Ανάρτηση από τον pitsiriko για την φωλιά

https://pitsirikos.net/

Φίλε Πιτσιρίκο, πέρσι, όταν σου έστειλα το νέο ότι ήρθε ο πρώτος πελαργός στην Φιλιππιάδα, στο σχόλιό σου, μεταξύ των άλλων, είχες γράψει:

«Σκεφτόμουν πως θα μπορούσατε -με τη βοήθεια του δήμου, συμπολιτών και φοιτητών- να βάλετε μια μόνιμη μικρή κάμερα που να βλέπει στη φωλιά του πελαργού, για να τον βλέπει ζωντανά όλος ο κόσμος και να δούμε κάποια στιγμή τα αυγά και τα πελαργάκια.»

Έψαχνα συνέχεια να βρω πού και σε ποια φωλιά να βάλω κάμερα· γύρω στις 15 φωλιές φτιάχνουν κάθε χρόνο στην Φιλιππιάδα .

Αλλά φέτος, η τύχη ήταν με το μέρος μου.

Χωρίς υπερβολή, έχω χάσει τον ύπνο μου από αυτό που κατόρθωσα να πετύχω, νιώθω απερίγραπτη χαρά.

Μπροστά από το μπαλκόνι μου, σε κολόνα της ΔΕΗ, εδώ και 20 περίπου μέρες κλωσσάνε δυο πελαργοί.

Και δεν θα άφηνα μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Τοποθέτησα αμέσως κάμερα και υπάρχει συνεχής -νύχτα μέρα- ζωντανή σύνδεση.

Και θα διαρκέσει η σύνδεση μέχρι μέσα Αυγούστου.

Ενημερωτικά, να σου πω ότι υπάρχουν τέσσερα αυγά στη φωλιά.

Το κλώσημα, που κρατάει 30 περίπου ημέρες, γίνεται και από τούς δυο γονείς.

Αλλά και όταν εκκολαφθούν οι νεοσσοί, πάντα ένας από τους δυο γονείς μένει κοντά τους για να τους προστατεύει από τούς εχθρούς, τη βροχή, το κρύο ή τη ζέστη.

Στην αρχή, οι δυο γονείς εναλλάσσονται κανονικά. Φεύγει ο ένας και ξαναγυρίζει μετά από δύο ώρες, για να φύγει ο άλλος.

Πιστεύω πως, προς το τέλος της άλλης βδομάδας, θα δούμε να σπάνε τα αυγά και να βγαίνουν οι νεογνοί.

Θα τα δούμε σιγά σιγά πώς μεγαλώνουν, πώς μαθαίνουν να πετάνε και πώς -μεγάλα πλέον με δυνατά φτερά- θα φύγουν για το μακρινό τους ταξίδι στην Βόρεια Αφρική.

Σε ευχαριστώ πιτσιρίκο

Μιλτιάδης

(Αγαπητέ Μιλτιάδη, είσαι θεός! Και σε ευχαριστώ που πραγματοποίησες την επιθυμία μου. Είναι καταπληκτικό να παρακολουθεί κάποιος τους πελαργούς να φέρνουν στη ζωή τα πελαργάκια και να τα φροντίζουν μέχρι να πετάξουν. Τα τελευταία χρόνια, έχω παρακολουθήσει από το Διαδίκτυο, επί ώρες και ημέρες, δυο αετούς σε μια φωλιά στην Ουάσινγκτον να μεγαλώνουν τα αετόπουλα. Κάνουν αυτά που περιγράφεις πως κάνουν και οι πελαργοί. Έχω μάθει πολλά πράγματα για τη ζωή, βλέποντας τους αετούς και τα αετόπουλα στη φωλιά. Με την ευκαιρία, επειδή ξέρω πως υπάρχουν αντιδράσεις και στην Φιλιππιάδα από κάποιους γονείς που δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο επειδή πηγαίνουν σχολείο και τα προσφυγόπουλα, θα ήθελα να πω σε αυτούς τους γονείς πως και οι πρόσφυγες πελαργοί είναι. Και τα προσφυγόπουλα είναι πελαργάκια. Χωράμε όλοι πάνω σε αυτή τη γη. Και οι άνθρωποι και οι πελαργοί. Μιλτιάδη, να είσαι πάντα καλά. Ετοιμάσου να γίνεις νονός! Το ένα πελαργάκι, σε παρακαλώ να το πεις πιτσιρίκο. Σε ευχαριστώ.)

Δείτε τους...

