4.Ιστορώ, δεν κάνω Ιστορία.

του Μιλτιάδη Κωστάκου

Να το ξεκαθαρίσουμε, τώρα από την αρχή .Οι καλές εξηγήσεις κάνουν τους καλούς λογαριασμούς και τους καλούς φίλους.

Είπα, θα γράψω για τη Φιλιππιάδα και ειδικότερα για την Παλιά Φιλιππιάδα. Εξήγησα τους λόγους και τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Θα ιστορήσω, θα αφηγηθώ δηλαδή όσα θυμάμαι. Πράγματα που έζησα ο ίδιος. Τα βιώματα, καθώς συνηθίζουμε να λέμε. Είναι το χρέος. Είναι όμως και το μεράκι, ο καημός .

Σε καμία περίπτωση δεν είπα θα γράψω ιστορία. Είναι άλλο πράγμα το ιστορώ και άλλο γράφω ιστορία. Η εξήγηση που λέγαμε πιο πάνω. Άσε που η Φιλιππιάδα δεν προσφέρεται για ιστορία, συγγραφή δηλαδή ιστορίας, λόγω που δεν σώζονται οι σχετικές μαρτυρίες και οι πηγές, Μέχρι σήμερα τουλάχιστον. Εκτός από κάποιες αποσπασματικές αναφορές σε πρόσφατα ιστορικά γεγονότα κυρίως.

Προσωπικά, εκτιμώ όλες τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν από ορισμένους έως τώρα, προκειμένου να έχει και η Φιλιππιάδα την ιστορία της . Φιλότιμες, αλήθεια , και αξιέπαινες, αλλά που για λόγους αντικειμενικών δυσκολιών δε ρίχνουν άπλετο φως στην ιστορία του τόπου μας.

Θα έχω την ευκαιρία να αναφερθώ στη συνέχεια και σε αυτούς τους συγγράψαντες ιστορία για τη Φιλιππιάδα, ή έδωσαν πληροφορίες ιστορικής αξίας. Ως επιμαρτυρία των όσων εδώ εξιστορούνται, όπου θα χρειαστεί.

Γιατί η ιστορία είναι μια αδιατάρακτη συνέχεια και μια διαρκής αλληλουχία γεγονότων. Όσο για τη διάκριση τους σε σπουδαία και σε ασήμαντα, αυτό οφείλεται κυρίως σε λόγους οικονομίας χώρου. Να χωρέσουν δηλαδή στην καταγραφή τους με πρόταξη, εύλογα, στα σπουδαιότερα εξ αυτών, εξαιτίας του σημαντικού τους ρόλου στην εξέλιξη και τη διαμόρφωση του ιστορικού «γίγνεσθαι».

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως το αναρίθμητο πλήθος των άλλων ήσσονος , μικρότερης , ιστορικής σημασίας γεγονότων αποτελούν αμελητέα ποσότητα μέσα στην ιστορία και γι΄ αυτό ανάξια λόγου. Θα ήταν εσφαλμένη εντελώς μια τέτοια αντίληψη.

Όλα τα γεγονότα, όλες οι πράξεις του ανθρώπου συναποτελούν τους κρίκους της ατέλειωτης αλυσίδας μέσα στους αιώνες. Απλώς μερικά γεγονότα κρίνονται ως πιο βαρυσήμαντα και ως αρμοί στο πανανθρώπινο οικοδόμημα. Γι’ αυτό και γίνεται ιδιαίτερος λόγος γι’ αυτά.

Εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι πρέπει (και αξίζει) να μνημονευθούν οι πατεράδες και οι παππούδες μας ως αφανείς, έστω, ήρωες για τον τόπο μας. Σε μια εποχή που τη σημάδεψαν η πείνα, η δυστυχία, απανωτοί πόλεμοι, η κατοχή και ο αλληλοσπαραγμός.

