Αυτό που δεν είπαμε, είναι ότι κάθε φορά «από αλλού μας βγαίνει» και μας ξαφνιάζει ευχάριστα!
Είπαμε!
Κάθε φορά η εκδήλωση «χτυπάει την πόρτα της καρδιάς» !
Αυτό που δεν είπαμε, είναι ότι πάντα έχει να κάνει και με το παρελθόν και με το παρόν!
Κι είναι πάντα συναισθηματικά φορτισμένη!
Έτσι έγινε και χθες το βράδυ, Παρασκευή 3.12.2010, στου Παλιάρου!
Απλά πράματα: ένα φιλικό γλέντι με ηλεκτρόφωνο, για να θυμηθούμε και να τραγουδήσουμε κάποια απ’ τα τραγούδια της νιότης μας, κάποια απ’ τα τραγούδια με τα οποία μεγαλώσαμε!
Λίγο η παρέα, λίγο το κρασί (το φρόντισε ο Μιλτιάδης: Cabernet απ’ την Παλιά Κοκκινιά), λίγο το ηλεκτρόφωνο (… δηλαδή όχι ακριβώς λίγο…) την έκαναν τη δουλειά τους!
Το γλέντι άναψε, οι βόλτες στην πίστα επίσης – τι γλέντι θα ‘ταν, εξάλλου, χωρίς ζωντανή πίστα- και η βραδιά κύλησε από Καζαντζίδη μέχρι Αναγνωστάκη, Διονυσίου, Τσιτσάνη, Μπέλλου, Λύδια κλπ.
Μη φαντασθείτε όμως ότι ήταν μόνο αυτά:
Ήταν κι ο Στέργιος εκεί, με το ακορντεόν του!
Κι ο Στράτος με την κιθάρα του!
Κι ο Γιώργος (ο Ντάκουλας) κι ο Θωμάς (ο Χήτας) με τα τραγούδια τους!
Είχε έρθει επίτηδες κι ο Χρήστος απ’ τα Λέλοβα, και πολύ μας άρεσε! Είναι τόσο ζεστή η παρουσία του!
Δεν ήταν όμως ο Θωμάς, ο Αϊτός και πολύ μας έλειπε! Ευχόμαστε να είναι την επόμενη φορά!
Ούτε ο Φάνης ήταν: Τύπωνε την εφημερίδα, Παρασκευή βράδυ, βλέπεις…
Στο τέλος, καταφέραμε να … βραχνιάσουμε (ευτυχώς λίγο…)
Ήταν όμως τόσο ωραία! Και θα το επαναλάβουμε το εγχείρημα!
Δεν πιστεύω να υπάρχουν αντιρρήσεις!
Είπαμε!
Κάθε φορά η εκδήλωση «χτυπάει την πόρτα της καρδιάς» !
Αυτό που δεν είπαμε, είναι ότι πάντα έχει να κάνει και με το παρελθόν και με το παρόν!
Κι είναι πάντα συναισθηματικά φορτισμένη!
Έτσι έγινε και χθες το βράδυ, Παρασκευή 3.12.2010, στου Παλιάρου!
Απλά πράματα: ένα φιλικό γλέντι με ηλεκτρόφωνο, για να θυμηθούμε και να τραγουδήσουμε κάποια απ’ τα τραγούδια της νιότης μας, κάποια απ’ τα τραγούδια με τα οποία μεγαλώσαμε!
Λίγο η παρέα, λίγο το κρασί (το φρόντισε ο Μιλτιάδης: Cabernet απ’ την Παλιά Κοκκινιά), λίγο το ηλεκτρόφωνο (… δηλαδή όχι ακριβώς λίγο…) την έκαναν τη δουλειά τους!
Το γλέντι άναψε, οι βόλτες στην πίστα επίσης – τι γλέντι θα ‘ταν, εξάλλου, χωρίς ζωντανή πίστα- και η βραδιά κύλησε από Καζαντζίδη μέχρι Αναγνωστάκη, Διονυσίου, Τσιτσάνη, Μπέλλου, Λύδια κλπ.
Μη φαντασθείτε όμως ότι ήταν μόνο αυτά:
Ήταν κι ο Στέργιος εκεί, με το ακορντεόν του!
Κι ο Στράτος με την κιθάρα του!
Κι ο Γιώργος (ο Ντάκουλας) κι ο Θωμάς (ο Χήτας) με τα τραγούδια τους!
Είχε έρθει επίτηδες κι ο Χρήστος απ’ τα Λέλοβα, και πολύ μας άρεσε! Είναι τόσο ζεστή η παρουσία του!
Δεν ήταν όμως ο Θωμάς, ο Αϊτός και πολύ μας έλειπε! Ευχόμαστε να είναι την επόμενη φορά!
Ούτε ο Φάνης ήταν: Τύπωνε την εφημερίδα, Παρασκευή βράδυ, βλέπεις…
Στο τέλος, καταφέραμε να … βραχνιάσουμε (ευτυχώς λίγο…)
Ήταν όμως τόσο ωραία! Και θα το επαναλάβουμε το εγχείρημα!
Δεν πιστεύω να υπάρχουν αντιρρήσεις!
Για φαντασθείτε: Αν δεν ήταν κάποιος με την «τρέλα», την ωραία τρέλα του Κώστα, που συντηρεί το ηλεκτρόφωνο και κάποιος με την επίσης «ωραία τρέλα» του Μιλτιάδη, να διοργανώσει τη βραδιά, όλα αυτά τα ωραία δεν θα συνέβαιναν.
Το είπε ο Βησσαρίων (που ήρθε επίτηδες απ’ τα Γιάννινα) κι έχει απόλυτο δίκιο!
Αυθόρμητα μου ‘ρχονται στο νου συνειρμοί διάφοροι… Είθε…
Για να κλείσω αυτό το μικρό σημείωμα, οφείλω να αναφερθώ και στην ΑΨΟΓΗ εξυπηρέτηση του καταστήματος!
Συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχία της βραδιάς και στην ικανοποίηση των συμμετασχόντων!
Εύγε!
Σε όλους τους συντελεστές, ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για τις ανεπανάληπτες στιγμές!
Πάντα τέτοια.
Σάββατο, 4.12.2010
