14.Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας.

του Μιλτιάδη Δ.Κωστάκου
«Ω σχολειό μου αγαπημένο…»
Σαν ήμουν παιδί έλεγα: ας έλειπε το σχολείο και το καλό του. Τώρα στα γεροντάματα λέω: Ευτυχώς που ήταν το σχολείο και μάθαμε γράμματα.

Δυο αποστροφές, δυο εποχές στην ανατολή και στη δύση της ζωής μου, διαμετρικά αντίθετες μεταξύ τους.

Αυτές οι σκέψεις με γυροφέρνουν, όταν ο νους μου πάει στο σχολείο και στην παλιά ζωή. Όπως τώρα.

Ήταν ένα τραγουδάκι σχολικό με αφελείς στίχους, απλοϊκούς, γραμμένους και μελοποιημένους για παιδιά. Θα το διαπιστώσετε και εσείς πιο κάτω. Το λέγαμε και το χορεύαμε στις Εξετάσεις, μια σχολική γιορτή που γινόταν επί τη λήξει των μαθημάτων στο κοτσέκι περί τα τέλη Ιουνίου, εκεί κατά τις 20, ημέρα Κυριακή πάντα.

Ακούστε το. Εγώ το γράφω αλλά και το λέω τραγουδιστά από μέσα μου.

«Εξετάσεις τι ωραία τελειώνουν όλα πια

Από αύριο και πέρα παύει πλέον η δουλειά.

Ο καθένας όπου θέλει ας περάσει του λοιπού

δυστυχώς χωρίς φροντίδα και τη σκέψη του σχολειού.

Ω σχολειό μου αγαπημένο πόσο πόσο σ’ αγαπώ

Χίλια δυο πραγματάκια δι’ αυτό εγώ θα πω».

Προηγούνταν του τραγουδιού στην αρχή η δοξολογία με τον ιερέα, η ομιλία από τον διευθυντή του σχολείου και ακολουθούσε η παρέλαση προ των επισήμων. Ολόγυρα παρακολουθούσε ο λαός.

Έπειτα άρχιζε το δεύτερο μέρος, το κυρίως αθλητικό με γυμναστικές ασκήσεις σουηδικού τύπου, εκτάσεις, ανατάσεις μετά κρούσης των χειρών, κάθισμα βαθύ κ.λπ.

Μετά έπαιρναν σειρά τα αθλήματα: άλματα, δρόμος εκατό μέτρων και τρέξιμο με τα πόδια μέσα σε άδεια σακιά, η

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου Παρασκευή 23/10/2015

Την  Παρασκευή  23  Οκτωβρίου  2015  και  ώρα  19 : 00΄  σε  συνεδρίαση  συνεδριάζει το Δημοτικό συμβούλιο Δήμου Ζηρού με τα  παρακάτω  θέματα 

1.           Έγκριση  διενέργειας  δαπανών  ( προμηθειών – υπηρεσιών – έργων ) 

2.           Έγκριση  σχεδίου  αναμόρφωσης  του  προϋπολογισμού  του  Δήμου  Ζηρού  οικονομικού  έτους  2015

3.           Έγκριση  έκθεσης  εσόδων – εξόδων  του  3^ου  τριμήνου  έτους  2015  του  προϋπολογισμού  του  Δήμου  Ζηρού  οικονομικού  έτους  2015

4.           Έγκριση  διενέργειας  διαγωνισμού  για  την  προμήθεια  με  τίτλο : « Προμήθεια  τροφίμων,  λοιπών  αναλώσιμων  ειδών  Παντοπωλείου  και  γάλακτος  για  το  Νομικό  Πρόσωπο  με  τίτλο  « ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ  ΔΗΜΟΣΙΟΥ  ΔΙΚΑΙΟΥ – ΔΗΜΟΥ  ΖΗΡΟΥ »  και  για  το  Δήμο  Ζηρού

5.           Έγκριση  διενέργειας  διαγωνισμού  για  την  προμήθεια  ειδών  καθαριότητας  για  το  έτος  2016  του  Δήμου  Ζηρού  και  των  Νομικών  Προσώπων  Δημοσίου  Δικαίου

6.           Έγκριση  διενέργειας  προμηθειών – υπηρεσιών  για  τα  οικονομικά  έτη  2016 – 2017

7.           Έγκριση  της  αριθ.  78/2015  Απόφασης  του  Διοικητικού  Συμβουλίου  του  Νομικού  Προσώπου  « ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ  ΔΗΜΟΣΙΟΥ  ΔΙΚΑΙΟΥ – ΔΗΜΟΥ  ΖΗΡΟΥ »  που  αφορά  την  πρόσληψη  εποχικού  προσωπικού  ( Ι.Δ.Ο.Χ. ) για  την  υλοποίηση  Ευρωπαϊκών  Προγραμμάτων  στο  πλαίσιο  συγχρηματοδοτούμενου  προγράμματος  « Εναρμόνιση  Οικογενειακής  και  Επαγγελματικής  Ζωής  2014 – 2020 »

