πάει κι ο  Σεπτέμβρης...

...για Παρασκευή βράδυ λίγος κόσμος στην πλατεία.

Παρασκευή απόγευμα  30 Σεπτεμβρίου 2011

παιχνίδια και γέλια δίπλα στην λίμνη (βάλτε ήχο)

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

...είχε μια μέρα σήμερα!

Πρωιινή βόλτα στην Φιλιππιάδα

Αν δούμε προσεκτικά το video (προσφορά της Αερολέσχης Δυτικής Ελλάδας), θα παρατηρήσουμε πως η Φιλιππιάδα, είναι κτισμένη σε ένα εκπληκτικό τοπίο. Το δάσος που  ''λούζει'' την πόλη μας σε συνδυασμό με τον κάμπο και το ποτάμι, βγάζουν ένα μοναδικό οπτικό αποτέλεσμα.

Δείτε το Βίντεο που μας πρόσφερε η Αερολέσχη Δυτικής Ελλάδας με πιλότο τον Δημήτριο Κώστα και συνεπιβάτη τον Βενετίκο Κώστα.

Αναδημοσίευση από myfilippiada.gr

Ποιητές του φθινοπώρου (του συγγραφέα Νίκου Δήμου )

Λίγα πράγματα πια έρχονται στην ώρα τους, αλλά το φθινόπωρο εφέτος έφτασε με ακρίβεια ελβετικού τρένου. Η 21^η Σεπτεμβρίου, φθινοπωρινή ισημερία,  επίσημη ημερομηνία έναρξης της τρίτης εποχής, αναγγέλθηκε με – τι άλλο – ένα πρωτοβρόχι.
  

«Με την πρώτη σταγόνα της βροχής, σκοτώθηκε το καλοκαίρι».

Υπερβολές, Οδυσσέα Ελύτη. Έχουμε ακόμα πολύ θέρος μπροστά μας – τουλάχιστον ως τον Αη Δημήτρη και το «μικρό καλοκαιράκι» του. Αλλά κάθε εδομάδα το φθινόπωρο θα κερδίζει έδαφος. Χαμηλότερη θερμοκρασία, μικρότερη μέρα, λιγότερο φως.
Οι φίλοι μου στην Αυστραλία υποδέχονται την άνοιξη. Εμείς, αν κρίνω από τις ειδήσεις, μπαίνουμε σε βαρύ χειμώνα. Περικοπές, χρεοκοπία, CDS και spreads. Για το φθινόπωρο θα μιλάμε τώρα;
Κι όμως είναι εκεί οι εποχές, και η φύση  δεν ασχολείται με τις έγνοιες των ανθρώπων. Ξετυλίγει τα δικά της πανοράματα: ηλιοβασιλέματα, τυφώνες και θύελλες, καταιγίδες και ανέμους, ηλιοφάνεια και γαλήνη. Καμιά φορά ρίχνει ένα σεισμό για να μας θυμίσει πόσο ασήμαντοι είμαστε.
Παλιά το φθινόπωρο ήταν η εποχή των μελαγχολικών ποιητών. Που αγαπούσαν φθίνουσες δέσποινες όπως τις ήθελε ο Αχιλλέας Παράσχος: «Με είκοσι φθινόπωρα, με άνοιξιν καμίαν».
Ο Ρομαντισμός πέρασε. Κανείς δεν διαβάζει πια Παράσχο (δίκαια – κι ας του έχουν χαρίσει τόσους δρόμους). Αλλά άδικο να μην διαβάζει κανείς Χατζόπουλο, Πορφύρα, Τέλλο Άγρα, Μαλακάση, Παπαντωνίου. (Αχ, εκείνη η φθινοπωρινή «Γυναίκα στο Πάρκο» με τον υπέροχο στίχο: «…θάλασσα του ανεκπλήρωτου που τόσα μου κρατεί»).

Κι ο μοναχικός Λαπαθιώτης έγραψε ένα «Τραγούδι το φθινόπωρο». Τελειώνει έτσι:

Σ΄ αγάπησα φθινόπωρο, την ώρα που τα φύλλα
πέφτουν κι αφήνουν τα κλαριά, κι είναι τα βράδια μόνα.
Μ’ αλήθεια να σ’ αγάπησα – ή μην είν’ η ανατριχίλα
του ερχόμενου χειμώνα;

http://doncat.blogspot.com/

Ιδιωτική εσωστρέφεια

Του ποιητή και δημοσιογράφου Γιώργου Δουατζή    
   Την ιστορία δεν την γράφουν – όσο κι αν το επιδιώκουν - οι παρέες, τα κυκλώματα, οι συντεχνίες, οι κάθε λογής κρίνοντες, αλλά ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι που διαθέτουν την ικανότητα συμμετοχής στην  δημιουργία και παράλληλα την ικανότητα συμμετοχής στον διάλογο, ο οποίος πάντα οδηγούσε την ανθρωπότητα μπροστά. Η συλλειτουργία αυτών των δύο στοιχείων, συνιστά μιαν άτυπη, αλλά ουσιαστική συμμετοχή στην ποιητικότητα του κόσμου. Και στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας, το πηδάλιο χειρίστηκαν τα στιβαρά χέρια των ελαχίστων.

