Γράμμα στον Αι Βασίλη

Αγαπημένε μου ΑΓΙΕ . Είμαι ο Κώστας . Έπαψα πια να είμαι  Κωστάκης . Εδώ και χρόνια . Ναι .Αλήθεια σου λέω .Και ως Κωστάκης είπα ,σε συνεννόηση με τον εαυτό μου ,να σου γράψω ένα γράμμα.                     

Θα μου πεις τώρα ,με το δίκιο σου βέβαια ,τι δουλειά έχω εγώ ως Κώστας να σου γράφω γράμμα και να ζητάω δώρα .Σωστή παρατήρηση Άγιε μου .

Ξέρεις την ερώτηση σου ,την σκέφτηκα και γω .Και προσπάθησα να δώσω μια απάντηση που ,αν μη τι άλλο ,να στέκει λογικά .

Και άκου τώρα απάντηση που σκέφτηκα και στη λέω .

Όλοι μέσα μας κουβαλάμε το παιδί που μένει πάντα στην σκιά του μεγάλου μας εαυτού .Εγώ αποφάσισα φέτος αυτό το παιδί ,να το βγάλω από την σκιά .Να το φέρω στο φως .Να του δώσω τα κλειδιά του εαυτού μου ,για λίγες μέρες ,και να ζήσω τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά ,μέσα από τα μάτια του παιδιού ,μέσα μου.   

 Πως σου φάνηκε;   Ευχαριστώ. 

  Λοιπόν ,αρκετά μακρηγόρησα .Εξάλλου ένα παιδί δε μακρηγορεί .Λέει με σταράτα και λιτά λόγια αυτό που θέλει .Η σκέψη του είναι ξεκάθαρη ,και αυθεντική .Έτσι και γω πράττω τώρα.     

Ξεκινάω να απαριθμώ τα δώρα που θέλω να μου φέρεις .Διάβασε προσεκτικά και ξεκίνα να.. φορτώνεις τον σάκο σου.       Ευλογώντας τα γένια μου , που.. μεταξύ μας ,εγώ σαν Κωστάκης δεν έχω ,έχεις όμως εσύ ,ξεκινάω από τον εαυτό μου.      Μην το παίρνεις σαν εγωισμό από μέρους μου ,εγωιστής δεν είμαι .Αν και στις μέρες μας εμφανίζεται μια παράλλαξη του εγωισμού στους ανθρώπους .Ονομάζεται  'για πάρτη μου όλα' .Την ξέρεις ;Εε; Το περίμενα.  Πάλι μακρηγορώ όμως. 

Που είχαμε μείνει; Α στο δώρο μου.  Θέλω να μου χαρίσεις χρόνο και μέλλον .Η τουλάχιστον να μου δώσεις τον χρόνο και το μέλλον που αναίτια μου κλέβουν. 

Να με αφήσεις να πάω να παίξω στο τζαμί ,μπάλα ,αντίπαλος με τη ΜΑΛΜΟ. Αν μας αφήσουν τα..

Πρόταση να σωθεί το Χάνι και μέρος της ιστορίας

Συνυφασμένη με τα χάνια είναι η νεότερη ιστορία της Φιλιππιάδας κι όμως κανένα μέχρι σήμερα δεν έχει αξιοποιηθεί. Δύο που έχουν απομείνει κινδυνεύουν από μέρα σε μέρα να καταρρεύσουν.

Σωτήρια για ένα από αυτά έρχεται να αποβεί η πρόταση του Δημάρχου Νίκου Καλαντζή που εξασφάλισε σύμφωνη γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου και αφορά σε εξασφάλιση χρηματοδότησης από το «πράσινο ταμείο» για το χάνι Τσουμάνη.

Πρόκειται για το χάνι που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, είναι χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο από το 1988 και άρα μπορούσε να υπαχθεί σε πρόγραμμα, είναι όμως συνιδιοκτησία κι έτσι θα αγοραστεί αρχικά από το δήμο μόνο το μισό.

Ο έτερος ιδιοκτήτης δεν πουλάει προς το παρόν το ακίνητο ενώ υπάρχει ελπίδα να επιτευχθεί στο μέλλον η αγορά και του υπόλοιπου κτηρίου αφού τα διατηρητέα είναι ασύμφορα για τη συντήρησή τους από ιδιώτη.