8.           Ορισμός  Ορκωτού  Λογιστή  για  τον  έλεγχο  του  ισολογισμού  και  των  αποτελεσμάτων  οικονομικής  χρήσης  έτους  2015  του  Δήμου  Ζηρού

9.           Επιβολή  τελών,  δικαιωμάτων  και  εισφορών  για  το  οικονομικό  έτος  2016

10.       Διαγραφή – διόρθωση  οφειλών  από  τους  βεβαιωτικούς  καταλόγους  του  Δήμου  Ζηρού 

11.       Λύση  μισθωτικής  σύμβασης  εκμετάλλευσης  λατομείου  μαρμάρων  στη  θέση : « Γκρόμπα – Νικολάσι »  της  Τοπικής  Κοινότητας  Παναγιάς  Δήμου  Ζηρού  από  την  εταιρεία  « Ο. Ε.  ΑΦΟΙ  ΚΟΛΙΟΥ – ΜΑΡΜΑΡΑ  ΗΠΕΙΡΟΥ » 

12.       Έγκριση  ανανέωσης  παραχώρησης,  κατά  χρήση,  καταστημάτων  και  αιθουσών  από  τον  καταργηθέντα  ΟΕΚ  και  νυν  ΟΑΕΔ  στην  Τοπική  Κοινότητα  Θεσπρωτικού  Δήμου  Ζηρού

13.       Έγκριση  ανταλλαγής  δημοτικής  έκτασης  με  έκταση  ιδιοκτησίας  του  Μαλάκου  Ευαγγέλου  του  Ευθυμίου  που  βρίσκεται  στην  Τοπική  Κοινότητα  Κερασώνα  Δήμου  Ζηρού 

14.       Έγκριση  συμμετοχής  του  Δήμου  Ζηρού  στο  « Δίκτυο  Πόλεων  με  Λίμνες »  και  ορισμός  ενός  τακτικού  μέλους  με  τον  αναπληρωτή  του,  ως  εκπροσώπους  του  Δήμου  Ζηρού  στην  Γενική  Συνέλευση 

15.       Έγκριση  προσχώρησης  του  Δήμου  Ζηρού  στο  « Σύμφωνο  των  Δημάρχων »  και  εξουσιοδότηση  του  Δημάρχου  για  την  υπογραφή  της  σχετικής  προσχώρησης 

16.       Τροποποίηση  της  αριθ.  187/2015  προηγούμενης  απόφασης  Δημοτικού  Συμβουλίου με  θέμα  « Έγκριση  σύμβασης  μίσθωσης  χώρου  στην  Τοπική  Κοινότητα  Τσαγκαροπούλου  Δήμου  Ζηρού  για  την  εγκατάσταση  σταθμού  του  ΟΤΕ  και  εξουσιοδότηση  του  Δημάρχου  για  την  υπογραφή  της  σχετικής  σύμβασης »

17.       Έγκριση  παραχώρησης,  κατά  χρήση,  της  αίθουσας  που  βρίσκεται  κάτω  από  τις  κερκίδες  του  Δημοτικού  Σταδίου  Θεσπρωτικού  στον  Α. Π. Σ.  ΚΕΡΑΥΝΟΣ  ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΥ

18.       Αποδοχή  ποσού  20.000,00 €  από  την  Περιφέρεια  Ηπείρου  για  την  εκτέλεση  του  έργου :                 « Συντήρηση – αποχιονισμός – αποκατάσταση  εθνικού,  επαρχιακού  και  λοιπού  οδικού  δικτύου  Περιφέρειας  Ηπείρου  2014 – 2016 »  και  εγγραφή  του  παραπάνω  έργου  στο  Τεχνικό  Πρόγραμμα  του  Δήμου  Ζηρού 

19.       Τροποποίηση  Τεχνικού  προγράμματος

20.       Καθορισμός  εργασιών  εκτέλεσης  έργων 

21.       Έγκριση  παράτασης  συμβατικής  προθεσμίας  περαίωσης  εκτέλεσης  του  έργου  με τίτλο :                    « Κατασκευή  δικτύου  αποχέτευσης  και  μονάδας  επεξεργασίας  λυμάτων  για  τους  οικισμούς  Κομποτίου,  Αγίου  Νικολάου  και  Σελλάδων  ( του τ.  Δήμου  Κομποτίου )  και  των  οικισμών  Πέτα  και  Αγίου  Δημητρίου  ( του  τ.  Δήμου  Πέτα )  του  Δήμου  Νικολάου  Σκουφά  Νομού  Άρτας  Περιφέρειας  Ηπείρου »  

22.       Έγκριση  παράτασης  συμβατικής  προθεσμίας  περαίωσης  εκτέλεσης  του  έργου :                                    « Αποκατάσταση – Επανάχρηση  Παλαιού  Δημαρχείου  Φιλιππιάδας » 

