Ζωντανή σύνδεση με φωλιά πελαργών στην Φιλιππιάδα

...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

Αν και είμαι καθηλωμένος στο έδαφος ( θα σε βοηθήσω να πετάξεις)

του Παναγιώτη Γκούνη
Φέτος έχουμε μια καινοτομία στην μικρή μας πόλη .Βλέπουμε τα πελαργάκια σε ζωντανή μετάδοση ! Πάνε και πίσω δεν γυρνάνε οι εποχές που τα πελαργάκια ήταν μια «εναέρια κοινωνία» . Ξέρετε , τότε που ήταν αφορμή για folklore υποδοχές και άλλα χαριτωμένα ( όπως το γκρέμισμα φωλιάς απέναντι από δημόσιο κτίριο την πρωτομαγιά του 1993) .

Πάνε και πίσω δεν γυρνάνε λοιπόν αυτές οι εποχές .Περάσαμε στην εποχή του internet ! Τώρα πια  μας βλέπουν...Έχουν τραβήξει πολλά τα καημένα τα πελαργάκια στην μικρή μας πόλη .Σιγά μην γλίτωναν από την εποχή της πανίσχυρης εικόνας (και του λάϊκ ) .
Κάθε χρόνο αρχές Αυγούστου , στην Φιλιππιάδα με την αφόρητη ζέστη να βλέπεις έναν φτερωτό πεζό στον δρόμο .Πελαργός !
Αμ δεν είναι ακριβώς ενήλικος πελαργός , είναι έφηβος πελαργός να το

Ηθελε να πετάξει αλλά βρέθηκε στο δρόμο...

Συνέβη σήμερα το μεσημέρι Δευτέρα 24 Ιουλίου 2017.
Ενας από τους τέσσερις νέους πελαργούς στην προσπαθειά του να πετάξει έπεσε από την φωλιά (είναι η φωλιά που δείχνει live η κάμερα στο filoiko).
Δεν τραυματίστηκε και περπατούσε στο δρόμο αλλά δεν μπορούσε να πετάξει.
Είναι κάτι που συμβαίνει συνέχεια τέτοια εποχή κάθε χρόνο με τους νέους πελαργούς που δοκιμάζουν τα φτερά τους για το πρώτο πέταγμα.
Διαπιστώσαμε ότι ήταν από εδώ επειδή ειχαν μείνει 3 επάνω στη φωλιά.
Τον πιάνουμε προσεχτικά με ενα πανί και τον πάμε πίσω σε ένα κήπο περιφραγμένο.
<<Θα πρέπει να τον βάλεις σε κάποιο μέρος να βλέπει την φωλιά του >> ήταν η συμβουλή φίλης που ασχολείται με τους πελαργούς,συγκεκριμμένα της Eva Stets από Αθήνα.
Απέναντι στο χωράφι  ήταν επικίνδυνο,οπότε τον μεταφέρουμε στο μπαλκόνι κοντά στη φωλιά.Τον άφηνουμε αφού του βάλαμε νερό και  κατεβήκαμε.

Κάποια στιγμή μετά από καμιά ώρα ο πελαργός είχε ανέβει στο κάγκελλο του μπαλκονιού και μετά από λίγο πέταξε και επέστρεψε στην παρέα του.Ευτυχώς το καταγράψαμε και για του λόγου το αληθές δες τε το βίντεο που ακολουθεί.

Ευτυχώς η μικρή αυτή περιπέτεια είχε αίσιο τέλος.
video

Έτοιμοι να πετάξουν

Έτοιμοι να πετάξουν είναι οι πελαργοί από την Φιλιππιάδα! (κάμερα στο:http://filoiko.blogspot.gr/)
Σήμερα (23.07.2017) είναι η 63η μέρα από τότε που εκκολάφτηκε ο πρώτος νεοσσός. Αρα... αν δεν "τολμήσει" ένας να κάνει μια μικρή πτήση σήμερα (πιθανά όχι) - τότε μέσα στις επόμενες 2-4 μέρες θα πετάξουν έτσι και αλλιώς. Εδω θα προσθέσω, ότι πλέον δεν παίζει ρόλο η διαφορά στην ηλικία τους - θα πετάξει ο πιο γυμνασμένος και πιο "τολμηρός". 
(περισσότερα για της πρώτες πτήσεις κ.α. στο ποστ της προηγούμενης εβδομάδας:https://www.facebook.com/groups/EveryStorkinGr
Eva Stets

