Λίγοι είναι εκείνοι που διαφωνούν ότι εδώ και χρόνια η τοπική αυτοδιοίκηση έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική, άντρο της διαφθοράς, αδύναμη, ασφυκτικά δέσμια του υδροκέφαλου κράτους χωρίς τους πόρους και τα μέσα που χρειάζεται για να παράγει χρήσιμο έργο για τις τοπικές κοινωνίες
Ακόμα λιγότεροι είναι εκείνοι που διαφωνούν με την ανάγκη να γίνει σε αυτήν ένα ουσιαστικό και σοβαρό ξεσκαρτάρισμα προκειμένου να περιοριστεί η γραφειοκρατία, η αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων και να δοθεί στους τοπικούς άρχοντες η νομιμοποίηση αμεσότερης και ταχύτερης δράσης για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων.
Είναι αυτονόητο ότι η εκάστοτε τοπική κοινωνία έχει επιμέρους προβλήματα, ανάγκες και ιδιαιτερότητες και η διαχείρισή τους απαιτεί μία τοπική αυτοδιοίκηση αυτόνομη, ευέλικτη, με ταχύτητα και αυτονομία στη λήψη αποφάσεων αλλά και λογοδοσία στις τοπικές κοινωνίες και το κράτος.
Λίγο πολύ το νέο σχέδιο «Καλλικράτης» αυτούς τους στόχους έχει θέσει. Ένα νέο αυτοδιοικητικό χάρτη της χώρας με λιγότερους και ισχυρότερους Δήμους σε όλη τη χώρα, με κατάργηση των Νομαρχιών που μέχρι σήμερα ήταν «αρμοδίως αναρμόδιες» για όλα και για τίποτα, με περιορισμό της δημόσιας σπατάλης για μισθούς και αργομισθίες, με διοικητική αποκέντρωση της εξουσίας μέσω της σύστασης μικρών κυβερνείων που θα εκλέγονται απευθείας απ’ τις τοπικές κοινωνίες και θα οδηγήσει εν τέλει σε αύξηση της λειτουργικότητας της δημόσιας διοίκησης.
Για αυτό είναι,θαρρώ,πρώτιστο μέλημα για τις τοπικές κοινωνίες να αποφασίσουν οι ίδιες "με ποιούς θα πάνε και με ποιούς θα μείνουν".
Και η μικρή μας κονωνία τού δικού μας Δήμου πορεύεται τον ύπνο το μακάριο με ευθύνη κυρίως του Δήμαρχου αλλά και της αντιπολίτευσης, της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος.
Οταν από μέρες στη γειτονική μας Καμπή στις συζητήσεις των καφενείων οι συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών τάσσεται χωρίς κανένα ενδιασμό υπερ της συνένωσης της Καμπής με τον νέο Δήμο με έδρα την Φιλιππιάδα,
εδώ στη πόλη μας επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή ...
Γιατί η τέτοια απάθεια του κόσμου;
Γιατί η τέτοια αδιαφορία των τοπικών αρχόντων;
Ο Αμμοτοπος,
Η Καμπή,
Η Παντάνασσα,
Και τα άλλα χωριά του Ξηροβουνίου,
Με κανένα τρόπο δεν πρέπει να αποκοπούν απο την φυσική τους τροφό ...
Και αυτή δεν είναι άλλη ,
Είναι η Φιλιππιάδα .
(από σχόλιο που αναρτήθηκε στο blog μας 26-1-2010)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
32 σχόλια:
Αυτούς τους στιχους επικολλώ
σαν πρώτο σχολιο σε αυτη εδώ την ανάρτηση....
"Τουλάχιστον αν ζούσαμε από την ανάποδη
να τα βλέπαμε όλα ίσια: Μπα. Η αναποδιά
έχει μια μονιμότητα πεισματική·
αποτελεί όπως λέμε τον κανόνα.
Όπου σημαίνει ότι αν καταφέρνουμε να ζούμε
βέβαια ζούμε από τις εξαιρέσεις.
Προσποιούμαστε ότι δε συμβαίνει τίποτε
ακριβώς για να συμβεί επιτέλους κάτι
έξω και πάνω από τη χλεύη.
Ένα κεράσι την ώρα που χειμάζονται
μέσα του όλες οι αθλιότητες
και αυτό στο πείσμα τους καθάριο παντοδύναμο
άψογο λάμπει δείχνοντας
ποια θα μπορούσε να ‘ταν η υπεροχή του ανθρώπου.
Η σταγόνα το αίμα κάθε Απρίλιο
δωρεάν και για όλους.
Δυστυχείς εμπροσθοφυλακές και ανάστροφοι
οδηγοί των βαρέων αρμάτων τ’ ουρανού
ως και τα σύννεφα είναι ναρκοθετημένα
το νου σας: από μας η άνοιξη εξαρτάται.