23.       Έγκριση  παράτασης  συμβατικής  προθεσμίας  περαίωσης  εκτέλεσης  του  έργου : « Υδροδότηση  οικισμού  Άνω  Κερασώνα  Δήμου  Ζηρού » 

24.       Έγκριση  4^ου Ανακεφαλαιωτικού  Πίνακα  εργασιών  του  έργου : « Κατασκευή  δικτύου  αποχέτευσης  και  μονάδας  επεξεργασίας  λυμάτων  για  τους  οικισμούς  Κομποτίου,  Αγίου  Νικολάου  και  Σελλάδων  ( του τ.  Δήμου  Κομποτίου )  και  των  οικισμών  Πέτα  και  Αγίου  Δημητρίου  ( του  τ.  Δήμου  Πέτα )  του  Δήμου  Νικολάου  Σκουφά  Νομού  Άρτας  Περιφέρειας  Ηπείρου »  

25.       Έγκριση  μετακίνησης  εκτός  έδρας  του  Δημάρχου  Δήμου  Ζηρού

Γιορτή ανταλλαγής παραδοσιακών ποικιλιών σπόρων από το ΚΠΕ

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Φιλιππιάδας  στο πλαίσιο των δράσεών του για το Σχ. έτος 2015-16, διοργανώνει, την Κυριακή  18 Οκτωβρίου 2015,  Ημερίδα  με τίτλο:

«2η Γιορτή ανταλλαγής παραδοσιακών ποικιλιών σπόρων στη λίμνη Ζηρού»

Οι ντόπιοι σπόροι, πολύτιμο αγαθό της ελληνικής γης, αποτελεί τη βάση της  παραγωγικής διαδικασίας αλλά και κομμάτι της ιστορίας, της παράδοσης και του πολιτισμού μας. Συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, την οικονομία, την ιστορία του τόπου μας και τη γευστική κληρονομιά μας.

Η εκδήλωση στοχεύει:

- Να συμβάλλει στην καταγραφή, διάσωση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών σπόρων καθώς και στη μετάδοση της γνώσης σε ότι αφορά την καλλιέργειά τους.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΙΩΤΩΝ «Ο ΑΓΙΟΣ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑΣ» -ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ

της Γκέλυς Γεωργούλα

Την περασμένη Κυριακή 4/10/2015 –κι αφού βρέθηκε επιτέλους Κυριακή που να μη γίνονται εκλογές- ο σύλλογος των εν Αθήναις Φιλιππιαδιωτών γιόρτασε για μια ακόμη χρονιά τον πολιούχο της πόλης μας, Άγιο Βησσαρίωνα. Έγινε η καθιερωμένη αρτοκλασία και νιώσαμε όλοι ότι θα έχουμε την προστασία του Αγίου μας για όλη την υπόλοιπη χρονιά.

      Ο φίλος Χριστόφορος Ευθυμίου την επόμενη κιόλας ημέρα ανάρτησε ένα ολοκληρωμένο ρεπορτάζ με όλες τις λεπτομέρειες και πολύ ωραίες φωτογραφίες, όπως πάντα. Το ποιοι «επίσημοι» παραβρέθηκαν λοιπόν και το τι είπαν μπορείτε να το δείτε στο κείμενο του Χριστόφορου. Εγώ θέλησα να γράψω δυο λόγια απλώς για τις διαφορές που πρόσεξα φέτος σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές:

1.     Η αρτοκλασία έγινε για πρώτη φορά στον Άγιο Δημήτριο Αμπελοκήπων. Πολύ ωραία και επιβλητική εκκλησία, αλλά πολύ μακριά για κάποιους από εμάς.

(Να μοιραζόμαστε και την απόσταση πού και πού, συμπατριώτες).

2.     Έλειπε ο Γιώργος Κολοβάτσιος, πρόεδρος του συλλόγου μας μέχρι εκείνη την ημέρα! Όλοι μας έχουμε συνδυάσει αυτή την ημέρα με τον κοστουμαρισμένο Γιώργο και τον λόγο του μετά την αρτοκλασία, εκεί που πίναμε τον καφέ μας. «Ανειλημμένες υποχρεώσεις τον εμπόδισαν να βρίσκεται κοντά μας» μας είπαν και τέλος.

13.Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας

του Μιλτιάδη Δ.Κωστάκου

«Σεβαστοί μου δάσκαλοι…»

Σεβασμός! Αυτό το συναίσθημα ταιριάζει στον μαθητή προς τον δάσκαλό του. Συναίσθημα λίγο περίεργο και γι’ αυτό δυσνόητο, αλλά υπαρκτό. Περισσότερο νιώθουμε τον σεβασμό παρά τον καταλαβαίνουμε.