Η πρόταση του κ. Καλαντζή που απηχεί στην πρόθεσή του να αποκτήσει η Φιλιππιάδα οικιστική, αισθητική και πολιτιστική ταυτότητα , χαιρετίστηκε από δημότες που τα τελευταία χρόνια ζητούσαν απεγνωσμένα να ληφθεί μέριμνα από το δήμο για τα εναπομείναντα πέτρινα κτήρια της πόλης.

Δεν λείπει βέβαια και η καχυποψία αλλά λίγο μετράει μπροστά στην επίτευξη του τελικού σκοπού.

Να αποκτηθεί από το δήμο στο σύνολό του το χάνι Τσουμάνη και να αναστηλωθεί για κοινωνικούς σκοπούς καθώς και να κριθεί διατηρητέο το χάνι Πουλίση ώστε να ακολουθήσει ανάλογη διαδικασία αξιοποίησης.

http://www.epiruspost.gr/

ΤΟ ΠΡΟΙΚΟΣΥΜΦΩΝΟ

του Μιλτιάδη Κωστάκου

      Τις προάλλες αντάμωσα ένα φίλο μου, παλιό συμμαθητή, και τα είπαμε για κάμποση ώρα, να ξεπαθιάσουμε, που είχαμε πολύ καιρό να ιδωθούμε.

   Εκεί, λοιπόν, που κουβεντιάζαμε σε κάποια στιγμή μου δίνει ένα «χαρτί» που κρατούσε διπλωμένο στο χέρι του.

   Όπως μου εξήγησε, επρόκειτο για το προικοσύμφωνο της μάνας του απ’τον καιρό που εκείνη θα παντρευόταν τον πατέρα του. Δηλαδή ακριβώς πριν από εβδομήντα χρόνια.

   Το άκουσα αυτό από το στόμα του και ως επιβεβαίωση το διάβασα στο χαρτί.

   Πράγματι το προικοσύμφωνο είχε γραφτεί στις 4 Νοέμβρη του 1944.

   Τόσο η χρονολογία όσο και το ίδιο το προικοσύμφωνο μου προκάλεσαν μια ζωηρή και ευχάριστη έκπληξη. Δε βρίσκεις κάθε μέρα τέτοια χαρτιά. Είναι τόσο σπάνια και ακριβοθώρητα, που σχεδόν είναι σα να μην υπάρχουν.Για παράδειγμα, εγώ άκουγα και ήξερα όλα τα χρόνια για την ύπαρξή τους, αλλά ποτέ δεν είχα αντικρύσει κανένα ο ίδιος.

   Έλεγε ο συχωρεμένος ο πατέρας μου για το δικό του προικοσύμφωνο, όταν γινόταν το προξενιό, τι προίκα δηλ.θα έπαιρνε, όμως δεν τα είδα αυτά τα πράγματα γραμμένα πουθενά.

   Να, όμως που τώρα κρατούσα ένα τέτοιο χαρτί στα χέρια μου και ομολογώ πως αισθάνθηκα μια συγκίνηση μέσα μου, χωρίς καλά-καλά να καταλάβω γιατί.

   Γι αυτό έσπευσα αμέσως να το διαβάσω.

   Το κείμενο ήταν γραμμένο σε ένα έντυπο με δύο φύλλα, αλλά ιταλικής προέλευσης. Στην πρώτη σελίδα πάνω πάνω και στη μέση ξεχώριζε με κεφαλαία γράμματα στην ιταλική γλώσσα: RAPPORTO PERSONALE, που σημαίνει περίπου: ιδιωτικό συμβόλαιο, λέω εγώ, χωρίς να είμαι σίγουρος. Ακολουθούν κι άλλες ενδείξεις το ίδιο στα ιταλικά, ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις κ.λ.π.

…Το κείμενο, το προικοσύμφωνο δηλ., ήταν γραμμένο στα ελληνικά βέβαια, χειρόγραφο, και έπιανε τη δεύτερη και τρίτη σελίδα.

   Λέει, λοιπόν, ή μάλλον γράφει.

   «Εν ονόματι της Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος, ο υπογεγραμμένος (όνομα-επώνυμο του πατέρα της νύφης) κάτοικος Φιλιππιάδος παρουσία και του προέδρου της Πολιτικής Διοικήσεως Φιλιππιάδος,(κενό δυσανάγνωστο)….προίκα της θυγατρός

μου (όνομα της θυγατέρας) μελλούσης να έλθη εις πρώτον γάμον κοινωνίας μετά του (ονοματεπώνυμο γαμπρού) και δίδω εις αυτόν τα κάτωθι είδη ως προίκα της θυγατρός μου:

   1.Αγρόν ποτιστικόν εκτάσεως τεσσάρων στρεμμάτων εις θέσιν……

   3.Είκοσι πρόβατα διαφόρου ηλικίας.