Να ξαναδώσουμε στα πόδια μας το χώμα.
Το πράσινο στο πράσινο τον άνθρωπο του Νεάντερταλ στον άνθρωπο του Νεάντερταλ. Δεν ωφελούν πια οι μυώνες
θέλει αγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μες στις ιδέες."
Τρωϊκός πόλεμος. Απο την Μαρία
Νεφέλη. Οδυσσέας Ελύτης
Οδυσσέας Ελύτης
——————————-
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ...
ΚΑΙ ...ΕΜΕΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ !
"Συμβαίνει πάντα σε περιόδους παρακμής . Ενώ οι εχθροί έχουν μπει ήδη στα τείχη της πόλης, ο βασιλιάς δίνει εντολή να οργανωθεί δεξίωση στην κεντρική σάλα, επειδή ο διάδοχος έβγαλε το πρώτο του δόντι. Στην Ελλάδα το ξέραμε άλλωστε από τον Θουκυδίδη: « Των οικιών ημών εμπιπραμμένων, ημείς άδομεν.»
Το βλέπουμε και γύρω μας αυτές τις μέρες. Λίγο πριν το τέλος κανείς δεν θέλει να πιστέψει ότι επέρχεται το τέλος. Γυρίζουμε την πλάτη στον Άγγελο- Εξάγγελο δίκην Σαββόπουλου: «Αφού δεν έχει νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μην μας πει κανένα.» Τα νέα όμως υπάρχουν. Και είναι κακά νέα. Αν και δεν είναι και τόσο νέα- τα ξέραμε εδώ και πολύ καιρό.
Πρώτον : δεν παράγουμε - και ότι παράγουμε είναι ακριβό ή κακής ποιότητας και δεν βρίσκει αγορές-.Κλείσαμε ότι είχαμε σε βιομηχανία και σβήσαμε και το τελευταίο φουγάρο.
Δεύτερον : συνηθίσαμε να αποκτούμε αγαθά με λεφτά που δεν έχουμε. Η αλλιώς να ζούμε με δανεικά. Να προεξοφλούμε τους πόρους του μέλλοντος, χωρίς περίσκεψη. Με τις κυβερνήσεις στην πρωτοπορία αυτή της πρακτικής.
Τρίτον: τα κονδύλια που έστειλε στη χώρα, με τα περίφημα «πακέτα» , το κοινοτικό κέντρο για τη δημιουργία υποδομών , δικτύων, εκπαίδευση και κατάρτιση για να συγκλίνουμε με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο , έγιναν σε μέγιστο βαθμό μίζες, υπερκέρδη και καλή ζωή.
Τέταρτον: δεν τηρούμε τις συμβατικές αποχρώσεις μας στην Ευρωζώνη και το κρύβουμε. Αποτέλεσμα: εκείνοι που μας δάνειζαν ως τώρα με σχετικά ανεκτά επιτόκια βλέπουν το δημοσιονομικό χάλι και αποσύρονται. Μένουν μόνο κερδοσκόποι και οι τζογαδόροι που θα μιας πιουν το αίμα πριν μας εγκαταλείψουν γι αυτοί. Παρ όλα αυτά δεν λέμε να περικόψουμε τα έξοδα για να μειωθούν οι δανειακές ανάγκες..
Όλα εξηγούν το χρονικό του προαναγγελθέντος θανάτου της ελληνικής οικονομίας. Το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτό το τέλος τείνει να επέλθει σε συνθήκες συλλογικού κανιβαλισμού. Η μια κοινωνική ομάδα ετοιμάζεται να κατασπαράξει την άλλη. Η πολιτική τάξη είναι αυτή που συντηρεί αυτό το περιβάλλον της άγνοιας του κινδύνου. Πρώτον γιατί δεν μπορεί να τον διαχειριστεί. Και δεύτερον γιατί φέρει πρωτίστως την ευθύνη για τη διόγκωση του. Η χώρα από κάποιους κυβερνήθηκε ως τώρα."
protagon, Γ.Λιακόπουλος...
Μία ώρα πρίν έλαβα το τελευταίο
φύλλο της Φωνής ..
Μέ ευχάριστη έκπληξη διάβασα
ότι η κουβέντα των κατοίκων της
Καμπής για την συνένωση των δύο γειτονικών Δήμων δεν περιορίζεται
μόνο στα καφενεία ...
Οι δύο τοπικοί σύμβουλοι έφεραν
το όλο θέμα για συζήτηση στο
Δημοτικό Συμβούλιο και ο δήμαρχος
Κ.Κοσμάς αποδέχθηκε την πρόταση
αμέσως και χωρις κανένα ενδοιασμό ή ιδιοτέλεια πρότεινε την διενέργεια ειδικής συνεδρίασης στην οποία θα πάρουν μέρος και τα τοπικά συμβούλια των δημοτικών διαμερισμάτων προκειμένου να
συζητηθεί η πρόταση για την συνένωση των δύο Δήμων..
