10.Το κοτσέκι

Μιλτιάδης Δ.Κωστάκος

Λόγος Γ. Εμείς είχαμε το κοτσέκι.

Ένα πράγμα κατάλαβα ως τώρα. Για το θέμα μας, για το κοτσέκι. Πως σαν γεράσει ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή αλλιώτικα. Τη ζωή γενικά, αλλά και τη δική του ζωή ειδικότερα. Από άλλη σκοπιά, με διαφορετική προσέγγιση από ότι ήταν νέος. Όσο είναι παιδί ο άνθρωπος θέλει να μαθαίνει όσο γίνεται περισσότερα πράγματα. Να τα βάλει στο μυαλό του, να χωρέσουν όλα αδιακρίτως, καλά και κακά. Μυστικές φωνές από μέσα του τον σπρώχνουν σ’ αυτό.

  Ύστερα στα χρόνια της ακμής και της ωριμότητας τα επεξεργάζεται ένα- ένα και τα ξεχωρίζει. Εδώ τα ωραία, εκεί τα άσχημα. Τα ωφέλιμα, τα βλαβερά, τα καλά και συμφέροντα κοκ.

  Ώσπου στην τρίτη ηλικία επανέρχεται στην ίδια διαλογή. Στο καλό και στο κακό. Δηλαδή, πάλι στο άσπρο και μαύρο, όπως όταν ήταν παιδί. Αλλά στοχαστικά. Για να μάθει την πραγματική, τη μεγάλη αλήθεια. Ποια ωφέλησαν την ψυχή του και ποια την έβλαψαν.

  Τότε όλα μετουσιώνονται μέσα μας, έμψυχα και άψυχα, ιδέες και συναισθήματα. Όλα γίνονται ξεχωριστές οντότητες, χάνουν την αρχική τους υφή και αποκτούν το αληθινό τους νόημα, την πραγματική τους αξία ή απαξία.

  Στον διαλογισμό τον δικό μου τώρα το κοτσέκι έχει προ πολλού αποβάλει τα συγκεκριμένα του γήινα χαρακτηριστικά και από κάτι το υλικό που ήταν μετουσιώθηκε και έγινε

ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΠΡ 36

Ελάτε τώρα, μη μου πείτε ότι δεν το έχετε πάθει οι περισσότεροι… Πέφτει στα χέρια σας μια φωτογραφία από τα παλιά και… παθαίνετε! Μεταφέρεστε κανονικά στην εποχή που έχει τραβηχτεί  και θυμάστε και θυμάστε… Την κοιτάζετε, την ξανακοιτάζετε και οι λεπτομέρειες πληθαίνουν, οι εικόνες ζωντανεύουν μαζί με μυρωδιές και χρώματα, τα πρόσωπα «μιλάνε»…  Αχ αυτές οι αναμνήσεις… Εκεί, καταγεγραμμένες στον εγκέφαλό σου, θες δε θες… Άλλες φορές τις αφήνεις θαμμένες μιας και το καθημερινό τρέξιμο σε κάνει να μη θυμάσαι ούτε πώς σε λένε κι άλλες τις παρακαλάς να ’ρθουν στην επιφάνεια να σε γλυκάνουν. Υπάρχει και η τρίτη περίπτωση, που έρχονται ακάλεστες. Μια αφορμή ζητάνε, λες και ασφυκτιούν στον περιορισμένο χώρο του μυαλού σου και… τσουπ, πετάγονται για να ανακατέψουν λίγο το χυλό τής… τακτοποιημένης ζωούλας σου και να σου δώσουν να καταλάβεις πόσο χυλός είναι.

Αυτό έπαθα κι εγώ χθες!  Ένα ρουτινιάρικο ξεκαθάρισμα χαρτιών έφερε στα χέρια μου μια παλιά φωτογραφία και στην ψυχή μου πολλές αναταράξεις!

