χρώματα...

Αντιμετωπος παλι με ενα ασπρο χαρτι,με μονο οπλο ενα στυλο και καποιες ανεμελες σκεψεις.Γραψε κατι μου ειπε ο αλλος.Μα δεν το'χω του λεω.Ακουμπαω το στυλο επανω στο χαρτι.Στην αρχη ζωγραφιζα σχηματα.Αυτος θελει λογια.Κανω κυκλους,παραλληλογραμμα,αλλοτε γραμμες,ευθειες,καμπυλες,καπου-καπου αφηνω μονο τελειες.Μου ειπες να γραψω κατι.Βρε μπελα με τουτον που βρηκα σκεφτομαι!Εγω ονειρα ξερω να κανω και να τα ζωγραφιζω,οχι να γραφω.Τι να του γραψω τωρα,για να τον ευχαριστησω.Πως ξεκιναει κανεις.Α...βρηκα μια.Με βοηθαει και το ραδιο.Ακουω.Τη λενε 'ζωη'.Καλη φαινεται σκεφτομαι κι αρχιζω να πλεκω γυρω της μια ιστορια.Μικρη ζωη,αφορητη ζωη,ομορφη ζωη,ζωη που δε μοιραζεται ειναι ζωη κλεμμενη που λεει και το τραγουδι που ακουω.Λοιποοοοννν.Αστα...δε βγαινει τιποτε να γραψω.Εξαλλου εγω δεν ειμαι για σεναρια.Εγω να ζωγραφιζω ξερω.Και ας μου μουτρωσει.Εγω λατρευω το χρωμα.Παντα το λατρευα.Συνεχιζω να τρεφω το ιδιο παθος για το χρωμα.Δεν μπορω να αντισταθω,με τιποτα ομως,στα χρωματα του φθινοπωρου,στην υπεροχη θεα της θαλασσας η του ουρανου[ειδικα οταν μπλεκονται και αλλα παιχνιδια της φυσης μεσα]το μωβ-κοκκινο χρωμα απο πισω απο τα συννεφα οταν δυει ο ηλιος,η ακομα η..γυμνη ομορφια της σεληνης.Τωρα που ωριμασα-καλα αυτο ειναι σχετικο-προσπαθω να μην το δειχνω τοσο,δεν θελω βρε αδερφε να μεγαλωσω ποτε κι ως τωρα τα εχω καταφερει νομιζω.Εξαλλου δε φταιω εγω πουμεγαλωνω φταιει η ζωη που'ναι μικρη.Κουβαλαω την ιδια τρελα που ειχα απο παιδι.Ζωγραφιζω.Με δυο λογια,ζω στον κοσμο μου!Εναν κοσμο με χρωματα!Γι'αυτο σου λεω,τι να γραψω,αφου δεν το΄χω!Ε ρε ενας μπελας,γραψε και γραψε!Ε ασε με στα χρωματα μου και την ησυχια μου!Αυτο ξερω να κανω,και αυτο θα κανω παντα,και ας μουτρωσεις!!!                
(Ανωνύμως 14 -10-2014)