            Η ικανότητα συμμετοχής στη δημιουργία προϋποθέτει ένα γνωστικό πεδίο, ως βάση διερεύνησης ευρύτερων χώρων, όχι μόνο σε επίπεδο γνώσης, αλλά κυρίως σε επίπεδο διαχείρισης της γνώσης – που νομίζω είναι το πρώτιστο αιτούμενο για κάθε γνήσιο δημιουργό – διαχείρισης ικανής να ανακαλύπτει, και όχι να επινοεί,  νέες αλήθειες. Αλήθειες – βάσεις για τη νέα διερεύνηση η οποία θα τις αναιρέσει αυτομάτως σχεδόν, τη στιγμή της γέννησής τους, για να συνεχιστεί το αέναο ταξείδι του ανθρώπινου νου.

            Η ικανότητα συμμετοχής στον διάλογο προϋποθέτει άνοιγμα ψυχής που σέβεται  χωρίς μικροψυχία τις αλήθειες των άλλων, τις συγκρίνει, τις μελετά, τις απορρίπτει ή τις αποδέχεται. Κύρια προϋπόθεση εδώ, η παραδοχή της ύπαρξης και των προτάσεων των άλλων, ως σημαντικών. Την ίδια στιγμή, αυτονόητη είναι η αντίστοιχη πρόσληψη – συμπεριφορά των άλλων μελών, αλλιώς δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος.

του Αγίου Βησσαρίωνα.

                                  Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011 

Περιφορά της εικόνας του Αγίου Βησσαρίωνα στην Φιλιππιάδα.(ΚΛΙΚ στο video)

Καλή χρονιά παιδιά...

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011 Δημοτικό Σχολείο Νέας Φιλιππιάδας 

Χειροκροτείστε τα πρωτάκια...

Εναρξη σχολικών μαθημάτων .Αγιασμός.(ΚΛΙΚ στο video)

Αγιασμός για έναρξη σχολικής χρονιάς 2010-2011

Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας

Σαν σήμερα...Η φωλιά λείπει 17 χρόνια.

Πριν ακριβώς 17 χρόνια στις 11 Σεπτεμβρίου 1994 συνεργείο του Δήμου Φιλιππιάδας¨καθαρίζει΄το καμπαναριό από την φωλιά πελαργών.Υπήρχε εκεί από την ανέγερσή του το 1912.Δεν φρόντισε κανείς να την επαναφέρει μέχρι σήμερα.Οι πελαργοί αν και προσπαθούν δεν μπορούν από μόνοι τους να την ξαναφτιάξουν.Το video είναι τραβηγμένο εκείνη την ημέρα από τον Νίκο Δερβένη.(ΚΛΙΚ στο video)

      Στην πρόσκληση του Δήμου Ζηρού για τον εορτασμό του πολιούχου της πόλης μας Αγίου Βησσαρίωνα στις 15/9/2011 εμφανίζεται το καμπαναριό μαζί με την φωλιά  γεμάτη πελαργούς…

    

Φθινόπωρο...

Tετάρτη απόγευμα 7 Σεπτεμβρίου 2011 στην Καστροσυκιά

Σεπτέμβρης...Ολα τα πήρε το καλοκαίρι.(ΚΛΙΚ στο video)

Σαν ποταμός οι θύμησες…του Νίκου Καρατζένη (ΦΩΝΗ 2-9-2011)

Στιγμές μοναδικές σε συναίσθημα, αναπόληση, περισυλλογή και αυτογνωσία έζησαν οι Φιλιππιαδιώτες όλων των ηλικιών που κατέκλυσαν την κεντρική πλατεία, το βράδυ της Παρασκευής (26 Αυγούστου 2011) για να παρακολουθήσουν την ιστορική πορεία της μικρής μας πόλης από τις αρχές του 20ου αιώνα ως τις μέρες μας μέσα από την προβολή ασπρόμαυρων φωτογραφιών. “Αυτουργός” και πάλι της πολιτιστικής εκδήλωσης ο Μιλτιάδης Ζήκος, ένας άνθρωπος ευαίσθητος σε ζητήματα λαϊκού πολιτισμού. Είναι εξάλλου γνωστό το φωτογραφικό του αρχείο το σχετικό με τα παραδοσιακά κτήρια της Φιλιππιάδας.