   4.Μία αγελάδα χρώματος…….

   5.Μία ραπτομηχανή ποδοκίνητος Σίγγερ.

   7.Τρεις βελέντζες……

Και ο κατάλογος συνεχίζεται με αύξοντα αριθμό 44.Όλα είδη της καθημερινής ανάγκης των ανθρώπων εκείνης της εποχής.

   Μη γελάσεις, φίλε μου, για την απλοϊκότητα του ύφους των γραφομένων που σε μερικά σημεία του ίσως αγγίζει και την αφέλεια. Γιατί έτσι, αν το καλοσκεφτείς, θα ελέγξεις τον εαυτό σου ο ίδιος για έλλειψη σοβαρότητας μπροστά σε μια υπόθεση τόσο βαθιά ανθρώπινη και ιερή, όπως είναι ο γάμος, ένας πανάρχαιος θεσμός, τόσο καταλυτικός στη διαμόρφωση των ανθρώπινων κοινωνιών μέσα στην ιστορία.

   Ναι, έτσι γίνονταν τα πράγματα τότε. Η προίκα δινόταν ως οικονομική υποστήριξη για το ξεκίνημα της καινούργιας οικογένειας που έμελλε να δημιουργηθεί από το γάμο.

   Χωράφια, πρόβατα, αγελάδες, ρουχισμός, κλινοσκεπάσματα, χρήματα, λίρες ως επί το πλείστον. Ό,τι είχε ο πατέρας του κοριτσιού και όσα έκρινε ότι αναλογούν στο μερίδιό της.

   Τα άλλα, οι απαιτήσεις του γαμπρού και τα παζαρέματα με τις αναπόφευκτες διαφωνίες, που οδηγούσαν πολλές φορές στη διάλυση των συνοικεσίων, όλα αυτά πρέπει να τα δεχτούμε ως μέρος στην όλη διαδικασία του γάμου.

   Από όλη αυτή την ιστορία μας μένει ως κατακάθι η απορία και γιατί όχι η πίκρα για την υποβάθμιση της γυναίκας, για την ιστορική αδικία σε βάρος της, που καθώς είδαμε είχε προσλάβει θεσμική μορφή.

   Η γυναίκα δεν είχε ρόλο ούτε και λόγο για τον γάμο της, αν συμφωνούσε ή διαφωνούσε, αν ήθελε ή όχι τον γαμπρό που της προξένευαν. Όλα γίνονταν γι’αυτή,

χωρίς αυτή. Έπρεπε να υποταχτεί στη μοίρα της και να υπακούσει στη θέληση των γονιών της. Άλλος δρόμος δεν υπήρχε. Τι κι αν πρόβαλλε τις αντιρρήσεις της,  τι κι αν έκλαιγε κι αν χτυπιόταν. Τι κι αν είχε κάνει κι αυτή κάποια όνειρα για το γάμο της κι αν χτύπαγε η καρδιά της για κάποιο νέο του χωριού. Όλα αυτά ήταν χαμένα.

   Μέτραγε η θέληση του πατέρα της. Εκείνος όριζε τα πάντα μέσα στο σπίτι και βεβαίως και τη μοίρα των κοριτσιών.

   Υπήρχε μεγάλη ευαισθησία τότε στα ζητήματα τιμής,  όπως ονομάζονταν αυτά που αφορούσαν τη συμπεριφορά και τις σχέσεις της γυναίκας μέσα σ΄ένα κλειστό και αυστηρό κοινωνικό περιβάλλον.

   Το χαρακτηριστικό είναι ότι και η κοινωνία γύρω στο σύνολό της συντάσσονταν σιωπηρά με τη θέση του πατέρα καταδικάζοντας έτσι την άρνηση της κοπέλας, ως ανυπακοή προς τον πατέρα της, σοβαρό και ασυγχώρητο παράπτωμα για την εποχή εκείνη.

   Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για το ζήτημα αυτό, για τη θέση δηλ.της γυναίκας στα χρόνια που μιλάμε.

   Το κλείνουμε όμως και γυρίζουμε στο κεντρικό μας θέμα, το προικοσύμφωνο.