                                                                 Μιλτιάδης Κωστάκος

Ιούνιος 2015               

  

Η πρώτη της Ηπείρου και στους κορυφαίους της Ελλάδας… Αρίστευσε σε Φυσική αλλά και Μαθηματικά

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ρούλα Χρήστου

Στους πρώτους των πρώτων σχολών συγκαταλέγεται η Κωνσταντίνα Σαραντάρη από την Καμπή, μαθήτρια του 1ου ΓΕΛ Φιλιππιάδας.

Οι βαθμοί της στις πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν πραγματικό άθλο και έχουν αποτελέσει αντικείμενο θαυμασμού και συζητήσεων σ΄όλη τη γύρω περιοχή αλλά και πανελλαδικά.

Υποψήφια της θετικής κατεύθυνσης, με όνειρο τη Στρατιωτική Ιατρική, αρίστευσε κυριολεκτικά σε Μαθηματικά και Φυσική, που παρατηρήθηκε η μεγάλη «σφαγή» των διαγωνιζομένων.

Αλλά και στα υπόλοιπα μαθήματα η βαθμολογία της έπεφτε λίγο κάτω από το είκοσι κι έτσι με ελάχιστη διαφορά είναι δεύτερη πανελλαδικά με 19.776 μόρια.

Λίγο παραπάνω (19880) έγραψε μαθητής από τη Λαμία.

Παιδί συνεσταλμένο η Κωνσταντίνα, απόλυτα προσηλωμένη στο στόχο της, δηλώνει σήμερα πως δεν περίμενε κι η ίδια τέτοια επιτυχία.

«Ήθελα να γράψω τουλάχιστον 19.300. Δεν περίμενα ότι έγραψα τόσο καλά. Τώρα εκείνο που σκέφτομαι είναι να περάσω και τα αθλήματα και δεν πειράζει, ας μην πάω διακοπές», απαντάει στο Epiruspost όταν τη ρωτάμε για το αν αισθάνεται την ανάγκη μετά από τόσο κόπο να ξεκουραστεί πηγαίνοντας διακοπές.

Οι γονείς της, άνθρωποι του μόχθου και οι καθηγητές της που τη ζούσαν από κοντά ήξεραν πως της άξιζε η αριστεία κι η πρωτιά. Είναι λοιπόν περήφανοι .

Της αξίζουν όλα τα μπράβο κι όλες οι ευχές για συνεχείς επιτυχίες και στην υπόλοιπη ζωή της!

Η επιτυχία της Κωνσταντίνας Σαραντάρη έρχεται να επιβεβαιώσει και τη γενικότερη παρατήρηση πως η επαρχία έχει πάντα να επιδείξει υψηλά ποσοστά επιτυχιών στις πανελλήνιες σε σχέση με τα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ και το Λύκειο Φιλιππιάδας έχει κάθε χρόνο να επιδείξει υψηλές αποδόσεις μαθητών του.

πηγή:epiruspost.g

Συνεδρίαση ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ

                             

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ          
Φιλιππιάδα  19  Ιουνίου 2015  

ΔΗΜΟΣ     Ζ Η Ρ Ο Υ 

ΝΟΜΟΣ  ΠΡΕΒΕΖΑΣ                                                                                                 

ΑΥΤΟΤΕΛΕΣ  ΓΡΑΦΕΙΟ  ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ                                              Αριθ.  Πρωτ.  : 8191

ΑΙΡΕΤΩΝ  ΟΡΓΑΝΩΝ                          

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ                                    

Π    Ρ    Ο    Σ    Κ    Λ    Η    Σ    Η

Π Ρ Ο Σ :

1.  Τα  μέλη  της Δημοτικής Επιτροπής   Διαβούλευσης Δήμου Ζηρού

Καλείστε  να  προσέλθετε  στην  αίθουσα  συνεδριάσεων  του  Δημαρχιακού  Καταστήματος  την  Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015  και  ώρα  19 : 00  σε  συνεδρίαση  για  συζήτηση  και  λήψη  απόφασης  για το   παρακάτω  θέμα  της  ημερήσιας  διάταξης :

1. ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ( Α΄ΦΑΣΗ)  ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΖΗΡΟΥ

Σε περίπτωση έλλειψης απαρτίας η συνεδρίαση θα επαναληφθεί την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα , Πέμπτη  9 Ιουλίου  2015 την ίδια ώρα, οπότε θεωρείται σε κάθε περίπτωση ότι υφίσταται απαρτία (άρθρο 76 παρ.3 Ν3852/2010).