Να ‘μαστε λοιπόν!  Οι γονείς μου κι εγώ πάνω στο τρακτέρ μας! Φοράμε  τα καλά μας ρούχα, τα καπέλα μας, τα γυαλιά μας… Γυρίζουμε φαίνεται από…  επίσημη έξοδο. Για εμάς το τρακτέρ ήταν  ό,τι το ΙΧ για άλλους. Ένα μέσο

9. Το κοτσέκι

 Μιλτιάδης Δ.Κωστάκος

Λόγος Β. Η ονομασία και η βούκουλα.

Εμείς παλιά << τω καιρώ εκείνω >> κοτσέκι λέγαμε – και λέμε – το γήπεδο, τον ανοιχτό δηλαδή χώρο στο κέντρο του χωριού. Έτσι το ‘λεγαν οι πατεράδες μας, έτσι το λέγαμε και εμείς τα παιδιά. 

-Που θα πας με ρώταγε η μάνα μου, 

-στο κοτσέκι της έλεγα εγώ.

  Έλα όμως που τώρα τελευταία, πριν δυο- τρία χρόνια για να ακριβολογούμε, ακούστηκαν κάτι άλλα πράγματα. Πως το κοτσέκι είναι, λέει, τούρκικη λέξη και σημαίνει αποθήκη για τα γεννήματα, καλαμπόκια και στάρια. Πως σε κάθε χωριό παλιού καιρού ο αγάς επί τουρκοκρατίας είχε τις αποθήκες του για να βάζει τα καλαμπόκια του, που έβγαζε από τα χωράφια του και από τον φόρο της δεκάτης από τους ραγιάδες. Αυτές οι αποθήκες λέγονταν κοτσέκια.

  Δεν μου ακουγόταν καλά. Εντάξει, για το ότι η λέξη ήταν τούρκικη, καμία αντίρρηση. Ούτε η πρώτη είναι ούτε η τελευταία είναι μέσα στο δικό μας λεξιλόγιο. Αλλά ότι το κοτσέκι ήταν αποθήκη και όχι το γήπεδο όπως ήξερα εγώ, αυτό όσο να κάνεις, ήταν ένα θέμα. Εύκολα δεν αποδέχεσαι μια τέτοια γλωσσική ανατροπή. Δεν ήταν ας πούμε το ζήτημα μια διόρθωση, ν’ αλλάξεις δηλαδή όπου είναι να λες κοτσέκι, να λες αποθήκη και σκόλασε το πράγμα. Εδώ έπρεπε να αλλάξει ένας ολόκληρος γλωσσικός κώδικας εποχής. Το κοτσέκι ως εννοιολογικός όρος ήταν ο βασικός γλωσσικός άξονας, το κέντρο, γύρω  από τον οποίο χτίστηκε στην καθημερινή μας τότε κουβέντα ενας ολόκληρος εννοιολογικός κόσμος από πλήθος συμφραζόμενες δευτερεύουσες λέξεις. Πώς να τα διαγράψεις όλα αυτά με μια μονοκονδυλιά! Είναι σα να σου λένε πως δε λέγεσαι, δεν ονομάζεσαι, έτσι αλλά αλλιώς.

Το πράγμα ήθελε σκέψη.

  Ευτυχώς που λόγω της ιδιότητας μου ως δασκάλου και μάλιστα φιλόλογου, είχα μια μεγαλύτερη εξοικείωση από τον

Πρόγραμμα festival:

Τρίτη 11 Αυγούστου

14.00- 20.00: Canoe Cayak, SUP, Φουσκωτά στη λίμνη

18.00-21.00 Dj Sets

21.00 LIVE BANDS

KrotalArta

Σtella

The Jaguar Bombs

After Hours Party w/Guest Dj

Τιμή εισιτηρίου 7ευρώ

Τετάρτη 12 Αυγούστου

14.00- 20.00: Canoe Cayak, SUP, Φουσκωτά στη λίμνη

18.00-21.00 Dj Sets

21.00 LIVE BANDS

Sound Leaks

Sillyboy

KOSHEEN

After Hours Party w/Guest Dj

Τιμή εισιτηρίου 10ευρώ

Τιμή Διήμερου εισιτηρίου 13ευρώ

Διοργάνωση ημερίδας από τον Δήμο Ζηρού Πέμπτη 6-8-2015

Ημερίδα για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής διοργανώνει ο δήμος Ζηρού, στο πλαίσιο του θεματικού Φεστιβάλ του έργου "The Lakes Route", το οποίο χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας «Ελλάδα – Ιταλία 2007 – 2013».

