του Μιλτιάδη Δ.Κωστάκου
Ιδού το ερώτημα. Ή μάλλον το δίλημμα. Να το
θέσω αλλιώς. Προς τι να γράψω, για ποιο λόγο. Είναι τόσα τα θέματα στην
περιρρέουσα ατμόσφαιρα που μας κατακλύζουν σήμερα, ώστε δεν ξέρεις ποιο να
πρωτοδιαλέξεις. Και το κυριότερο σε τι θα ωφελήσει. Να πούμε για την οικονομική
κρίση, για τα Ελληνοτουρκικά, για τον πόλεμο στην Ουκρανία που έτσι ή αλλιώς οι
επιπτώσεις του επηρεάζουν αρνητικά όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή που μιλάμε; Ή
να πούμε για την αυξάνουσα καθημερινά εγχώρια εγκληματικότητα, γεγονός
πρωτοφανές για την Ελληνική κοινωνία; Που συνταράζεται από τη συχνότητα και την
αγριότητα των εγκλημάτων, με προεξάρχουσα θέση τις γυναικοκτονίες. Διάλεξε εσύ
τώρα και πες μου.
Να, πώς εξηγείται το δίλημμα στον τίτλο
πάνω, << Να γράψω ή να μη γράψω>>.
Ωστόσο υπάρχει και μια δεύτερη σκέψη. Δεν
μπορείς να μείνεις απαθής, απλός θεατής, σε ένα τέτοιο σκηνικό που συμβαίνει
μπροστά στα μάτια σου, δεδομένης της άμεσης πληροφόρησης που σου παρέχουν
άφθονη τα ΜΜΕ από το πρωί ως το βράδυ. Έτσι αναπόφευκτα και χωρίς να το θέλεις
μετέχεις και συμπάσχεις με τα δρώμενα σε κάθε γωνιά του κόσμου. Με άλλα λόγια
δεν μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος σε όλα αυτά που βλέπεις και ακούς. Άνθρωπος
είσαι, πώς να μην ταυτιστείς με τους συνανθρώπους σου που υποφέρουν, έστω και
αν δε σου είναι, είτε γνωστοί σου, είτε ομοεθνείς, όπως συμβαίνει σήμερα στις
περισσότερες των περιπτώσεων που αναφέραμε.
Εξάλλου είναι στην φύση των ανθρώπων, λέω
γενικώς, να νοιάζονται για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Από φόβο μήπως πάθουν τα ίδια.
Από αλτρουισμό, ενδιαφέρον δηλαδή και ανιδιοτελή μέριμνα για τους άλλους. Με
άλλα λόγια η κοινωνικότητα που ενυπάρχει στον άνθρωπο ως έκφραση της
αλληλοβοήθειας, της αλληλεγγύης. Κάπως έτσι εξηγείται το πράγμα. Αλλιώς δεν θα
είχε κανένα νόημα εκείνο το λεγόμενο << θέλω να τα πω, να το
φωνάξω>>, σε περιπτώσεις που μας πνίγει το δίκιο. Με όλες τις
διαβαθμίσεις που προσλαμβάνει μια διαμαρτυρία. Από την πιο ήπια ως τις ακραίες
εκδηλώσεις και διαδηλώσεις.
<<Ο κύβος ερρίφθη>>. Πρέπει ο
καθένας μας να διαδηλώνει τις θέσεις του. Αυτό είναι το χρέος του. Έναντι στον
εαυτό του και την κοινωνία.
Μιλτιάδης Δ.
Κωστάκος
Σεπτέμβριος 2022