                     

           Ο  Πρόεδρος

                                             Δήμαρχος Ζηρού

                         Καλαντζής Νικόλαος

3. Η δυσκολία του εγχειρήματος.

Ξέρεις τι είναι να γράψεις την ιστορία ενός τόπου; Πώς να διανοηθείς ότι μπορεί να χωρέσει στο μυαλό σου μια ολόκληρη εποχή που εν προκειμένω κράτησε σαράντα και πενήντα χρόνια! Μισό αιώνα δηλαδή, όσο κρατάει η μνήμη ενός ανθρώπου!

Εδώ, ένα τόσο δα θεματάκι από τη δική σου καθημερινότητα πας να γράψεις και σου τρώει ώρες ολόκληρες γραφοσβήνοντας και πάλι δεν τα καταφέρνεις.

Το πιο δύσκολο είναι η φύση της δουλειάς. Δεν είναι να στήσεις σαν τον ζωγράφο το καβαλέτο και να ζωγραφίσεις ένα τοπίο απέναντι σου.

Εδώ είναι να σταματήσεις τον χρόνο σε μια του ξεχωριστή στιγμή, που ανήκει μάλιστα στο παρελθόν, ουσιαστικά στην ανυπαρξία, και να ζωντανέψεις εικόνες και σκιές με μοναδικό εφόδιο τη μνήμη και τις αναμνήσεις. Σκόρπιες και ανάκατες, ένα υλικό απειθάρχητο και αταξινόμητο, άυλο και αφηρημένο. Ιδέες και ιδιότητες πραγμάτων και όχι τα ίδια τα πράγματα χειροπιαστά.

Έπειτα είναι η αλληλουχία των γεγονότων και η συνάρτησή τους με τα δρώντας πρόσωπα. Κατά πόσο είναι ο άνθρωπος ο δημιουργός της ιστορίας και δεν είναι ο ίδιος θύμα μιας ειμαρμένης.

Πράγματα θεωρητικά και ασύλληπτα, θα πεις. Όμως υπαρκτά σαν τους ιούς και τις άλλες οργανικές ουσίες, που αν και δεν φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού παίζουν καθοριστικό ρόλο σε θέματα υγείας.

Μόνο οι αληθινοί μύστες, τα μεγάλα πνεύματα, οι γίγαντες της Τέχνης και της Επιστήμης, κατάφεραν να λάβουν την άδεια εισόδου στων ιδεών την Πόλη και πέτυχαν να απαθανατίσουν μια στιγμή- και μόνο για μια στιγμή- , μια έκλαμψη όλη κι όλη από το θείο φως της Γνώσης, για να το δωρίσουν σ’εμάς  ως οδηγό στη ζωή μας.

Προσωπικά θαυμάζω όσους κατά καιρούς τόλμησαν και έγραψαν την ιστορία του τόπου τους, καθώς γνωρίζω καλά τον μόχθο που χρειάστηκε να καταβάλουν, μαζί και τις δυσκολίες που συνάντησαν. Είναι πέρα για πέρα αξιέπαινοι γι’αυτό, ανεξάρτητα από το αν πέτυχαν λιγότερο ή περισσότερο στην κλίμακα αξιολόγησης.

Σε ότι με αφορά σχετικά με το παρόν εγχείρημα έχω να πω ότι μου είναι αρκετή η ικανοποίηση που νιώθω από τη σκέψη ότι επιχειρώ να κάνω κάτι, να γράψω δηλαδή για τον τόπο μου. Για να έχουν να διαβάζουν οι σύγχρονοι και οι επιγενόμενοι, και να γνωρίζουν τις ρίζες τους.