Θα περιμένουμε με αγωνία την απόφασή των και έχουμε βάσιμες
ενδείξεις ότι θα είναι θετική
για την κοινή πορεία των δύο
Δήμων...
Ο,ΤΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΑΥΤΌ ΤΟΝ
ΤΟΠΟ !
Την περασμένη Παρασκευή συνήλθε
και το δικό μας Δημοτικό Συμβούλιο και συζήτησαν για "τον
Καλλικράτη", έτσι γενικά και αόριστα για να επιβεβαιωθεί για μία ακόμα φορά το
ΏΔΥΝΕΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΚΕΝ ΜΥ ...
Λογια του αέρα και πρόταση καμία.
Θέση καμία .
Γιατί;
Δεν έχουν καμία συναίσθηση της αποστολής των οι άνθρωποι !
Απλώς συνεδριάζουν...
Λέτε ξανασυμβεί το ανομολόγητο;
Να αγνοήσουν ξανά τις προτάσεις καιτις αγωνίες των γειτόνων μας;
Την πρώτη φορά ούτε καν καταδέχθηκαν να κουβεντιάσουν τις
θαυμάσιες προτάσεις του Δήμου Ξηροβουνίου για κοινή συνεργασία προκειμένου να συνιδρύσουν έργα υποδομής , εκπαιδευτήρια, εκθεσιακό κέντρο κ.α σε οικόπεδα που θα παραχωρούσε ο γειτονικός
δήμος κατά μήκος του Λούρου ποταμού .
Την πέταξαν στο σκουπιδοτενεκέ
της δύσμοιρης ιστορίας αυτού του τόπου χωρίς καν να τους προβληματίσει .
Είχαν άλλους οραματισμούς οι άνθρωποι!
Ποιος δεν σεμνήνεται για το θαυμάσιο κομψοτέχνημα που δημιούργησαν κατά μήκος της εθνικής οδού κοντά στη γέφυρα Καλογήρου;
Ωοιμαί της συμφοράς !
Ανεπαρκέστατοι...
Θέλω απόψε να σου γράψω.
Του Γρηγόρη Ψαριανού
Αγαπητοί Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, συναγωνιστές και συνοδοιπόροι,
δεξιοί αναθεωρητές, σταλινικοί, τροτσκιστές, μαοϊκοί, αριστεροί σοσιαλδημοκράτες, κεντροαριστεροί, αντιευρωπαϊστές και τσιράκια του Μάαστριχ, αναρχοαυτόνομοι και λικβινταριστές, ρεβιζιονιστές και κομμουνιστοχριστιανοί, οπορτουνιστές και δογματίλες, ξεστρατισμένοι κνίτες και συντεταγμένοι αντιφρονούντες, σκύθες και ιλλυροί, πελασγοί και ακαρνάνες, πομάκοι και ρουμανόβλαχοι, λακέδες και λακεδαιμόνιοι, πασοκιστές και αντίχριστοι, χειροπράκτες και διανοούμενοι, μακεδόνες και γυφτοσκοπιανοί, εξαρχειώτες και εξαρχειωμένοι, αντιλόπες και στρουθοκάμηλοι, μπετοναρμέδες και ρεμπετασκέρηδες. "Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει. Δεν έχει αλλαγή. Καμμιά φωτιά στην κορυφή του. Κράτησα τη ζωή μου. Το χιόνι και το νερό παγωμένο. Βραδυάζει. Στα πατήματα των α-λόγων" (Σεφέρης μουστάκια...).
Δύσκολοι οι καιροί για ομονοούντες και ετεροδημότες. Για ελευθερόφρονες και φραξιονιστές. Τι κι αν χρειάζεται η μέγιστη κοινή σύμπραξη για τους ελάχιστους κοινούς στόχους. Πως να συνταιριάσουμε τον μέγιστο κοινό διαιρέτη με το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο, άνθρωποι μονάχοι σα ξεδοντιασμένοι βράχοι, πολυδιαβασμένοι, παραμορφωμένοι, αστοιχείωτοι. "Αλλοίμονο σ' αυτούς που (δεν) αγάπησαν, αλλοίμονο, αλλοίμονο, αλλοίμονο.
Αλλοίμονο σ' αυτούς που (δε) δακρύσανε, ζωή, την ομορφιά σου (δε) γνωρίσανε, ζωή" (Κωστής Χρήστου, μουστάκια...).
Αλλοίμονο αν στον κοινό αγώνα, ας πούμε για τη μονοδρόμηση της Μεσογείων, θέτουμε ο καθένας ως μόνος γνώστης της μόνης αλήθειας, ως προαπαιτούμενα μαξιμαλιστικά ιδεολογήματα, προλεταριακούς διεθνισμούς, δικτατορίες (κατά) του προλεταριάτου, υποταγή στην κομματική γραμμή που είναι μια και αδιαίρετη, στο σφυροδρέπανο, στο δικέφαλο αετό ή στο μανιφέστο του Πατέρα.