Την Πέμπτη 6 Αυγούστου στις 19:00 στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ζηρού στη Φιλιππιάδα, διοργανώνεται WORKSHOP με θέμα: «Τουριστική Ανάπτυξη της Περιοχής» και παράλληλα παρουσίαση έκθεσης φωτογραφίας.

Εισηγήσεις θα παραθέσουν ο κος Ιωάννου Στράτος Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Πρέβεζας και Υπεύθυνος Τουριστικής Ανάπτυξης Ηπείρου, ο κος Γιολδάσης Γιώργος Μέλος Οικονομικού Επιμελητηρίου Πρέβεζας, ο κος Τσώλης Κωνσταντίνος Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Ξενοδόχων Πρέβεζας και Αντιπρόσωπος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων και ο κος Ευαγγέλου Στέφανος, Μέλος Επιτροπής Διοργάνωσης ZERO FESTIVAL. Xαιρετισμό θα απευθύνει ο Δήμαρχος Ζηρού κος Καλαντζής Νικόλαος, ενώ τον συντονισμό της εκδήλωσης θα έχει ο κος Γκάρτζιος Χρήστος Αντιδήμαρχος Αγροτικής Ανάπτυξης, Τοπικής Οικονομίας, Πολιτισμού και Τουρισμού Δήμου Ζηρού.

Το έργο «The Lakes Route», έχει ως στόχο την προστασία των υδάτινων οικοσυστημάτων και την ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ αποτελεί μέσο για την αξιοποίηση και προστασία της φυσικής κληρονομιάς.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στο Δημαρχείο Ζηρού στο τηλέφωνο.

Δυστυχώς πολλά δεν πάνε καλά…

Τα καλά νέα είναι ότι ο Δήμος αντέδρασε στις επώνυμες και δημόσιες επισημάνσεις μου σχετικά με κακοτεχνίες στις πεζοδρομήσεις της πόλης μας.

Τα κακά νέα είναι ότι δυστυχώς χρειάστηκε σχετική παρότρυνση του Περιφερειάρχη κου Καχριμάνη και όχι η παρέμβαση του δικού μας Δημάρχου.

Τα ακόμη πιο άσχημα νέα είναι ότι η απάντηση όχι μόνο στερείται τεχνικής εγκυρότητας αλλά προχωρά και σε απρεπή επίθεση στο πρόσωπό μου.

Ας εξηγηθούμε:

Με την από 22/7/2015 επιστολή του ο κος Καχριμάνης με πληροφορεί ότι έχει ζητήσει από τον Δήμο Ζηρού να με ενημερώσει ως ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΚΑΤΟΙΚΟ τι συμβαίνει σχετικά με τις πεζοδρομήσεις στην πόλη μας.

Παρά την παρότρυνση του Περιφερειάρχη, δεν μου απαντά στο αντίστοιχο επίπεδο ο Δήμαρχος ως όφειλε, αλλά ο επικεφαλής των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου, ως μη όφειλε. Πάντως καλύτερα μια απάντηση από καθόλου απάντηση.

Στο προηγούμενο άρθρο μου είχα επισημάνει:

‘’… Λυπάμαι να επισημάνω ότι κατά την άποψή μου (σημ. οι πλάκες όδευσης τυφλών) είναι εντελώς εκτός προδιαγραφών, κατ’ ελάχιστον  σε ότι αφορά

·        Στην γεωμετρία

·        Στον χρωματισμό και

·        Στην τοποθέτηση.’’