Λένε πως οι άνθρωποι υπό συνθήκες έντονης ψυχικής και πνευματικής έξαρσης επικοινωνούν με τα πνεύματα προσφιλών τους νεκρών. Λένε. Πάντως εγώ την ώρα ετούτη που γράφω, ανεξάρτητα αν αληθεύει ή όχι, ο λόγος, έχω την αίσθηση ότι δίπλα μου παρευρίσκονται οι δυο παλιοί μου δάσκαλοι, συγχωρεμένοι από χρόνια, αντρόγυνο στη ζωή, ο Γιώργος και η Βιργινία Κακάβα.

ο Γιώργος και η Βιργινία Κακάβα

Τους ονοματίζω, θεωρώντας ότι δεν είναι πρέπον ως παλιός μαθητής τους να τους παρακάμψω ανώνυμα, κάτι που η συνείδηση μου επ’ ουδενί λόγω θα μου το επέτρεπε.

Σε κάθε περίπτωση ο σεβασμός πρέπει να εκδηλώνεται έμπρακτα και επώνυμα. Αλλιώς οι ανθρώπινες σχέσεις είναι μάταιες, όταν τις χαρακτηρίζει η αχαριστία.

Ειδικότερα στη σχέση μαθητών και δασκάλων η έκφραση της ευγνωμοσύνης των μεν προς τους δε, συν τοις άλλοις, φανερώνει ποιότητα ήθους, προϊόν εσωτερικής καλλιέργειας και ψυχικής ανάτασης.

Για τους παλιούς μου δασκάλους μπορώ να πω ότι μιλάω εξ ονόματος της αμέτρητης στρατιάς των μαθητών που μαθήτεψαν κοντά τους. Έχω ακούσει ο ίδιος με τα αυτιά μου εγκωμιαστικά σχόλια γι’ αυτούς από ανθρώπους που τότε θεωρούνταν οι κεφαλές του χωριού, παλιοί μαθητές τους και οι ίδιοι.

 Και όταν μιλάει η Ιστορία περιττεύει κάθε λόγος.

Μπορεί ωστόσο κάποιοι μαθητές τους να έχουν τυχόν κάποιο παράπονο για άδικη ενδεχομένως μεταχείριση. Οι πάντες όμως θα ομολογήσουν ότι τα γράμματα που έμαθαν από τους δυο αυτούς συγκεκριμένους δασκάλους ήταν γράμματα καλά και στέρια.

Κοντά σε αυτά μνημονεύω τους παλιούς μου δασκάλους και για έναν πρόσθετο λόγο. Οι δυο τους έδεσαν τη μοίρα τους με την Παλιά Φιλιππιάδα, της οποίας πλέον είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της.

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου Παρασκευή 2 Οκτ 2015

Την  Παρασκευή 2 Οκτωβρίου  2015  και  ώρα  20 : 00΄   συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ζηρού με τα  παρακάτω  θέματα:

Έγκριση  Ισολογισμού  και  αποτελεσμάτων  χρήσης  οικονομικού  έτους  2014  του  Δήμου  Ζηρού  και  έγκριση  του  Απολογισμού  οικονομικού  έτους  2014

1.           Έγκριση  διενέργειας  δαπανών  ( προμηθειών – υπηρεσιών – έργων ) 

2.           Έγκριση σχεδίου αναμόρφωσης του προϋπολογισμού του Δήμου Ζηρού οικονομικού έτους 2015

3.           Αποδοχή  ποσού  2.900,00 €  από  την  Αποκεντρωμένη  Διοίκησης  Ηπείρου – Δυτικής  Μακεδονίας  για  την  καταβολή  μέρους  της  εκλογικής  αποζημίωσης  στους  υπαλλήλους  που  εργάστηκαν κατά την προπαρασκευή και διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος της  5^ης  Ιουλίου  2015   

4.           Αποδοχή  ποσού  6.072,00 €  από  την  Αποκεντρωμένη  Διοίκησης  Ηπείρου – Δυτικής  Μακεδονίας  για  την  καταβολή  μέρους  της  εκλογικής  αποζημίωσης  στους  υπαλλήλους  που  εργάστηκαν  κατά  την προπαρασκευή  και  διενέργεια  των  Βουλευτικών  εκλογών  της  20^ης  Σεπτεμβρίου  2015   

5.           Διαγραφή – διόρθωση  οφειλών  από  τους  βεβαιωτικούς  καταλόγους  του  Δήμου  Ζηρού  

6.           Αποδοχή  ενός  ( 01 )  σπουδαστή  του  τμήματος  Λογιστικής  και  Χρηματοοικονομικής  της  Σχολής  Διοίκησης  και  Οικονομίας  του  Τ. Ε. Ι.  Ηπείρου,  για  την  πραγματοποίηση  της  πρακτικής  του  άσκησης  στο  Δήμο  Ζηρού  

7.           Αντικατάσταση  μελών  Σχολικών  Επιτροπών

8.           Έγκριση  Απολογισμού  Σχολικής  Επιτροπής  Πρωτοβάθμιας  Εκπαίδευσης  Δήμου  Ζηρού,  οικονομικού  έτους  2014

