Αγαπημένε
μου ΑΓΙΕ . Είμαι ο Κώστας . Έπαψα πια να είμαι Κωστάκης . Εδώ και χρόνια . Ναι .Αλήθεια σου λέω
.Και ως Κωστάκης είπα ,σε συνεννόηση με τον εαυτό μου ,να σου γράψω ένα γράμμα.
Θα
μου πεις τώρα ,με το δίκιο σου βέβαια ,τι δουλειά έχω εγώ ως Κώστας να σου γράφω
γράμμα και να ζητάω δώρα .Σωστή παρατήρηση Άγιε μου .
Ξέρεις
την ερώτηση σου ,την σκέφτηκα και γω .Και προσπάθησα να δώσω μια απάντηση που ,αν
μη τι άλλο ,να στέκει λογικά .
Και
άκου τώρα απάντηση που σκέφτηκα και στη λέω .
Όλοι
μέσα μας κουβαλάμε το παιδί που μένει πάντα στην σκιά του μεγάλου μας εαυτού .Εγώ
αποφάσισα φέτος αυτό το παιδί ,να το βγάλω από την σκιά .Να το φέρω στο φως .Να
του δώσω τα κλειδιά του εαυτού μου ,για λίγες μέρες ,και να ζήσω τα Χριστούγεννα
και την Πρωτοχρονιά ,μέσα από τα μάτια του παιδιού ,μέσα μου.
Πως σου φάνηκε; Ευχαριστώ.
Λοιπόν ,αρκετά μακρηγόρησα .Εξάλλου ένα παιδί
δε μακρηγορεί .Λέει με σταράτα και λιτά λόγια αυτό που θέλει .Η σκέψη του είναι
ξεκάθαρη ,και αυθεντική .Έτσι και γω πράττω τώρα.
Ξεκινάω
να απαριθμώ τα δώρα που θέλω να μου φέρεις .Διάβασε προσεκτικά και ξεκίνα να.. φορτώνεις
τον σάκο σου. Ευλογώντας τα γένια
μου , που.. μεταξύ μας ,εγώ σαν Κωστάκης δεν έχω ,έχεις όμως εσύ ,ξεκινάω από
τον εαυτό μου. Μην το παίρνεις σαν εγωισμό
από μέρους μου ,εγωιστής δεν είμαι .Αν και στις μέρες μας εμφανίζεται μια παράλλαξη
του εγωισμού στους ανθρώπους .Ονομάζεται
'για πάρτη μου όλα' .Την ξέρεις ;Εε; Το περίμενα. Πάλι μακρηγορώ όμως.
Που
είχαμε μείνει; Α στο δώρο μου. Θέλω να
μου χαρίσεις χρόνο και μέλλον .Η τουλάχιστον να μου δώσεις τον χρόνο και το μέλλον
που αναίτια μου κλέβουν.
Να
με αφήσεις να πάω να παίξω στο τζαμί ,μπάλα ,αντίπαλος με τη ΜΑΛΜΟ. Αν μας αφήσουν
τα..