Πως θα συν-αγωνιστούμε ευρωπαϊστές με αντιευρωπαίους, συστημικοί με αντισυστημικούς, συσπειρωμένοι με ασυσπείρωτους, εκλεγμένοι με αυτοδιορισμένους, καθαρόαιμοι επαναστάτες με αλλοτριωμένους μεταρρυθμιστές, ψιλοσυμβιβασμένοι με χοντροασυμβίβαστους, ερματισμένοι(sic) με ανερμάτιστους.
Τι πιθανότητες έχουμε να πετύχουε τον κοινό στόχο;
Μάλλον η Μεσογείων δεν θα μονοδρομηθεί ποτέ (βέβαια ίσως τότε ανακαλύψουμε ότι ίσως είχαμε βάλει λάθος στόχο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, όπως επίσης μπορεί η μονοδρόμηση να γίνει από άλλους και κόντρα στο κοινό συμφέρον).
"Η νύχτα απλώθηκε παντού, είν' το τραγούδι τ' ουρανού, νύχτα βαθειά, πολύ βαθειά μεσ' την ψυχή μου, με σκέπασε η ερημιά, μια θλίψη και μια παγωνιά, γιατί να φύγεις (σφύριζα...) ξαφνικά απ' τη ζωή μου.
Θέλω απόψε να σου γράψω, μα φοβάμαι μήπως κλάψω, με κουράσανε τα δάκρυα κι οι λυγμοί, τα παράθυρά μου κλείνω, πάλι μόνος μου θα μείνω, θα με πνίξουν πάλι απόψε οι στεναγμοί" (Μητροπάνος, μουστάκια...).
Συριζίτες και Συριζίτισες, Συνασπισμένοι και Συνασπισμένες, Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, Σφυριχτές και Σφυριζόμενοι, Ακροκεντριστές και Κεντροακραίοι, μπορούμε άλλοι να πάμε στο αγαπημένο μας κκε με τη μία και μόνη γραμμή που τόσο πολύ γουστάρουμε να εκφράζουμε και να υπηρετούμε, άλλοι στις ανταρσύες και στα αγαπημένα μας γκρουπούσκουλα που τρεις κι ο κούκος κάνουμε την επανάστασή μας μέχρι να διασπαστεί κι ο τελευταίος, άλλοι στο αγαπημένο μας πανελλήνιο σοκ για γιούργια στον ταβλά με τα κουλούρια κι άλλοι να ξαναπάμε σπίτια μας.
Επίσης μπορούμε να οργανώσουμε νέες ομάδες, κόμματα και κινήματα μέχρι να ξαναδιασπαστεί κι ο τελευταίος και να κλείσει και τις πόρτες. Πέντε άτομα, έξι διασπάσεις το 'χουμε κερδίσει με αγώνες και θυσίες. Και τριάντα διασπάσεις το εξάμηνο στην ομάδα των επτά υπέροχων επίσης το 'χουμε.
Τίποτα καλύτερο, τίποτα πιο έξυπνο και πιο αποτελεσματικό, μπορούμε να κάνουμε; Έστω και την τελευταία στιγμή, έστω και τόσο αργά. "Κάλλιο αυγά παρά πουρέ" (Δικό μου, μουστάκια...)
Δημοσιεύθηκε στο TVXS
Κατάλαβε κανείς τι είπε ο δήμαρχος Φιλιππιάδας στην εισήγηση για το σχέδιο Καλλικράτης;
Κατάλαβε κανείς;
Οχι δεν πήγε ακόμη να ενημερωθεί στο ΥΠΕΧΩΔΕ (όπως είχε δεσμευθεί στην Επιτροπή Πολιτών )ο βουλευτής του Νομού μας Βαγγέλης Παπαχρήστος.
Αυτό τον μήνα ο κος Παπαχρήστος παραβρέθηκε στις κοπές πίτας, του Συλλόγου Ηπειρωτών Ηλιούπολης,του Συλλόγου Ηπειρωτών Γλυφάδας και του Συλλόγου Θεσπρωτικού.
Εκρεμούν κάτι πίτες αρχές Φλεβάρη.
Με τους γραφικούς ...
θα ασχολούμαστε ακόμα;
Τα ψηφολάκια φίλε,
Έχουν τόση δύναμη !
Για τον άνθρωπο ,
ρε γαμώτο.
Λίγη ανθρωπιά.
Λίγη συμπόνια..