Τελικά μετά από αρκετή προσπάθεια καταφέραμε να τοποθέτησουμε κάμερα σε φωλιά πελαργού στην Φιλιππιάδα.
Η ζωντανή εικόνα θα είναι συνεχής νυχτα μέρα, μέχρι που θα φύγουν οι πελαργοί τον Αύγουστο.Για πρώτη φορά γίνεται στην πόλη μας κάτι τέτοιο και σίγουρα αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία για το filoiko.Και με αυτή του την προσφορά ας πούμε γιορτάζει τα γενεθλιά του το blog.Συμπλήρωσε αυτές τις μέρες 8 χρόνια.Χρόνια γεμάτα από αγάπη και έγνοια για την Φιλιππιάδα.
Αυτή την στιγμή στη φωλιά οι πελαργοι κλωσάνε 4 αυγά εδώ και περίπου είκοσι ημέρες.Μέχρι το τέλος της άλλης βδομάδας ίσως δούμε να βγαίνουν από τα αυγά οι νεοσσοί.

Δυο λόγια για τους καλούς μας φίλους:
Οι πελαργοί είναι μονογαμικά πουλιά. Όταν ωριμάσουν και ζευγαρώσουν, το αρσενικό με το θηλυκό διατηρούν το δεσμό τους για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά την άφιξη ή την εκλογή της συντρόφου, το θηλυκό γεννά τον Απρίλιο, συνήθως 2-3, πολλές φορές όμως ως και 6 αυγά. Κάθε δύο μέρες γεννά και ένα αυγό, που είναι ελλειπτικό, καθαρόλευκο, ζυγίζει 110 περίπου γραμμάρια και έχει διαστάσεις 52Χ75 χιλιοστά.
Το κλώσισμα, που κρατάει 30 περίπου ημέρες, γίνεται και από τούς δυο γονείς. Αλλά και όταν εκκολαφθούν οι νεοσσοί, πάντα ένας από τους δυο γονείς μένει κοντά τους για να τους προστατεύει από τούς εχθρούς, τη βροχή, το κρύο ή τη ζέστη. Στην αρχή οι δυο γονείς εναλλάσσονται κανονικά. Φεύγει ο ένας και ξαναγυρίζει μετά δύο ώρες, για να φύγει ο άλλος.
Τα νεογνά όταν εκκολαφθούν, έχουν τα μάτια ανοιχτά και το σώμα τους σκεπάζεται με πτίλα, αλλά δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη φωλιά και να πετάξουν. Γι’ αυτό αναγκαστικά τρέφονται από τους γονείς τους. Τα μικρά έχουν μαύρο ράμφος που καθώς μεγαλώνουν, γίνεται καστανόχρωμο. Οι νεαροί πελαργοί που δεν έχουν ακόμα ενηλικιωθεί έχουν ωχρό κόκκινο ως πορτοκαλί ράμφος και πόδια.
Σε 3-4 εβδομάδες οι νεοσσοί μπορούν και στέκονται για μερικά λεπτά στα πόδια τους και μετά από επτά εβδομάδες για ένα τέταρτο περίπου. Αποκτούν τα πρώτα τους φτερά στην τρίτη εβδομάδα από όταν γεννηθούν, αργότερα αρχίζουν να εξασκούνται στο πέταγμα. Αλλά και όταν αρχίσουν να πετούν, επί 15 μέρες ακόμη εξακολουθούν να τρέφονται από τους γονείς τους και να κοιμούνται στη φωλιά. Κατόπιν γίνονται ανεξάρτητοι.
Οι μικροί πελαργοί τρέφονται και από τους δυο γονείς τους. Στην αρχή αυτοί αποβάλλουν με την μορφή εμετού την τροφή στο μέσο της φωλιάς απ’ όπου οι νεοσσοί την παίρνουν μόνοι τους. Οι γονείς, ιδίως τις θερμές ημέρες, ποτίζουν συχνά τα μικρά τους με νερό. Τα αχώνευτα μέρη της τροφής όπως τρίχες, κομμάτια από δέρμα ή όστρακα, άμμο, πετραδάκια κλπ., από ηλικία 20 ημερών οι μικροί πελαργοί μαθαίνουν να τα αποβάλλουν από το στόμα, συνήθως την νύχτα, σε μορφή μικρών σβόλων.
 Όταν οι νεοσσοί αντιληφθούν κάποιον κίνδυνο πέφτουν στο δάπεδο της φωλιάς και πέφτουν σε ακινησία. Αυτό το κάνουν ακόμα και όταν επιστρέφουν οι γονείς τους στην φωλιά. Αυτή η συμπεριφορά βοηθάει πολύ τους επιστήμονες όταν τα δακτυλιώνουν μιας και οι νεοσσοί δεν αντιδρούν καθόλου.
Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, εκτός από τα ζευγάρια των πελαργών, γυρίζουν εδώ και εκεί και αζευγάρωτοι πελαργοί, που σε μερικές περιοχές πηγαίνουν κοπαδιαστά σε ομάδες έως 30 άτομα. Αυτοί είναι ανώριμα άτομα, αλλά και «εργένηδες», που για διάφορους λόγους δεν κλωσούν.
Αυτά και θα επανέλθουμε με νεότερα.
Δείτε τους...