Η δημοκρατική παράταξη στη χώρα μας είναι κοινωνική πλειοψηφία και με ολίγες εξαιρέσεις, ειδικά από το 1981 και μετά, κάνει πάντα “δικαιωματικά” αυτό που θέλει (αλλά δεν θάθελε να της κάνουν οι αντίπαλοί της)...
Όταν οι κομματικές επιλογές της ασκούν εξουσία, αυτή θα απολαμβάνει προσβάσεις παντού, ρουσφέτια, εξασφάλιση συμφερόντων. Κατά μια έννοια ο «λαός στην εξουσία» αποκτά μια δικαιϊκή ισχύ με χαρακτηριστικά “ρεβάνς”. Το ότι αυτός ο λαός εξουσιάζει όπως και ένας πρώην εκμεταλλευτής του, δηλαδή σε βάρος της χώρας, σε βάρος των παιδιών του και των γενιών του μέλλοντος, είναι θέμα νοοτροπίας (αφού έτσι έμαθε ότι ασκείται η εξουσία), άγνοιας, παιδείας, αλλά και κακής ποιότητας κυρίαρχης μάζας.
Η κυρίαρχη μάζα μπορεί εύκολα να χάσει και αλλοιώσει τα λαϊκά χαρακτηριστικά της, αφού σε συνθήκες χαμηλής δημοκρατίας ο κύριος όγκος της, γεμίζει με κυλιόμενους ατομιστές που στο όνομα του λαού αποκαθιστούν τα συμφέροντα του εαυτού τους, κλέβοντας και βγάζοντας κέρδη για δύο και τρείς γενιές.