Γιατί εκτός των άλλων η Φιλιππιάδα ατυχώς δεν έχει ιστορία, δηλαδή δεν συνέβηκαν στον τόπο μας διάφορα ιστορικά γεγονότα σημαντικά, όπως είναι πόλεμοι και ονομαστές μάχες, από αυτές που διαβάζουμε στο βιβλίο της ιστορίας! Όλο κι όλο κάποιες αναφορές και πληροφορίες σκόρπιες εδώ κι εκεί στις διάφορες ιστορικές πηγές.

Επικαλούμαι στο σημείο αυτό τη μαρτυρία των παλιών μου δασκάλων, Γιώργου και Βιργινίας Κακάβα, οι οποίοι ήταν γνωστοί για την ευαισθησία τους σε ιστορικά θέματα και πιο συγκεκριμένα για την ιστορία της Φιλιππιάδας. Πιο κάτω και σε ειδικό κεφάλαιο αφιερωμένο σ’αυτούς , γιατί πλέον είναι οι ίδιοι κομμάτι στην ιστορία της Παλιάς Φιλιππιάδας, θα γίνει λόγος για τις λιγοστές ιστορικές πληροφορίες, σωστά ψήγματα, που κατάφεραν να περισυλλέξουν ύστερα από μακρόχρονες αναζητήσεις στα χρόνια εκείνα, που ζούσαν άνθρωποι πιο παλιοί, ώστε η γραπτή ομολογία των δασκάλων να περιλαμβάνει ιδιαίτερο κύρος, ότι δηλαδή η Φιλιππιάδα απουσιάζει από τις σελίδες της ιστορίας, πλην ορισμένων, καθώς είπαμε, λιγοστών πληροφοριών δευτερευούσης σημασίας.

Ωστόσο στις παραπάνω δυσκολίες αντιστάθμισμα εξισορροπητικό αντιπαρατίθεται η Παλιά Φιλιππιάδα ως σταθερό σημείο αναφοράς και ως γέφυρα ανάμεσα στο χτες και στο σήμερα, το ίδιο το όνομα της με την προσωνυμία <<Παλιά >> ως πρώτο συνθετικό δείχνει, αν μη τι άλλο, την προϊστορία της και την πρωτοπορία της ασφαλώς στα κοινωνικά και πολιτιστικά πράγματα της περιοχής.

Κοντά σ’αυτά να προσθέσουμε και τον σεβασμό ντόπιων και περιοίκων για την Παλιά Φιλιππιάδα. Αυτό μπορεί κανείς να το διαπιστώσει στις συζητήσεις και τις άλλες συναλλαγές καθημερινά στα διάφορα στέκια εδώ στη Φιλιππιάδα σήμερα.

Γιατί η Παλιά Φιλιππιάδα είναι η ρίζα, η αρχική κοιτίδα για ολόκληρη την περιοχή.

Αυτά, πλέον, αποτελούν ιστορικά δεδομένα, τουλάχιστον στο μέτρο που τους αναλογούν και δικαιώνουν την ιστορικότητα τους. 

        Ιούνιος 2015

    Μιλτιάδης Δ. Κωστάκος       

       

2.«Γράψε για την Παλιά»

του Μιλτιάδη Δ.Κωστάκου

Είναι κάτι ψυχές, κάτι παιδιά, η γενιά των σαραντάρηδων εκεί στην έρμη την Παλιά καθώς τη λέμε, που ζουν με έναν καημό και ένα μεγάλο παράπονο. Να γινόταν να ξαναζωντάνευε η εποχή των πατεράδων και των παππούδων τους, που οι ίδιοι λόγω ηλικίας δεν πρόλαβαν να τη ζήσουν και να τη χορτάσουν.

Και τώρα αξεδίψαστοι και ονειροπαρμένοι αναθυμούνται νοσταλγικά εικόνες και περιστατικά από παλιά ακούσματα για κατορθώματα και μεγάλες στιγμές που γνώρισε ο τόπος τους.

Ήταν, λέει, παλιά ένας συγχωριανός τους τόσο χεροδύναμος, που μια φορά όρμηξε μπροστά να