35.Κάποτε στην Παλιά Φιλιππιάδα

Από μια άλλη σκοπιά.

   

              Να κάνουμε μια στάση .Όχι διακοπή. Μια ανάσα  μόνο να πάρουμε , να κάνουμε ένα τσιγάρο .Στρατοκόποι στις παγωμένες ερημιές του χρόνου να καθήσουμε κάπου σ’ένα ύψωμα και να αγναντέψουμε ολόγυρα τον αναπεπταμένο ορίζοντα , να προσανατολιστούμε .Δρόμοι ιδεατοί ανοίγονται πολλοί μπροστά μας και ο αντικαθρεφτισμός εύκολα μπορεί να σε ξεγελάσει και να παρεκκλίνεις από την παρέα .

           Ευτυχώς από ψηλά απλανής αστέρας το χρέος μας δείχνει το δρόμο , αυτόν που πήραμε από την αρχή .Να κάνουμε αυτό που πρέπει .

             Ξέρεις κάτι ; Το χρέος το ηθικό έρχεται στην αρχή ως αποκάλυψη στο διαλογισμό σου .Σε ξαφνιάζει και σε ταράζει .Σου δείχνει ένα δρόμο πρωτόγνωρο που δεν είχες διανοηθεί ποτέ σου ότι υπάρχει .Παίρνεις αυτόν το δρόμο μουδιασμένος και νιώθεις πίσω μια δύναμη αόρατη να σε