Εχω
τώρα εδώ και κάτι μέρες,που ο φίλος μου μου λέει να με μάθει,λέει,στη νέα
τεχνολογία λέει,και πως πρέπει να γράφω.
Πάει
το χαρτί λέει,πάει το μολύβι.Τώρα άάά καλά,έχουμε άλλα κόλπα.Οι νέοι κανόνες
του παιχνιδιού!Τί γραφικοί χαρακτήρες,και τα λοιπά,λέει.
Τώρα;Ααα
τώρα,σκάναρε,πόσταρε κλπ.Εγώ είμαι στη μυστήρια γενιά σε αυτούς που γεννηθήκαν
πρίν το 1980.Τότε δεν είχαμε ουτε σκανάρισμα,ουτε
ποστάρισμα,Playstations,Nintendo,150 κανάλια tv.Υπολογιστές,που σε είδα που
τους έχεις βάλει και εξτρα επάνω ηχεία,για ακόμη καλύτερο ήχο,και μου
κοκορεύεσαι,ηχο πως το είπες,ααα surround κλπ.
Εγώ
τότε,για να...σκάσεις είχα φίλους!Έπαιζα κρυφτό,σε πειράζει;Έπαιζα
κυνηγητό,έχεις πρόβλημα;Έπαιζα μπάλα,μέχρι να βγεί η μάνα και να με φωνάξει.
Να,σάν
τέτοια εποχή θυμάμαι,μήνα Δεκέμβρη,που 7 η ώρα ήταν...πίσσα έξω.Που όταν
μαζευόμουν με φόβιζε κιόλας,ότι τώρα,αυτή την εποχή,έχει και παγανά!
Τα
θυμάσαι;Όχι βέβαια.Γιατί είσαι surround τύπος!Εμένα μέχρι εκεί έφτανε η
τεχνολογία μου!
Γι'αυτό
εδώ και τόσες μέρες σου λέω,μα δε θέλω να με βάλεις να σκανάρω.Εγώ θέλω να
πιάσω μολύβι.Να γεμίσω το χαρτί μουτζούρες.Αλλά, δε μπορώ να σε πείσω.Κάτι
πρέπει να βρώ.Ααα ναι!
Να,τώρα
παράδειγμα,το μάτι μου έπεσε σε ένα φύλλο.Που το έριξε ο αέρας κάτω στο χώμα.Ε
φθινόπωρο έιναι.Τήν εποχή που πεθαίνουν κι αυτά.Την άνοιξη γεννιούνται,τώρα
πεθαίνουν.
Το
βάζω πάνω στο χαρτί.Κάνω το σχέδιό του.Αυτό μπορούσα να το κάνω στην οθόνη σου
φίλε;Οχι!
Την
μελαγχολία του φθινοπώρου,πρέπει να την αγγίξεις!Εεεμ!Έτσι είναι και το
χαρτί... συνεχίζεται...
ο... νοσταλγικά σκεπτόμενος.
Δεκέμβριος
2015