Αξίζει τον κόπο :
"ΟΤΑΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ
Της Δήμητρας Παπαδοπούλου
Όποτε περνάω από το βαρύ κέντρο, εκεί που είναι τίγκα στους μετανάστες και νομίζεις ότι είσαι στο Κάιρο, και κοιτάω τους μετανάστες στα μάτια, μου έρχεται να βάλω τα κλάματα γιατί πίσω στο βλέμμα τους – ακόμα και πίσω από το πιο αγριεμένο και τσαμπουκαλεμένο βλέμμα - μπορώ να νιώσω τον φόβο τους, την ταλαιπωρία τους, τον πόνο και την ανασφάλειά τους.
Είναι δύσκολο να είσαι μετανάστης, πολύ λίγοι το ξέρουν και γι’ αυτό είναι πολλές φορές σκληροί μαζί τους. Υπήρξα κι εγώ μετανάστης , ήρθαμε με τους γονείς μου από την Αλεξάνδρεια και παρόλο που είμαστε Έλληνες, ξέρω πώς είναι να νιώθεις ξένος.
Σκέψου να μη μιλάς ελληνικά, να έχεις άλλη θρησκεία και άλλο χρώμα, με πόση ξενιτιά γεμίζει η ψυχή σου. Τους πονάω και τους αγαπάω τους μετανάστες παρόλο που είμαι φουλ ελληνίδα γιατί ως παιδί στο σχολείο μου, στην Αίγυπτο, έκλαιγα όταν άκουγα τον εθνικό ύμνο. Με συγκινούσε και με συγκινεί η ιδέα της πατρίδας μου που είναι ξεχωριστή - γιατί είναι - και λυπάμαι για όλη αυτή την αμερικανιά στη ζωή μας, αυτό το τόσο ουάου που μας αλλάζει τον ψυχισμό και μας κάνει φλώρους, και παρότι λοιπόν είμαι τόσο Ελληνίδα και γουστάρω Ελλάδα με χίλια - γιατί είναι από τους πιο ενεργειακούς τόπους στον πλανήτη, γιατί κάποτε σε κάποια ευλογημένη συγκυρία τα αστέρια φώτισαν τους ανθρώπους και τους έκαναν να μιλάνε σαν θεοί, βλ. Σωκράτη, Πλάτωνα κ.α. – παρότι λοιπόν είμαι πωρωμένη Ελληνίδα δεν μπορώ να δω χωρίς συγκίνηση αυτά τα σκαμμένα πρόσωπα των μεταναστών και επιστρατεύω όση ευγένεια έχω μέσα μου, ακόμα και να τους ανοίξω την πόρτα να περάσουν πρώτοι γιατί πάνω από όλα είναι άνθρωποι.
Κι εδώ τελειώνουν και αρχίζουν όλα.
Εδώ αρχίζει μια ποιότητα που βρίσκεται πέρα από πατρίδες, πάνω από Έλληνα, Σουηδό, Βούλγαρο, Πακιστανό. Εδώ αρχίζει αυτό το νήμα που μας ενώνει όλους με όλα, που χωρίς καμία θρησκοληψία ή τάση για θεολογικές φιλοσοφίες - πέρα από τα ανθρώπινα, όταν περάσουμε τα σύνορα του ανθρώπινου - αξίζει να δούμε τους μετανάστες σαν ψυχές που αγγίζουν το θείο. Και όταν λέμε θείο, δεν εννοούμε το θείο όπως το κατανοούν οι λαοί και χωρίζονται σε χριστιανούς, ορθόδοξους, ισλαμιστές κα πολεμάνε μεταξύ τους ούτε το θείο του Ελληνάρα που νομίζει ότι έχει μπάρμπα στην Κορώνη αλλά το θείο που έχουμε όλοι μέσα μας και μας κάνει τον καθένα κάτι ξεχωριστό και όλους μαζί ένα."
Η Λ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΎΛΟΥ,
Είναι ηθοποιός και σεναριογράφος.
ΥΓ.. Μάτωσε η καρδιά μου με την ανάγνωση...
Μπράβο σε όποιον έβαλε το κείμενο αυτό της Παπαδοπούλου.
Καταπληκτικό.
Ακουσα το εξής απόψε συζητόντας με κάποιον-σε σαλόνι ιατρείου περιμένοντας.
Με ρώτησε και του είπα από που είμαι.
-Α την πόλη με τους πολλούς πελαργούς μου λέει και συνέχισε λέγοντας μου κάτι που πρώτη φορά το ακούω.
-Οι πελαργοί μου λέει είναι πουλιά του Ισλάμ,γιατί όταν κάθονται στη φωλιά τους κοιτάζουν προς την Μέκκα.Σε αντίθεση με τα χελιδόνια που στην φωλιά τους είναι στραμμένα προς την Ιερουσαλήμ.
ΕΣΥ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ...
Καιτοι γραφικοί ας σμπρώξουμε
τις σκέψεις και τα συναισθήματα
λίγο παραπέρα...
ΑΚΌΜΑ ΠΙΟ ΠΕΡΑ...
