...πρωινά Κυριακής στα χρόνια του 60

(από το βιβλίο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΚΟΥΛΑ <<Τα φορτηγά και άλλες ιστορίες>>)

…το πρωινό της Κυρια­κής ήταν για μας ένας μικρός Γολγοθάς!

Με την πρώτη καμπάνα, νηστικοί και αγουροξυπνημέ­νοι, δίναμε το παρόν στο προαύλιο του σχολείου. Ακόμα και τα πρωινά του άγριου χειμώνα που λυσσομάναγε ο βοριάς και κατσομαλλιάζαμε από το κρύο. Μόνο όταν έβρε­χε, νομίζω, δεν πηγαίναμε. Μετά από εκεί σε τριάδες και με βηματισμό, κατηφορίζαμε προς την εκκλησία.

Μέσα στο θαμπό φως που κατέβαινε με το ζόρι από τα παράθυρα με τα χρωματιστά τζαμάκια, παίρναμε θέσεις:

αριστερά τα κορίτσια, δεξιά εμείς. Και άρχιζε το μαρτύ­ριο της ορθοστασίας κάτω βέβαια από το άγρυπνο βλέμμα του δασκάλου και αυτό του Παντοκράτορα από την ορο­φή. Και ενώ το χέρι του