Για την φωλιά στην Φιλιππιάδα

κείμενο της EVA STETS
Η φωτο είναι screenshot από την κάμερα που είναι τοποθετημένη στην Φιλιππιάδα (http://filoiko.blogspot.gr/).
Μια καταπληκτική ιδέα που είχε φέτος ο Μιλτιάδης Ζηκος και μας χάρισε (και ακόμα μας χαρίζει) όμορφες εικόνες από την ζωή των πελαργων, σε στιγμές που δεν τις βλέπουμε όταν κοιτάμε την φωλιά από κάτω. Και αν στην Ευρώπη οι κάμερες υπάρχουν πολλές - στην Ελλάδα αυτή είναι η μονή, που μεταδίδει όλο το 24ωρο. Έτσι είχαμε την δυνατότητα να παρακολουθούμε και τους ελληνικούς πελαργούς και να συγκρίνουμε ακόμα τους δικούς μας με αυτούς σε άλλες χώρες.
Όπως βλέπετε - οι νεοσσοί έχουν μεγαλώσει αρκετά.
Να θυμίσω, ότι ο πρώτος νεοσσός εκκολάφτηκε στην Φιλιππιάδα στις 21 Μάιου - δηλαδή κλείνει σήμερα (16.07.2017) την 56 μέρα της ζωής του. Έτσι αναμενόμενο είναι ότι σε λίγο θα δούμε τους νεαρούς να κανουν πρώτες πτήσεις. Στην ερώτηση... "πότε" θα πετάξουν... θα απαντήσω, ότι μόνο με την παρατήρηση θα το διαπιστώσουμε.
Και εδώ θα ήθελα να.... ησυχάσω όλους τους παρατηρητές, που ανησυχούν και για τις πρώτες πτήσεις και όταν... δεν βλέπουν τακτικά τους γονείς των νεαρών (αυτό, γενικά σε όλες φωλιές τώρα).
Από τις προσωπικές παρατηρήσεις (πάνω από 10 χρόνια) έχω σημειώσει ότι οι νεαροί πελαργοί κανουν τις πρώτες πτήσεις την 63-65-66 μέρα. Δηλαδή στην 9 εβδομάδα της ζωής τους. Διαπιστωμένο όμως είναι ότι πετάνε για πρώτη φορά στις 8-9 εβδομάδες (αυτό ανάλογα με τις συνθήκες καιρού, τροφοδοσίας κ.α.). Οι νεαροί που είναι πριν την πρώτη πτήση ταΐζονται από τους γονείς λιγότερο, γιατί πρέπει να χάσουν το περίσσεμα λίπους. Συν τις άλλες - με αυτό το τρόπο οι γονείς τα "αναγκάζουν" να φύγουν από την φωλιά και να αναζητήσουν την τροφή και αν είναι πολλά (4-5) τα μικρά... δεν χωράνε όλοι άνετα στην φωλιά. Έτσι αναμενόμενο είναι ότι (ακόμα και την νύχτα) δεν θα δούμε στην φωλιά τους γονείς (που μπορεί να είναι κάπου κοντά αλλα όχι δίπλα στα μικρά, όχι στην φωλιά).
Δεν υπάρχει όμως λόγος ανησυχίας - οι νεαροί ταΐζονται (αλλα λιγότερο) από τους γονείς (τα ταΐζουν ἐναλλάξ και φεύγουν). Και θα τα ταΐζουν ακόμα και όταν τα μικρά θα αρχίσουν να πετάνε - και στην φωλιά και έξω από αυτήν. (Stets E., Ptaki, OTOP, 2015).

Συναυλία με Κορακάκη και Ανδρεάτο στο Ζηρό

Ο Σύλλογος Περί Βιβλίου προσκαλεί τους φίλους και τα μέλη του σε μία λα¨ι¨κή μουσική βραδιά,το Σάββατο 15 Ιουλίου στη λίμνη Ζηρού,για να ''ταξιδέψουμε" όλοι μαζί στα μουσικά μονοπάτια δύο  αυθεντικών  καλλιτέχνών,του μουσικοσυνθέτη και στιχουργού Βαγγέλη Κορακάκη και του τραγουδιστή Γεράσιμου Ανδρεάτου.

37.Κάποτε στην Παλιά Φιλιππιάδα.

