είχα ξεχάσει;

Σαν πεισματάρα που είναι,είπε να ανθίσει μες στο χειμώνα ξανά και φέτος!Βγάζω το...όπλο!Το κινητό,να τη φωτογραφήσω.Τί χαρά!Ανθισμένη αμυγδαλιά!Έχει ενα ελαφρύ αεράκι.Πάω απο κάτω.Κουνάω ένα κλαδί.Έχω γεμίσει όλος μα όλος με ρόζ πέταλα.
Είναι πανέμορφη.Σαν πριγκήπισσα παραμυθιού.Κάπου είχα διαβάσει,πως η αμυγδαλιά είναι το σύμβολο νέας ζωής.Ωραίο.Είναι η πρώτη που ανθίζει μεσα στο ψοφόκρυο.
Και μας φέρνει το μήνυμα.Ότι η άνοιξη έρχεται.Καινούρια έρχονται.Κάτι νέο.Και πόσο διψάω για νέα χρώματα,μυρωδιές!Για κάτι νέο;
Το μόνο που δε θέλω να αλλάξει στη ζωή μου είναι αυτό.Αυτο το δέντρο.Θέλω να ανθίζει πάντα τέτοια εποχή.Γιατί μ'αυτό,με κάνει και μένα ν'ανθίζω μαζί της τέτοια εποχή.Μέσα μου.
Έλα σε σένα το λέω που διαβάζεις αυτή τη στιγμή.
Αν σηκώσεις και σύ λιγο το κεφάλι σου απ'την οθόνη του κινητού σου,κάπου θα δεις και σύ μια.
Την είδες;
Δεν είχα δίκιο;
Δεν είναι όμορφη;
Έπρεπε να την χάσεις;
Φλεβάρης 2017
ο ρομαντικά σκεπτόμενος

Δεν υπάρχουν σχόλια: