Σε μια πόλη που έχει τα προβλήματά της σε σχέση με την οικιστική της ανάπτυξη και από καιρό αναζητούσε την διέξοδο σε χώρους για περιβαλλοντικές, πολιτιστικές και άλλες δράσεις, ο χώρος αυτός μπορεί να βρέθηκε, αλλά οι παράγοντες του Δήμου Ζηρού, φαίνεται να λένε «πάρτε τον πίσω, δεν έχουμε τι να τον κάνουμε».
Απ’ την 1η Αυγούστου 2011, το στρατόπεδο της Φιλιππιάδας, έπαψε να λειτουργεί και ο χώρος παραδίδεται στο Δήμο για να επιστρέψει στην προ του 1963 κατάσταση, σ΄ ότι αφορά το ιδιοκτησιακό βέβαια. Από τότε δεν έχει προβληθεί, πολύ περισσότερο δεν έχει συζητηθεί μια πρόταση για το τι μπορεί να γίνει εκεί και πως αυτός ο χώρος, μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμος για τους πολίτες της Φιλιππιάδας. Σε αντίθεση βέβαια με άλλους Δήμους της χώρας, όπου η παραχώρηση των στρατοπέδων, αποτελεί αίτημα και κάνουν διαβήματα προς κάθε κατεύθυνση.
-Είναι όμως δυνατόν, για μια δημοτική αρχή, να προκύπτει μια τέτοια ευκαιρία και να μην αρχίζει μια συζήτηση για το πώς θα αξιοποιηθεί και τι πρέπει να ζητηθεί απ’ την πολιτεία, ώστε να γίνουν πράξη κάποιες προτάσεις και ιδέες που και η δημοτική αρχή μπορεί να έχει και οι απλοί πολίτες μπορούν να καταθέσουν;
Κι όμως είναι δυνατόν. Γιατί για τα δρώμενα περί τον Δήμο Ζηρού, γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι είναι πάρα πολλοί αυτοί που επίμονα ζητούν να αρχίσει η συζήτηση για το τι μπορεί να γίνει και πως μπορεί να γίνει. Να προβληθούν και να τύχουν της κριτικής όλες οι ιδέες, ώστε να βρεθεί η καλύτερη πρόταση και η πρόταση που σήμερα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, μπορεί να γίνει πράξη.
Δεν θέλουμε να παραστήσουμε τους γνωρίζοντες τα πάντα και για το λόγο αυτό δεν καταθέτουμε σήμερα και τις διάφορες, σωστές και μη προτάσεις, που έχουμε κι εμείς ακούσει για την αξιοποίηση του χώρου αυτού. Εκείνο που με βεβαιότητα γνωρίζουμε και το καταγράφουμε, είναι ότι υπάρχουν πολλές και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες προτάσεις.
Απορία όμως προξενεί η στάση της δημοτικής αρχής. Η οποία θα έπρεπε να είναι έτοιμη για την εξέλιξη της παραχώρησης των χώρων στου στρατοπέδου, πριν ακόμη αυτή γίνει πράξη. Αλλά έστω και τώρα, απ’ την ημέρα που οριστικά παραχωρήθηκε ο χώρος, θα μπορούσε να είχε καταθέσει κάποιες προτάσεις και να τις θέσει στην βάσανο του διαλόγου, ανάμεσα στους πολίτες, ώστε να φανεί το αρχικό ενδιαφέρον και ακολούθως να προκύψουν οι ουσιαστικές παρεμβάσεις, που μπορεί να οδηγήσει και στο αποτέλεσμα.
Το ερώτημα βασανιστικό και πρέπει άμεσα να απαντηθεί απ’ την δημοτική αρχή:
-Γιατί επιμένει σε στάση αδιαφορίας, την στιγμή, που έστω και ως στοιχείο αισιοδοξίας της κοινωνίας, η όποια συζήτηση για το θέμα της αξιοποίησης του χώρου του στρατοπέδου είναι αναγκαία;
Εμείς, επιμένοντας ότι πρέπει κάτι να γίνει και να γίνει άμεσα, θα περιμένουμε την όποια απάντηση.
