Επιπροσθέτως, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το τελευταίο πεντάμηνο, υπό την πρωθυπουργία του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, και η από κοινού προώθηση του νέου Μνημονίου έχουν καταστήσει στο εκλογικό σώμα σαφέστατες τις πολιτικές επιλογές των δύο κομμάτων-πυλώνων του συστήματος διακυβέρνησης της χώρας.
Ανεξαρτήτως των τεχνητών διλημμάτων που θα προσπαθήσουν να θέσουν στους ψηφοφόρους όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα, προκειμένου να πείσουν ή να εκβιάσουν για την υπερψήφισή τους, ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι καλείται να απαντήσει στο ερώτημα αν εγκρίνει ή όχι τη συνέχιση της ήδη ασκούμενης πολιτικής εξοντωτικής λιτότητας που γυρίζει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων πολλές δεκαετίες πίσω. Τόσο μέσα στο στρατόπεδο των μνημονιακών δυνάμεων όσο και μέσα σε εκείνο των αντιμνημονιακών υπάρχουν κόμματα που εκφράζουν όλο το πολιτικό φάσμα - από τη Δεξιά ως την Αριστερά. Οι ψηφοφόροι δηλαδή έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν υπέρ ή κατά του Μνημονίου χωρίς να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τις πολιτικές τους προτιμήσεις αναφορικά με το αν ανήκουν στη Δεξιά ή την Αριστερά.
Με δεδομένο, όμως, ότι επισήμως τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ έχουν ταχθεί υπέρ του Μνημονίου, η ψήφος του ελληνικού λαού, για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν σαράντα χρόνια, θα οδηγήσει υποχρεωτικά και στη συνέχιση ή στην ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών της μεταπολίτευσης.