9.           Έγκριση  Απολογισμού  Σχολικής  Επιτροπής  Δευτεροβάθμιας  Εκπαίδευσης  Δήμου  Ζηρού,  οικονομικού  έτους  2014

10.       Έγκριση  σύμβασης  μίσθωσης  χώρου  στην  Τοπική  Κοινότητας  Τσαγκαροπούλου  Δήμου  Ζηρού  για  την  εγκατάσταση  σταθμού  του  ΟΤΕ  και  εξουσιοδότηση  του  Δημάρχου  για  την  υπογραφή  της  σχετικής  σύμβασης

11.       Γνωμοδότηση  επί  του  περιεχομένου  του  φακέλου  Μελέτης  Περιβαλλοντικών  Επιπτώσεων  του  έργου  ( υποκατηγορία  Α 1 ) : « Κατασκευή  έργων  ύδρευσης  Νομών  Πρέβεζας – Άρτας – Λευκάδας »

12.       Καθορισμός  τρόπου  εκτέλεσης  της  προμήθειας  με  τίτλο : « Προμήθεια  εξοπλισμού  για  το  Παλαιό  Δημαρχείο  Φιλιππιάδας »

12. Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας.

Πιο πάνω έγινε λόγος για το σχολείο χωρίς το σχολείο. Ως κτίριο εννοώ. Από τα έως τώρα που ειπώθηκαν απουσιάζει η εικόνα του, η κτιριακή. Χωρίς αυτή όλα είναι ξεκρέμαστα.

Από τύχη αγαθή έχω μπροστά μου τη φωτογραφία (σε φωτοτυπία) του παλιού μου σχολείου, αυτού στο οποίο ως μαθητής φοίτησα στα χρόνια του Δημοτικού. Ας είναι καλά ο καλός μου φίλος και συνονόματος Μιλτιάδης Ζήκος και το πάθος του με τη συλλογή παλιών φωτογραφιών. Σε άλλη ευκαιρία θα πούμε περισσότερα γι’ αυτόν και για το χόμπι του.

Περιττό να περιγράψω τη συγκίνηση που με διακατέχει αυτές τις στιγμές που γράφω. Αλλά αυτό είναι θέμα υποκειμενικό και ως εκ τούτου το αντιπαρέρχομαι. Είπαμε, γράφω τα βιώματα μου για λογαριασμό της δικής μου γενιάς αλλά και όσων προηγήθηκαν και συναποτελούν τον παλιό κόσμο, μέσα στον οποίο εγώ έζησα ως τελευταίος εκπρόσωπός του. Σε καμία περίπτωση δεν κάνω την αυτοβιογραφία μου. Εξηγημένα πράγματα.

Λοιπόν, η φωτογραφία έρχεται ύστερ’ από τόσα χρόνια,από το 1935 ογδόντα ακριβώς, να επιβεβαιώσει την αρχική μου εντύπωση, υπό το πρίσμα βεβαίως κατοπινότερων εμπειριών μου ως δασκάλου, ότι δηλαδή το κτίριο εκείνο ήταν παντελώς ακατάλληλο για να στεγάσει ένα σχολείο.

Πρώτα –πρώτα βρίσκεται στο άνω πάτωμα ενός δίπατου χτίσματος. Από κάτω ήταν ένα παντοπωλείο εποχής με την κλασική ταμπέλα και την επιγραφή της. Στην οποία επιγραφή, αν θυμάμαι καλά, ιστορικά θα πρόσθετα μια λέξη. Ώστε η ταμπέλα έγραφε «ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΝ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΝ» κλπ. Η προσθήκη αυτή για την ιστορία.

Το σχολείο το ίδιο, καθώς είπα, δεν ενδείκνυτο ως κτίριο προορισμένο να φοιτήσουν μικροί μαθητές. Λέω τώρα εγώ, με κριτήριο τα σημερινά δεδομένα. Γιατί τότε ποιος να λογάριαζε τέτοιες… λεπτομέρειες. Προείχε η ανάγκη να βρεθεί ένα …κεραμίδι να στεγάσει τα παιδιά. Βρέθηκε το χτίσμα αυτό ως λύση ανάγκης. Που καιρός για άλλες ευαισθησίες. Άλλωστε το κτίριο εκείνο χρησίμευε πρώτα ως κοινοτικό γραφείο του χωριού. Έτσι είχα ακουστά εγώ τότε.

Για παράδειγμα κοιτάξτε τα παράθυρα που κρέμονται τέσσερα μαζί πάνω από τον δρόμο και την αυλή κάτω. Τα βλέπω τώρα και μόνο που δε σταυροκοπιέμαι από την αίσθηση του κινδύνου που προκαλούν ακόμα και σήμερα από τη φωτογραφία. Πως δεν τσακίστηκε κάποιο παιδί. Πως τελικά γλιτώσαμε, δεν μπορώ να δώσω εξήγηση.