κι ας αντιστέκονται.
Περιμένουν να στερέψει το μεράκι μας..
Δεν έχουν δει τίποτε ακόμη.
Μία ερώτηση προς όλους μας.
Τελικά θέλουμε να το γλυτώσουμε αυτό το κτήριο ναι ή όχι;
Η ανικανότητα διαχείρισης των τοπικών πραγμάτων ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ.
ΤΟ ΑΝ........
Αν η πόλη μας όλα αυτά τα χρόνια είχε ανθρώπους με όραμα , ιδέες , μεράκι και όρεξη για δουλειά δεν θα παρουσίαζε αυτά τα χάλια που παρουσιάζει τόσο στούς κατοίκους της όσο και στούς επισκέπτες της.
Ενα τελευταίο παράδειγμα απαράδεκτης αισθητικής είναι τα χρωματιστά πεζοδρόμια.
Φίλε Μίλτο αποθανάτησε σε παρακαλώ τα παραπάνω πεζοδρόμια.
ΕΛΕΟΣ οι κάτοικοι δεν αποδέχονται πλέον ερασιτεχνισμούς σε βάρος τους.
Διάλογος για τον «Καλλικράτη» μέσω INTERNET [25.1.10]
Διάλογο με τους δημότες του για τη διοικητική μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» ανοίγει, μέσω της ιστοσελίδας του (www.peta.gr) ο Δήμος Πέτα, προσκαλώντας όλους τους ενεργούς δημότες να συμβάλλουν με την γνώμη τους στην νέα αυτοδιοικητική πραγματικότητα.
Συγκεκριμένα όπως αναφέρει το κείμενο στη σελίδα, «στα πλαίσια της νέας διοικητικής μεταρρύθμισης «Καλλικράτης» ο δήμος Πέτα ανοίγει, μέσω της ιστοσελίδας του, ένα δημοκρατικό διάλογο για να διατυπώσει κάθε δημότης τις απόψεις του για την νέα πραγματικότητα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Όλες οι θέσεις των δημοτών θα συμβάλουν στην τελική πρόταση και θέση του δήμου μας για το νέο Αυτοδιοικητικό χάρτη».
Ε και? τι έγινε
Ε ΚΑΙ
Τι έγινε;
Και τι δεν έγινε !
Όλα κατέρρευσαν φίλε ΜΊΛΤΟ ,
Θέλουμε να γλιτώσουμε αυτό
το κτήριο...
Όμως δεν μπορούμε...
Είμαστε τόσο λίγοι !
Ελάχιστοι συγκινούνται...
Να μου το θυμάσαι,
όλα τα πετρόχτιστα
γρήγορα θα καταρεύσουν,
δεν θα μείνει τίποτε όρθιο..
Στέκονται εμπόδιο στη "κονόμα"
Αύριο με υγεία...
Tέτοιος ευτελισμός ...
Τον προηγούμενο τον δήμαρχο
τον έλεγαν λακούβα,
Τον σημερινό
σακούλα τον αποκαλούν!
Ο πρώτος τα έθαβε και
ο άλλος τα έβαζε στη σακούλα !
ΥΓ .. τα καταγράφω όπως τα ακούω
αυτή τη στιγμή από την TV...
Tουτέστιν, λωποδήτες οι τοπικοί
άρχοντες ανα πάσα τη χώρα...
Τι έθαβε;
Τι έβαζε;
Τη ΜΙΖΑ...!
ΛΑΜΟΓΙΑ ΠΑΝΝΤΟΥ,
ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΏΡΑ
ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥς ΧΩΡΟΥΣ
ΛΑΜΟΓΙΑ "ΚΟΝΟΜΑΣ"
ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΣΤΟ !
ΛΑΜΟΓΙΑ ΟΙ ΑΛΛΟΙ...
ΣΩΤΗΡΕΣ;
ΕΜΕΙΣ !!
Κάτι μου θυμίζει,κάτι μου θυμίζει
κάτι μου θυμίζει.
Τα γνωστά λαμόγια την τρίχα μόνο αλλάζουν και σαν αιλουροειδείς οσφυοκάμπτες το βράδυ κάνουν τον οικονομικό απολογισμό.
Τίς παλιές εποχές οι οσφυοκάμπτες είχαν σχέσεις μόνο με τον χωροφύλακα.
Προς τον ανώνυμο της:
29 Ιανουαρίου 2010 12:23 π.μ.
Έχει ξαναγραφεί σε αυτό το blog.
Όποιος ψάχνει για ΣΩΤΗΡΕΣ έχει κάνει λάθος στην διεύθυνση.
Η εσκεμμένη απόδοση πρόθεσης ανάδειξης νέων ΣΩΤΗΡΩΝ σε όσους ασκούν κριτική απέναντι στα κακώς κείμενα,
στόχο έχει
την σπίλωση της κριτικής
δια της ταυτίσεως με τα κυκλοφορούντα και ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΦΕΡΟΝΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ.