   Το ερώτημα που αιωρείται είναι αν έχει και ποια αξία το προικοσύμφωνο, που στην τελική ένα απλό χαρτί είναι και το οποίο αναφέρεται σ’ένα συνηθισμένο κοινωνικό γεγονός, όπως είναι η προίκα.

   Η απάντηση είναι πως βασική προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς παρόμοια θέματα που έχουν να κάνουν με την παράδοση και την ηθογραφία είναι απαραίτητο να διαθέτει την ανάλογη ευαισθησία σε ό,τι αναφέρεται στην προγονική ζωή, στα ήθη και τα έθιμα, στις μεγάλες και στις μικρές στιγμές της ανθρώπινης πορείας. Αυτής που με τα λάθη της, με τις υπερβολές χάραξε τη μελλοντική πορεία των κοινωνιών, για να φτάσουμε στο σήμερα.

   Είναι κι άλλες αξίες πέρα από τις υλικές και τις στενά προσωπικές που συγκινούν τον άνθρωπο και του δίνουν την ποιότητα καθώς και το πολιτιστικό του επίπεδο.

   Χαρακτηριστικό παράδειγμα το προικοσύμφωνο του φίλου μου που ζωντάνεψε μέσα μου εικόνες και βιώματα μιας άλλης εποχής, η οποία πέρασε αλλά δεν ξεχάστηκε.

   Αξίζει τη συγκίνηση και τη νοσταλγία που με έκαναν  να ονειροπολήσω μέρα μεσημέρι εκεί στην πολύβουη πλατεία της μικρής μας πόλης.

   Την ώρα που οι θαμώνες γύρω στα τραπέζια κουβέντιαζαν ξένοιαστοι ζώντας και απολαμβάνοντας το σήμερα, εγώ ταξίδευα στο παρελθόν με εισιτήριο ένα απλό χαρτί, το προικοσύμφωνο.

   Έχει τώρα ή δεν έχει αξία αυτό το θυμητάρι, απομεινάρι από την παλιά ζωή;

   Κι ας μην πρόκειται για τον Παρθενώνα ή κάποιον άλλο αρχαιολογικό θησαυρό. Το προικοσύμφωνο έχει ασφαλώς τη μικρή αλλά τη δική του αξία.

   Κλείνοντας θα ήταν παράλειψή μου να μην αναφερθώ σε δυο οφθαλμοφανή χαρακτηριστικά που με την πρώτη ματιά παρατηρεί ο αναγνώστης στο κείμενο, στη μορφή και το γράψιμο.

   Το πρώτο είναι η χρονολογία που συντάχθηκε το εν λόγω προικοσύμφωνο καθώς και οι ιταλικές λέξεις στον τίτλο και τις άλλες ενδείξεις που είπαμε. Θυμίζω την ακριβή ημερομηνία-4 Νοεμβρίου 1944.Η απορία έχει να κάνει με το ερώτημα, είχαν φύγει οι ιταλικές και γερμανικές δυνάμεις κατοχής από τη Φιλιππιάδα, δεδομένου ότι οι Σύμμαχοι τότε είχαν νικήσει τις δυνάμεις του άξονα το καλοκαίρι του ’44; Οπότε τα έντυπα της ιταλικής γραφειοκρατίας χρησιμοποιούνταν ακόμη από την ντόπια Ελληνική Πολιτική Διοίκηση μέχρι να τα αλλάξουν στην ελληνική;

   Αυτό μένει ως ερώτημα.

   Το δεύτερο έχει να κάνει με την αυστηρή έως αρχαϊζουσα καθαρεύουσα γλώσσα, στην οποία γράφτηκε το κείμενο. Προφανώς ο συντάχτης του ήταν κάποιος καλαμαράς, γραφιάς του παλιού καιρού, που κατείχε καλά την καθαρεύουσα γλώσσα της εποχής και έγραφε τα γράμματα με τις καλλιτεχνικές εκείνες περικοκλάδες των παλιών καλαμαράδων, που ήταν μεν καλαίσθητες στη θωριά πλην όμως δυσκολεύουν την ανάγνωσή τους. Ιδιαίτερα τους σημερινούς αναγνώστες που δεν είναι εξοικειωμένοι στο διάβασμα παρόμοιων χειρογράφων.