Καθώς βλέπετε στη φωτογραφία όλο κι όλο το σχολείο ήταν μια και μόνη αίθουσα για διδασκαλία. Από την πόρτα και μετά , πίσω ήταν μια αποθηκούλα.

Μια αίθουσα, λοιπόν για 80-100 παιδιά. Πώς να χωρέσουν!

Προπάντων πώς να λειτουργήσουν όλες μαζί έξι τάξεις, που η καθεμιά πρέπει να έχει κατ’ ανάγκη μια δική της ξεχωριστή αίθουσα! Φαντασθείτε τώρα τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο ένας και μοναδικός δάσκαλος-αργότερα θα προστίθετο και η δασκάλα γυναίκα του. Και να πείτε πως οι μαθητές ήμασταν τίποτε αγγελούδια! Ίδια κατσίκια ήμασταν και μάλιστα σε συνθήκες απόλυτης σχεδόν ελευθερίας στο υπόλοιπο διάστημα της ημέρας, καθώς οι καημένοι οι γονείς μας αγωνίζονταν με νύχια και με δόντια για τον επιούσιο. Γι’ αυτό άλλωστε εναπόθεταν όλες τους τις ελπίδες για τη μόρφωση των παιδιών τους στο δάσκαλο. Ό,τι πει και ό,τι κάνει ο δάσκαλος. Με έδειρε (με τη βέργα) ο δάσκαλος, έλεγε το παιδί. Γιατί; Ρωτούσε ο πατέρας. Γιατί δεν ήξερα μάθημα. Ή, γιατί έκανα μια αταξία. Καλά σε έκανε, ήταν η απάντηση- επωδός του πατέρα. Και θα ήσουν τυχερός που δε στις έβρεχε κι αυτός από πάνω, για να μάθεις και να συνετισθείς. Εκεί τέλειωνε το πράγμα. Δίκιο ξεδίκιο οι μαθητές δεν έβρισκαν την παραμικρή στήριξη από τους γονείς τους σε θέματα απειθαρχίας και … αδιαβασίας.

Έτσι είχαν τα πράγματα. Και ευτυχώς. Γιατί αν άρχιζαν οι ενστάσεις και οι παραστάσεις των πατεράδων και των μανάδων στο δάσκαλο για τον κανακάρη τους, καταλαβαίνετε τι κόλαση θα ήταν μέσα το σχολείο. 80-100 παιδιά συνεπικουρούμενα από τους γονείς τους και συνακόλουθα αναπόφευκτα από όλο το χωριό, όλοι αυτοί εναντίον του ενός δασκάλου. Καταλαβαίνετε το σκορ πώς θα διαμορφωνόταν. Κανένας δάσκαλος δε θα στάνευε στο χωριό πάνω από ένα χρόνο.

Το θέμα σηκώνει πολλή συζήτηση κι άλλωστε δεν είναι εδώ του παρόντος.

Πάρα ταύτα όμως τότε μαθαίναμε γράμματα! Καλά και πολλά γράμματα στο δημοτικό σχολείο. Τόσα που στη στέρια γνώση ένας μαθητής τότε του Δημοτικού ήξερε – και ξέρει- περισσότερα από ένα μαθητή σήμερα του Γυμνασίου. Για να μην πω και του Λυκείου.

Εμείς αυτά τα πράγματα τότε, παιδαγωγικά, υλικοτεχνικές υποδομές, κατά πώς λέμε σήμερα, δικαιώματα, καταλήψεις και τα ρέστα, τα αγνοούσαμε παντελώς, και πάλι ευτυχώς.

Εμάς το μόνο που μας στοίχιζε ήταν η ελευθερία μας. Το σχολείο στα μάτια μας φάνταζε για φυλακή. Κι όσο για τις τιμωρίες όσο σκληρές και αν ήταν δε μας πείραζαν και τόσο.

Ένα όμως παράπονο είχαμε σχεδόν ασυναίσθητο που σαν αγκάθι μικρό μας πλήγωνε στα τρίσβαθα μέσα μας αναφορικά με το σχολείο μας από καθαρά κτιριακής άποψης. Βλέπαμε πού και πού το αντίστοιχο Δημοτικό Σχολείο εδώ της Νέας Φιλιππιάδας και μελαγχολούσαμε. Τι σχολείο ήταν αυτό! Σωστό μέγαρο, έτσι μεγάλο δίπατο πέρα-πέρα που ήταν. Το βλέπαμε σε κάτι επισκέψεις που κάναμε με αφορμή κάποιων διδασκαλικών συνελεύσεων με συμμετοχή των μαθητών του ενός και του άλλου σχολείου και ζηλεύαμε. Αυτό μάλιστα είναι σχολείο, λέγαμε. Κάθε τάξη και δική της ξεχωριστή αίθουσα. Όχι σαν το δικό μας όλοι μαζί, άλλοι στα θρανία και οι περισσότεροι στρωματσάδα στο πάτωμα κι έπειτα τι μάθημα να γινόταν εκεί μέσα, όταν έκανε μάθημα η τάξη και όλοι οι άλλοι δε συμμετείχαν εκ των πραγμάτων μέχρι να έρθει η δική μας τάξη στη σειρά. Πόση προσοχή να έβαζες!

