Τριάντα οχτώ χρόνια μεταπολίτευσης χρειάστηκαν για να έλθουν στο προσκήνιο ανατροπές, αλλαγές και εξελίξεις που πριν λίγο καιρό φάνταζαν ανήκουστες.
Η λαιμαργία, η αλαζονεία, η χυδαιότητα των ασκούμενων πολιτικών και η απαξίωση των μαζών σαν άβουλων προβάτων και υποτακτικών του συστήματος, οδήγησαν τον κόσμο έξω από τα όρια, και τους πολιτικούς εκτός νόμου και νομιμότητας.
Από τη στιγμή που η κυβέρνηση Παπανδρέου-Πασόκ διαπίστωσε το αδιέξοδο της εφαρμοζόμενης πολιτικής της, δεν είχε κανένα δικαίωμα να επιλέξει ερήμην του λαού καμία αλλαγή πλεύσης, καμία αλλαγή πολιτικής, που ερχόταν σε αντίθεση με τις αρχές της και το πρόγραμμα που υπέβαλλε στο λαό για την εκλογή της. Ετσι αποδέχθηκε συμβάσεις εξοντωτικές για τον λαό και την χώρα, που επιβλήθηκαν αφού γελοιοποιήθηκαν και λοιδορήθηκαν οι Έλληνες, σαν απατεώνες και άχρηστοι που ξεγέλασαν δήθεν τους ηθικούς Ευρωπαίους για να μπουν στη ΕΕ με αλχημείες και ψέματα. Υπέγραψε η υποταγμένη κυβέρνηση την υποταγή της χώρας σε ξένα διευθυντήρια (ΔΝΤ), παίζοντας το παιχνίδι των ισχυρών τραπεζιτών και παρακάμπτοντας δυστυχώς τους αδύναμους Έλληνες.
Δεν είχαν δικαίωμα ο Παπανδρέου - Βενιζέλος, μετά