   Πάρα ταύτα, τα δυο αυτά χαρακτηριστικά στοιχεία που ανέφερα, εκτός από τις εντυπώσεις και τις όποιες απορίες, πιστοποιούν και τη γνησιότητα του χειρογράφου ως επιμαρτυρία για το πνεύμα και τον τρόπο που εκφράζονταν οι πρόγονοί μας εκείνο τον καιρό.

                                                                               ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ Δ. ΚΩΣΤΑΚΟΣ

      ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβούλιου Δευτέρα 8 Δεκ 2014

Συνεδριάζει την Δευτέρα  08  Δεκεμβρίου  2014  και  ώρα 19 : 00΄  το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ζηρού για  συζήτηση  και  λήψη  αποφάσεων  στα  παρακάτω  θέματα  της  ημερήσιας  διάταξης :

1.             Έγκριση  έκθεσης  εσόδων – εξόδων  του  3^ου  τριμήνου  έτους  2014  του  προϋπολογισμού  του  Δήμου  Ζηρού  οικονομικού  έτους  2014

2.             Έγκριση  διενέργειας  δαπανών  ( προμηθειών – υπηρεσιών ) 

3.             Έγκριση  σχεδίου  αναμόρφωσης  του  προϋπολογισμού  του  Δήμου  Ζηρού  οικονομικού  έτους  2014

4.             Έγκριση  παραχώρησης  κατά  χρήση,  χωρίς  τίμημα,  της  Κεντρικής  Πλατείας  Φιλιππιάδας  και  της  πλατείας  Μητέρας  στην  ΚΟΙΝΩΦΕΛΗ  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ  ΔΗΜΟΥ  ΖΗΡΟΥ  ( Κ. Ε. ΔΗ. ΖΗ. )  για  την  πραγματοποίηση  των  Χριστουγεννιάτικων  εκδηλώσεων 

5.             Ορισμός  εκπροσώπου  με  τον  αναπληρωτή  του  για  τη  συμμετοχή  τους  στην  επιτροπή  καταλληλότητας  σχολικών  κτιρίων 

6.             Έγκριση  αγοράς  διατηρητέου  κτιρίου,  μετά  του  περιβάλλοντος  χώρου,  ιδιοκτησίας  Μιχαήλ  Τσουμάνη,  έγκριση  ανάθεσης  σε  πιστοποιημένο  Εκτιμητή  για  τον  καθορισμό  του  τιμήματος  αγοράς  του  ακινήτου  και  δέσμευση  του  τιμήματος  αγοράς  που  υπερβαίνει  την  αντικειμενική  αξία  καθώς  και  κάθε  άλλης  απαιτούμενης  δαπάνης

7.             Έγκριση  υποβολής  πρότασης  στο  χρηματοδοτικό  πρόγραμμα  με  κωδικό  πρόσκλησης  ΚΧ1/2014  « Απόκτηση  και  διαμόρφωση  ελεύθερων  κοινόχρηστων  χώρων  και  διατηρητέων  κτιρίων  στις  Πόλεις  2014 »  του  πράσινου  ταμείου  του  ΥΠΕΚΑ  για  την  αγορά  του   διατηρητέου  κτιρίου,  μετά  του  περιβάλλοντος  χώρου  ιδιοκτησίας  Μιχαήλ  Τσουμάνη     

8.              Έγκριση  διενέργειας  πλειοδοτικής  δημοπρασίας  προς  εκμίσθωση  δημοτικών  εκτάσεων

9.             Έγκριση  σύναψης  προγραμματικής  σύμβασης  μεταξύ  του  Δήμου  Ζηρού  και  του  Δήμου  Νικολάου  Σκουφά  για  τη  λειτουργία  του  απορριμματοφόρου  αυτοκινήτου  που  θα  παραχωρηθεί  δωρεάν  από  την  Ελληνική  Εταιρεία  Ανακύκλωσης  Ε. Ε.  για  την  συλλογή  ανακυκλώσιμων  αστικών  απορριμμάτων,  εξουσιοδότηση  του  Δημάρχου  για  την  υπογραφή  της  προγραμματικής  σύμβασης  και  ορισμός  μελών  για  τη  συμμετοχή  τους  στην  Κοινή  Επιτροπή  Παρακολούθησης   

10.          Έγκριση  μελέτης  με  τίτλο : « Μελέτη  εξωτερικού  δικτύου  ύδρευσης  οικισμού  Δρυοφύτου  Δήμου  Ζηρού »,  προϋπολογισμού  15.000,00 €.