Αυτά βέβαια στο περιθώριο του ημερήσιου προγράμματος, εννοείται, και όσο ήμασταν μέσα στο σχολείο. Γιατί έξω από αυτό παρατάγαμε όλες τις σχολικές μας έγνοιες και μπαίναμε στον φυσιολογικό μας ρυθμό. Στον φυσικό ρυθμό. Μέχρι την άλλη που πρωί-πρωί χτύπαγε η καμπάνα που μας καλούσε να ξαναπάμε σχολείο.

Είχαμε όμως καλούς δασκάλους.

Έπεται η συνέχεια.

                                                                                        Σεπτέμβριος 2015

                                                                                ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ Δ. ΚΩΣΤΑΚΟΣ                     

     

11. Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Φιλιππιάδας.

Μιλτιάδης Δ.Κωστάκος

Τότε που ήμασταν παιδιά .

Ανάθεμα τα γράμματα κι εκείνους που τα βρήκαν!

Πόσες φορές δεν αναθεματίσαμε , δεν καταραστήκαμε , το σχολείο και τους δασκάλους μας . Ειδικά τότε που ήμασταν παιδιά στο δημοτικό. Ας έλειπαν τα γράμματα και το καλό τους , εκεί που μας τυραννάνε όλη μέρα και να μας κάνουν μαύρη τη ζωή μας.

Ήταν στιγμές που αναρωτιόμασταν , μα τι το ήθελαν και το ‘φκιαναν το σχολείο; Δεν το άφηναν όπως ήταν τα πράγματα και ο καθένας να κοίταγε μόνος του τη δουλειά του; Με το ζόρι να μάθουμε γράμματα! Πρωί-απόγευμα σχολείο! Άσε οι τιμωρίες και οι ξυλιές που έπεφταν σύννεφο στην παλάμη μας , γιατί ατακτήσαμε , λέει , ή πήγαμε σχολείο «άγραφοι» και αδιάβαστοι!

Τα λέγαμε οι καημένοι μεταξύ μας , τότε που ήμασταν παιδιά , αλλά ποιος μας άκουγε! Αφού και οι ίδιοι οι γονείς μας δε μας καταλάβαιναν , παρά και αυτοί επέμεναν εκεί , να πηγαίνουμε στο σχολείο. Λες και είχαν

10.Το κοτσέκι

Μιλτιάδης Δ.Κωστάκος

Λόγος Γ. Εμείς είχαμε το κοτσέκι.

Ένα πράγμα κατάλαβα ως τώρα. Για το θέμα μας, για το κοτσέκι. Πως σαν γεράσει ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή αλλιώτικα. Τη ζωή γενικά, αλλά και τη δική του ζωή ειδικότερα. Από άλλη σκοπιά, με διαφορετική προσέγγιση από ότι ήταν νέος. Όσο είναι παιδί ο άνθρωπος θέλει να μαθαίνει όσο γίνεται περισσότερα πράγματα. Να τα βάλει στο μυαλό του, να χωρέσουν όλα αδιακρίτως, καλά και κακά. Μυστικές φωνές από μέσα του τον σπρώχνουν σ’ αυτό.

  Ύστερα στα χρόνια της ακμής και της ωριμότητας τα επεξεργάζεται ένα- ένα και τα ξεχωρίζει. Εδώ τα ωραία, εκεί τα άσχημα. Τα ωφέλιμα, τα βλαβερά, τα καλά και συμφέροντα κοκ.

  Ώσπου στην τρίτη ηλικία επανέρχεται στην ίδια διαλογή. Στο καλό και στο κακό. Δηλαδή, πάλι στο άσπρο και μαύρο, όπως όταν ήταν παιδί. Αλλά στοχαστικά. Για να μάθει την πραγματική, τη μεγάλη αλήθεια. Ποια ωφέλησαν την ψυχή του και ποια την έβλαψαν.

  Τότε όλα μετουσιώνονται μέσα μας, έμψυχα και άψυχα, ιδέες και συναισθήματα. Όλα γίνονται ξεχωριστές οντότητες, χάνουν την αρχική τους υφή και αποκτούν το αληθινό τους νόημα, την πραγματική τους αξία ή απαξία.