(Η αντιστροφή της σειράς συζήτησης στα επόμενα οφείλεται στην δομή της απάντησης της υπηρεσίας)

Για την τοποθέτηση,η υπηρεσία αποδέχεται ότι είναι ‘’κατασκευαστικά ατελής’’ και ζητά, εδώ και καιρό, όπως ισχυρίζεται, από τον ανάδοχο να αποκαταστήσεις τις ατέλειες.

Για την γεωμετρία, η υπηρεσία επιχειρεί μια υποβάθμιση του όρου, μιλώντας για διαστάσεις,την έννοια των οποίων περιορίζει ακόμη περισσότερο, στο … μέγεθος των πλακών για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτές είναι σύμφωνες με τις προδιαγραφές (30εκ. x 30εκ.). Είμαι επομένως υποχρεωμένος να επισημάνω:

1.     Οι πλάκες όδευσης τυφλών οφείλουν σε κάθε περίπτωση να ακολουθούν τις προδιαγραφές του ΦΕΚ 2621/31-12-2009 πράγμα στο οποίο σαφώς αναφέρθηκα στο προηγούμενο άρθρο μου δίδοντας και σχετικό σκαρίφημα.Σύμφωνα με αυτό οι γεωμετρία ή οι διαστάσεις δεν αφορούν μόνο στο μέγεθος της πλάκας αλλά ΚΥΡΙΩΣστην διαμόρφωση της επιφάνειάς της (πλάτη, βάθος και εναλλαγή)

Αύγουστος.

Σήμερα ξημέρωσε ηλιόλουστο ζεστό το πρωινό. Και σήμερα λέει θα χει ζέστη πολύ.Τα χρώματα του ουρανού όπως τα βλέπω από τη μικρή βεράντα μου είναι λες και είναι περασμένα με photoshop.

Αλήθεια.Αν σε ρωτήσω τώρα, μέχρι στιγμής, αν θυμάσαι, πόσες αγκαλιές έδωσες και πόσες πήρες, θα μπορέσεις να μου απαντήσεις; Καλοκαιρινές αγκαλιές, Αυγουστιάτικες, με χρώματα ,εικόνες από βόλτες, από μυρωδιές; Μπααα! Εεεε, άνοιξε το παράθυρο της ψυχής σου να μπει φως… Να σε λούσει, είναι καλοκαίρι δεν το βλέπεις;  Κι ο Αύγουστος να έχει γυρίσει το διακόπτη του ήλιου στο 4, η άσφαλτος να έχει μαλακώσει κάτω από τα πόδια σου και να μοιάζει σα λιωμένο μαύρο λίπος εεεε, καιρός δεν είναι να μαλακώσεις και συ:

Εχω προσέξει ότι υπάρχουν έξυπνοι άνθρωποι στο μυαλό αλλά βλέκες στο συνάισθημα.Αυτό σαν κάποιος να μου το είπε,κάπου το διάβασα,δεν ξέρω έτσι μουρθε τώρα.

Είναι Αύγουστος.Αν καταφέρεις και τον παγιδέψεις μέσα σου ένα μόνο σου λέω.Είναι όνειρο.Τότε μόνο το ζεις.Μην κοιτάς ποιοι είναι γύρω σου.Δεν έχει σημασία.Σημασία έχει εσύ τι μαζεύεις.Εσύ.Εμπειρίες το λένε.Στο κάτω κάτω αν θυμάσαι τα χρόνια δεν τα μετράμε με χειμώνες αλλά με καλοκαίρια.Εγώ πάντως από χθες τη νύχτα που είχα μέσα μου,την άφησα μόνη της στην γωνία.Είπα με τόσα που γίνονται γύρω μου,να βγώ να χαρώ τουλάχιστον τον Αύγουστο.

Αυτός μόνο μου έμεινε.

Ανωνύμως  1-8-2015