Μαμά μία...

Από το πρωι προσπαθώ να σου γράψω αλλά...κατι παει στραβά,συγκινούμαι και τα παρατάω... Λοιπόν!Αρχισε μια ψιχάλα,απόψε,με λιγα λόγια κατά κάποιον τροπο με εσωσε!Ντροπή δεν είναι να πονάς,ανοιξα το παράθυρο όταν επιασε ψιλόβροχο να το δω βρεμένο,απλα γιατί δεν ειχα μαθει να δακρύζω,ετσι απλα για..καμουφλάζ!Δε μπορώ να σου υποσχεθώ ότι θα ξεπεράσω ποτέ την απωλειά σου. Δε μπορώ να σου υποσχεθώ πως οι αναμνήσεις μας δε θα μου φέρουν δάκρυα στα μάτια και κόμπο στο λαιμο,οσο τυχερος και να είμαι και κάθε μέρα κι αν βρέχει,απλά εγω σαν σήμερα ειπα να σου πω ένα χρόνια πολλά μαμα,μαμα,που σκόρπιζες γυρω μου φως,για να μην σκοτεινιάσει και φοβηθώ.Μόνο εσυ καταλάβαινες αυτά που δε μπορούσα να σου πω.Ετσι απλά μαμά χρονια σου πολλά.Χωρίς ντροπή!Και ας εισαι μακριά,μα και τόσο κοντά μου.ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ,ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.Είδες τα κατάφερα και...σήμερα και σου είπα ξανα χρονια πολλά!Ετσι απλά,αυτο ηθελα να σου πω... 
(από ανώνυμο σχόλιο 10-5-2015)