Εξ' ού και το ΕΜΕΙΣ δεν ταυτίζεται με τους θιασώτες αυτού του blog αλλά με τα ΛΑΜΟΓΙΑ την χρησιμότητα των οποίων εμμέσεως πλην σαφώς προσπαθείς να αναδείξεις και με την παρουσία των οποίων ταυτίζεσαι, αν δεν είσαι ένας από αυτά.
Υπάρχει βέβαια πάντα και η περίπτωση υποψιασμένος όν να μην εμπιστεύεσαι τίποτε. Εξηγήσου, και έχει καλώς, αλλά λάβε υπόψη σου:
ΑΛΛΟΥ ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ, ΟΧΙ ΕΔΩ.
Συγχαρητήρια στο ΠΕΤΑ.
ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΤΑ ΠΝΙΓΟΥΜΕ ΟΛΑ.
Για την ανάπτυξη και το αυριο αυτού του τόπου θα μιλήσει κανείς;
Προσέξτε η μέθοδος του χαλαρά - χαλαρά και του δε βαριέσαι είναι πολιτική τακτική και συμπεριφορά που εκπορεύεται και καλλιεργείται από ανίκανους ανθρώπους χωρίς πολιτική σκέψη απο ανθρώπους χωρίς ιδέες απο ανθρώπους που σκέφτονται μόνο το δικό τους συμφέρον.
Από ανθρώπους επικίνδυνους.
Νομίζω οτι δεν χτυπάω κλειστές πόρτες και τούτος ο λαός και σκέφτεται και αντιδρά και κυρίως ΕΧΕΙ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ. ΚΑΛΗ ΜΝΗΜΗ.
Για τον ανώνυμο της 10:23 π.μ
της σήμερον...
Ξαναδιάβασε το σχολιο
και μη τσιμπάς...
Κάποιους κήρυκες της διαφάνειας και της εντιμότητας...
που είναι τριχειρότερα λαμόγια
απο εκείνα της "κονόμας".
Αναφορικά με το δικό μου ποιόν,
Πληροφορίες στη διεύθυνση...
ΥΓ. Εξάλλου δεν διεκδικώ την
κότινο της ενιμότητας και της καθαρότητας,
Ούτε σίτισης στο πρυτανείο
αιτούμαι...
Απλώς παλεύω με νύχια με δόντια
να πορεύομαι την οδό της
ισορροπίας...
Ο αυτοσαρκασμός είναι ΣΩΤΗΡΙΟΣ, διαμορφώνει ισχυρές προσωπικότητες, κρατώντας τις εσωτερικές ισορροπίες, απομακρύνει τους κήρυκες και κυρίως προλαμβάνει ολισθήματα.
Επομένως, για μια ακόμη φορά, όλα καλά. Τα "τσιμπήματα" μέρος της ισορροπίας.
KΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΣΕ ΜΙΣΗΣΟΥΝ
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ..
ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΕ ΛΑΤΡΕΨΟΥΝ
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ...
ΚΑΙ ΑΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ
ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ,
ΔΟΣΤΟΥΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ,
ΘΑ ΠΟΝΕΣΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥ.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΕΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕ
ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ,
ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ
ΤΟ ΧΘΕΣ...
ΑΝ ΑΚΟΜΑ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙΣ,
ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ
ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕΓΑΛΗ,
ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ... ΘΑ ΣΕ
ΔΙΑΛΕΞΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ..
ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ.
ΠΑΝΤΩΣ,
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ
ΝΑ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΗ ΠΛΑΤΗ ΣΟΥ
ΑΝ ΔΕΝ ΣΚΥΨΕΙΣ
ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ....
ΥΓ..Κάνοντας και εγώ απολογισμο δεκαετιών,
νεοφερμένος και"φέρελπις" τότε,
δεν αναζήτησα τους φίλους,
αυτοί με βρήκαν,
Ο,ΤΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ....
Ο ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΗΡΘΕ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ.....Βόνιτσα.
ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ.....
ΞΕΡΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ.
Αλλαγή φωτογραφίας στο
Ε ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ
"Σιωπά" ακόμη το Δημοτικό Ωδείο Φιλιππιάδας.
Ανεπαρκείς και ολέθριοι
οι τοπικοί μας άρχοντες...
Θέλει ηγέτες αυτός ο τόπος
και όχι ιδιοτελείς,υποχθόνιες
και καταχθόνιες μετριότητες...
Αν δεν αφυπνιστούν οι μέτοικοι
δεν θα γίνουν ποτέ πολίτες
αυτής της πόλης...
Ενεργούς και ενήμερους ΠΟΛΙΤΕΣ θέλει ο τόπος μας και όχι
Τριανταφυλλόπουλους και θεσμικούς
εισαγγελείς.