«Θάψ’τον,Νίκο». Περιπέτεια στο ποτάμι.
του Μιλτιάδη Δ.Κωστάκου
Σαν τις χάρτινες παιδικές βαρκούλες που στροβιλίζονται πλέοντας χαριτωμένα στο ρεύμα του ποταμού, όμοια και οι ιστοριούλες μας εδώ αρμενίζουν ανάλαφρα στο ποτάμι του χρόνου, ώσπου χάνονται και ξεχνιούνται. Πότε και πώς έγιναν, πού να τις θυμάται κανείς. Τις μολογούσαν κάποτε όσοι τις έζησαν από κοντά,  αδιάψευστοί μάρτυρες, αλλά ως πόσα να πρωτοκρατήσει ο νους του ανθρώπου, αφού όλα σε τούτο τον κόσμο είναι εφήμερα και περαστικά. Όπως και ο ίδιος ο άνθρωπος.
Ιστοριούλες και χάρτινες βαρκούλες ζουν όσο διαρκεί η εικόνα τους και όσο βαστάνε οι εντυπώσεις στο μυαλό μας. Από εκεί και ύστερα τα σκεπάζει όλα η λήθη, η λησμονιά. Εις μνήμη της στρατιάς των ανωνύμων

36.Κάποτε στην Παλιά Φιλιππιάδα

Το πανηγύρι αρχίζει .Κούμπλα και σκάμνα.(Η πρόγευση )του Μιλτιάδη Δ.Κωστάκου

Καταλαβαίνετε τώρα για τι είδος πανηγύρι μιλάμε .Μην πάει ο νους σας αλλού .Σημειολογικώς εδώ ,είναι τα κούμπλα και τα σκάμνα που βοηθάνε τη σκέψη μας στο σωστό εννοιολογικό προσανατολισμό .Εκτός πια αν δεν ξέρουμε ,οι νεότεροι ,τι είναι τα σκάμνα και τα κούμπλα .Μπορεί να συμβαίνει κι αυτό .Φτωχαίνει το λεξιλόγιο μας , το πλουσιότατο κατά τα άλλα , καθώς στους καιρούς που περνάμε η γλώσσα μας όλο και κατακλύζεται από ξενόγλωσσες λέξεις .Συν το γεγονός ότι ζούμε στον αστερισμό της τεχνολογίας και η

Φιλιππιάς 4 Απριλίου 1929 (ρεπορτάζ εφημερίς ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ)

…Οσοι έτυχε να εισήλθον τον Απρίλιον του 1897 εις την Φιλιππιάδα με τον Ελληνικόν στρατόν και την είδον καμένην από τους προηγθέντας αντάρτας,οι οποίοι ενήργουν τότε πολεμικάς πράξεις σχεδόν υπό ιδίαν προσωπικήν ευθύνην,δεν θα δουν τώρα παραπολύ διαφορετικήν την μορφήν της καλής αυτής κώμης.Μένουν ακόμη κατεστραμμένα πλείστα των σπιτιώντης από την εποχήν εκείνηνκαι είνε ακατοίκητα,αχρησιμοποίητα.Επί τουρκοκρατίας ήτο η Φιλιππιάς αποκλειστική ιδιοκτησία των τούρκων,οι οποίοι συνέρρευσαν εκεί μετά την απελευθέρωσιν της Αρτης,οπόθεν έφυγον.Δεν επέτρεπον να κτίση χριστιανός οικίαν εις την Φιλιππιάδαν.Εγκατεστάθησαν εις ταύτην πολλοί

Γεννητούρια.Αρχισαν να βγαίνουν τα πελαργάκια

Και να μπροστά μας live το πρώτο πελαργάκι.Με κάποια καθυστέρηση σε σχέση με τις υπόλοιπες φωλιές στη Φιλιππιάδα-είναι σύνολο 14-,έσκασε σήμερα το ένα από τα τέσσερα αυγά της φωλιάς που βλέπουμε ζωντανά μέσω κάμερας και αναμεταδίδεται συνεχώς από το filoiko.
Η όλη διαδικασία θα κρατήσει δυο-τρεις μέρες μέχρι να δούμε και τα άλλα τρία αυγά να σκάνε.Ο πελαργός μάνα εξακολουθεί με την ίδια αφοσίωση να κλωσσάει και όταν κάθεται σκεπάζει με τα φτερά του και το νεογέννητο.
Ανα διαστήματα έρχεται ο σύντροφος του,ο δέυτερος πελαργός και βέβαια πανηγυρίζουν και οι δύο χτυπώντας τα ράμφη τους.Ιδιαίτερη λοιπόν η μέρα σήμερα.