  Στον διαλογισμό τον δικό μου τώρα το κοτσέκι έχει προ πολλού αποβάλει τα συγκεκριμένα του γήινα χαρακτηριστικά και από κάτι το υλικό που ήταν μετουσιώθηκε και έγινε

ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΠΡ 36

Ελάτε τώρα, μη μου πείτε ότι δεν το έχετε πάθει οι περισσότεροι… Πέφτει στα χέρια σας μια φωτογραφία από τα παλιά και… παθαίνετε! Μεταφέρεστε κανονικά στην εποχή που έχει τραβηχτεί  και θυμάστε και θυμάστε… Την κοιτάζετε, την ξανακοιτάζετε και οι λεπτομέρειες πληθαίνουν, οι εικόνες ζωντανεύουν μαζί με μυρωδιές και χρώματα, τα πρόσωπα «μιλάνε»…  Αχ αυτές οι αναμνήσεις… Εκεί, καταγεγραμμένες στον εγκέφαλό σου, θες δε θες… Άλλες φορές τις αφήνεις θαμμένες μιας και το καθημερινό τρέξιμο σε κάνει να μη θυμάσαι ούτε πώς σε λένε κι άλλες τις παρακαλάς να ’ρθουν στην επιφάνεια να σε γλυκάνουν. Υπάρχει και η τρίτη περίπτωση, που έρχονται ακάλεστες. Μια αφορμή ζητάνε, λες και ασφυκτιούν στον περιορισμένο χώρο του μυαλού σου και… τσουπ, πετάγονται για να ανακατέψουν λίγο το χυλό τής… τακτοποιημένης ζωούλας σου και να σου δώσουν να καταλάβεις πόσο χυλός είναι.

Αυτό έπαθα κι εγώ χθες!  Ένα ρουτινιάρικο ξεκαθάρισμα χαρτιών έφερε στα χέρια μου μια παλιά φωτογραφία και στην ψυχή μου πολλές αναταράξεις!

Να ‘μαστε λοιπόν!  Οι γονείς μου κι εγώ πάνω στο τρακτέρ μας! Φοράμε  τα καλά μας ρούχα, τα καπέλα μας, τα γυαλιά μας… Γυρίζουμε φαίνεται από…  επίσημη έξοδο. Για εμάς το τρακτέρ ήταν  ό,τι το ΙΧ για άλλους. Ένα μέσο

9. Το κοτσέκι

 Μιλτιάδης Δ.Κωστάκος

Λόγος Β. Η ονομασία και η βούκουλα.

Εμείς παλιά << τω καιρώ εκείνω >> κοτσέκι λέγαμε – και λέμε – το γήπεδο, τον ανοιχτό δηλαδή χώρο στο κέντρο του χωριού. Έτσι το ‘λεγαν οι πατεράδες μας, έτσι το λέγαμε και εμείς τα παιδιά. 

-Που θα πας με ρώταγε η μάνα μου, 

-στο κοτσέκι της έλεγα εγώ.

  Έλα όμως που τώρα τελευταία, πριν δυο- τρία χρόνια για να ακριβολογούμε, ακούστηκαν κάτι άλλα πράγματα. Πως το κοτσέκι είναι, λέει, τούρκικη λέξη και σημαίνει αποθήκη για τα γεννήματα, καλαμπόκια και στάρια. Πως σε κάθε χωριό παλιού καιρού ο αγάς επί τουρκοκρατίας είχε τις αποθήκες του για να βάζει τα καλαμπόκια του, που έβγαζε από τα χωράφια του και από τον φόρο της δεκάτης από τους ραγιάδες. Αυτές οι αποθήκες λέγονταν κοτσέκια.

  Δεν μου ακουγόταν καλά. Εντάξει, για το ότι η λέξη ήταν τούρκικη, καμία αντίρρηση. Ούτε η πρώτη είναι ούτε η τελευταία είναι μέσα στο δικό μας λεξιλόγιο. Αλλά ότι το κοτσέκι ήταν αποθήκη και όχι το γήπεδο όπως ήξερα εγώ, αυτό όσο να κάνεις, ήταν ένα θέμα. Εύκολα δεν αποδέχεσαι μια τέτοια γλωσσική ανατροπή. Δεν ήταν ας πούμε το ζήτημα μια διόρθωση, ν’ αλλάξεις δηλαδή όπου είναι να λες κοτσέκι, να λες αποθήκη και σκόλασε το πράγμα. Εδώ έπρεπε να αλλάξει ένας ολόκληρος γλωσσικός κώδικας εποχής. Το κοτσέκι ως εννοιολογικός όρος ήταν ο βασικός γλωσσικός άξονας, το κέντρο, γύρω  από τον οποίο χτίστηκε στην καθημερινή μας τότε κουβέντα ενας ολόκληρος εννοιολογικός κόσμος από πλήθος συμφραζόμενες δευτερεύουσες λέξεις. Πώς να τα διαγράψεις όλα αυτά με μια μονοκονδυλιά! Είναι σα να σου λένε πως δε λέγεσαι, δεν ονομάζεσαι, έτσι αλλά αλλιώς.

Το πράγμα ήθελε σκέψη.

  Ευτυχώς που λόγω της ιδιότητας μου ως δασκάλου και μάλιστα φιλόλογου, είχα μια μεγαλύτερη εξοικείωση από τον