Καταχθόνιοι και υποχθόνιοι
για να εκθρέψουν την ασίγαστη
ιδεοτέλεια τους !
Με πόση αφέλεια βιαστήκαμε
να εξάρουμε την "δημοκρατική ευαισθησία" του δήμαρχου
Ξηροβουνίου να συγκαλέσει αμέσως
το Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να πάρουν απόφαση να ενωθούν οι
δύο Δήμοι εν όψει του Καλλικράτη!
Συγκλόνισε με την εισήγηση του
"να απορριφθεί το αίτημα των δύο
δημοτικών συμβούλων για την ένωση των δύο όμορων Δήμων" !
Δεν υπάρχει χειρότερο μαρτύριο
από το να ονειρεύσαι μερόνυχτα
ότι σου δίνεται η ευκαιρία να γίνεις αντιδήμαρχος Άρτας
και να έρχονται έτσι απρόσκλητα δύο ΕΦΙΑΛΤΕΣ από την Καμπή για να σου το στραπατσάρουν !
Και είναι πολύ κακό στην άμμο
να χτίζεις παλάτια!
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ....
ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ;
Να είναι αληθινή και όχι ΚΟΜΜΑΤΙΚΉ. Οι κομματικές μετριότητες βρυκόλιασαν και βούλιαξαν τον τόπο.
Να μη είναι ανέξοδη παράσταση
για να διατηρεί τον προσωρινό "υποψήφιο" στη δημοσιότητα και να αρκείται
στην κατάκτηση του αξιώματος ενός δημοτικού συμβούλου της αντιπολίτευσης, έστω της ελάσσονος.
Να περιέχει πλαίσιο αρχών και όχι γενικόλογες και ανέξοδες αναφορές. Να αποδεικνύει τη διαφοροποίηση και τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της υποψηφιότητας με σαφή περιγραφή των στόχων, επιδιώξεων
και συγκεκριμένων προγραμμάτων.
Να περιέχει συγκεκριμένες και σαφείς πολιτικές θέσεις για τα σοβαρά ζητήματα της πόλης ώστε να προσδιορίζεται και αποσαφηνίζεται η πολιτική κατεύθυνση και στόχευση.
Για παράδειγμα ,ποιος θα είναι ο ρόλος του ΔΉΜΟΥ στην αναπτυξιακη
ανάταση αυτού του τόπου,εκτός και αν πιστεύει ότι αυτό είναι χρέος της κυβέρνησης.
Ποια είναι η ταυτότητα της μικρής μας πόλης, ποιο είναι το σημείο αναφοράς, ποια είναι η εκκλησία του δήμου όπου συναθροίζονται οι δημότες και προσέρχονται οι επισκέπτες;
Να παρουσιάζει ένα βασικό επιτελείο ενεργών πολιτών, επιστημόνων και τεχνοκρατών απαλλαγμένων από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις για μια ουσιαστική συνδρομή στα κοινά πέραν της όποιας συνδικαλιστικής ή κομματικής δράσης.
Αυτοί οι συμπολίτες να έχουν"ομολογημένη" επαγγελματική και κοινωνική διαδρομή, τέτοια που να διαμορφώνει πλαίσιο αρχών και ουσιαστικών ικανοτήτων.
Μια τέτοια υποψψηφιότητα πρέπει:
Να διασφαλίζει και να αποδεικνύει διάθεση για ανάδειξη της κοινωνίας των ενεργών πολιτών και διασφάλιση συμμετοχικών διαδικασιών. Να αναζητά πέραν της προσωπικής ή κομματικής αυλής του υποψηφίου κριτήρια αριστείας.
Να περιέχει ουσιαστικό απολογισμό συνεισφοράς του υποψηφίου πέραν της δημοσιότητας και τυπικής θεσμικής παρουσίας στα αυτοδιοικητικά όργανα. Ο χρόνος παραμονής του προσώπου στα κοινά ή η συνεπής κομματική συμπεριφορά δεν αποτελούν τεκμήρια αριστείας ούτε διασφαλίζουν την μελλοντική αποτελεσματικότητα της υποψηφιότητας.
Να πηγαίνει ένα βήμα πέρα από την διατύπωση προσωπικών χαρακτηριστικών ενισχύοντας το δημαρχοκεντρικό παιχνίδι. Πέρα από το πρόσωπο του δημάρχου, σημασία έχει η ομάδα συνεργατών και οι πολιτικές.
ΣΩΤΗΡΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...
Να περιέχει θετικές προτάσεις πέραν της σύνηθους κινδυνολογικής απαξίωσης του έργου της εκάστοτε απερχόμενης δημοτικής αρχής. Να προτείνει και όχι να αποδοκιμάζει.
Η υποψηφιότητα ενός νυν ή πρώην δήμαρχου αποτελεί ένα τίποτα στην περίπτωση του διευρυμένου Δήμου.
Δημοσίευση σχολίου