Και τρίτο αυγό στη φωλιά των πελαργών

της Eva Stets

Βαση του "προγράμματος" στο αναπαραγωγικό τους κύκλο - οι πελαργοί στην ζωντανή μετάδοση από την κάμερα στην Φιλιππιάδα απέκτησαν (προχθές) το δεύτερο και τώρα έχουν ήδη το τρίτο τους αβγό (αναμενόμενο ήταν).
Οι επόμενες 2 -4 μέρες (και 5 ακόμα μπορεί) θα μας δείξουν αν φέτος θα δούμε στην φωλιά αυτή 4 η 5 αβγά (η αν θα μείνουν στα 3). Κάθε περίπτωση θα είναι φυσιολογική και σε λίγες μέρες θα το δούμε. :).
Θυμίζω (ξανά) το λινκ της μετάδοσης: http://filoiko.blogspot.gr/
Υ.Γ. Αν προσέξετε (γενικά αυτό) - οι πελαργοί ακόμα ζευγαρώνουν (λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση γέννησης αβγών το ζευγάρωμα θα σταματήσει).

47.Κάποτε στην Παλιά Φιλιππιάδα.

Θέατρο Σκιών.Ο Καραγκιόζης και το καταραμένο φίδι.

 του Μιλτιάδη.Δ.Κωστάκου  

Μικρός κάποτε ήθελα να γίνω καραγκιοζοπαίχτης. Να παίζω τον Καραγκιόζη στη γειτονιά να διασκεδάζω τον κόσμο μικρούς και μεγάλους. Αφιλοκερδώς χωρίς να παίρνω χρήματα ερασιτεχνικά που λέμε για την αγάπη προς την τέχνη. Το επιχείρησα, θυμάμαι. Είχα αγοράσει τις ζωγραφιστές χάρτινες φιγούρες του Καραγκιόζη τον ίδιο τον Καραγκιόζη το Χατζηαβάτη ή Χατζαντζαρη (όπως τον αποκαλούσε στους μεταξύ τους διαλόγους ο Καραγκιόζης), τον μπαρμπα Γιώργο, το Διονύσιο, το Μορφονιό, ολόκληρο δηλαδή το θίασο του θεάτρου σκιών. Μερικούς τους σκιτσάριζα μόνος μου στο χαρτί έλλειψει χρημάτων για να τους αγόραζα. Ύστερα με το ψαλίδι και με την κόλα έφταχνα τις χάρτινες φιγούρες κατάλληλα αποτυπωμένες και ψαλιδισμένες στο χαρτόνι, και πίσω απο την πλάτη της καθεμιάς εφάρμοζα εναν υποτυπώδη τσίγκινο μηχανισμό με μια μικρή ξύλινη βέργα με την οποία κινούσα με το χέρι μου τη φιγούρα, σπασμένη εννοείται εκεί στη μέση με μια τσίγκινη πάλι βίδα, για να διευκολύνονται οι κινήσεις τελικά της μαριονέτας επί σκηνής. Μόνο η φιγούρα του Καραγκιόζη είχε επιπλέον το ένα της χέρι σπαστό σε μικρά κομμάτια βιδωμένα μεταξύ τους για να αποδίδονται εκφραστικότερα οι κινήσεις του, οι χειρονομίες του κεντρικού ήρωα και έτσι να αποκτά περισσότερη ζωντάνια η φιγούρα Οι υπόλοιπες φιγούρες ήταν κομμένες και βιδωμένες σε δυο κομμάτια. Τέλος πάντων, αναφέρθηκα με πολλές λεπτομέρειες γιατί ξύπνησε μέσα μου το παλιό μεράκι και κατά δεύτερο λόγο για να δείξω στους νεότερους την τεχνική του Καραγκιόζη μία χαμένη πλέον εμπειρία. Έτσι για την ιστορία.

 Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα το πράγμα καταλήγω στο δίλημμα, ήθελα τότε να κάνω τον καραγκιοζοπαίχτη, να δείξω στους άλλους στην ικανότητά μου, το ταλέντο μου; Ή να υποδυθώ τον ίδιο τον Καραγκιόζη

Θολό τοπίο η Φιλιππιάδα

Τοπίο στην ομίχλη η Φιλιππιάδα εδώ και λίγες μέρες,λόγω της εισβολής αφρικανικής σκόνης που επεκτάθηκε σε όλη την περιοχή και έχει κρύψει τον ορίζοντα.Η λήψη έγινε με drone απόγευμα Τετάρτη 17 Απρίλη 2018.
(δείτε το video)

'Ηρθαν ξανά...

Σήμερα όλα άσπρα-μαύρα και λίγο...ροζοκόκκινα τα βλέπω!Γυρίσαν κοντά μου.Εντάξει να μην υπερβάλω,σε όλους μας γυρίσαν αλλά σε κάποιον που είναι μακριά νομίζει οτι μόνο σε αυτόν γυρίσαν.

Πώς νιώθω;Χμ...Νιώθω σα να πετάω και γω μαζί τους.Αυτές τις ώρες,τους βλέπω λίγο ανήσυχους.Ετοιμάζονται.Τους βλέπω να κουνιούνται πέρα δώθε.Ακούω πότε μικρούς,πότε μεγάλους ήχους.Σύντομες χαρούμενες μελωδίες.Και έχω χαθεί και γώ σ'αυτόν τον κόσμο.Στον κόσμο τους.

Ξεχνιέμαι.Χά-χά-χά...αράχνιασα μπροστά σε μιά κάμερα!Αλλά τί πειράζει;Το απολαμβάνω.Συνεχίζω να μένω εκτός των άλλων προβλημάτων μου.Αλλά στράφηκα εντός τους.Όπως κάθε χρόνο.

Είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος που και φέτος με αξίωσε ο Θεός να τους δώ ξανά.Εδώ είμαι.Μπροστά σε μιά οθόνη.Τα βλέπω.Κι ας φαίνομαι εξαφανισμένος.

Οι...διαδικτυακοί μου φίλοι,ήρθαν και φέτος.Με τα νάζια τους,με τις ακεφιές τους.Με τα παράξενα ωράριά τους.Και γω να τους ακολουθώ.Παραμένει η φιλία μας ανέπαφη.Κι ας μου λείψαν 8 ολόκληρους μήνες.Χωρίς επικοινωνία,και είναι σαν να μήν έχει περάσει ούτε μια ημέρα.Βρεθήκαμε ξανά και φέτος.

Κοιτάζω κάπου-κάπου και έξω.Τωρα περισσότερο κοιτάζω την οθόνη.Είμαι και μακριά τους.Δέν μπορώ να τα βλέπω αλλιώς.Κάποια στιγμή όταν μπορέσω,θέλω να περάσω να τους δώ και από κοντά.Ζωντανά. Θα χτυπήσω ένα κουδούνι,απο τις διπλανές πολυκατοικίες,και θα τους παρακαλέσω,έστω για 10 λεπτά να τα πούμε από κοντά. Να τους ευχαριστήσω που και φέτος μου κάνουν αυτή την υπέροχη παρέα.         

Αθήνα-Απρίλιος-18 Κ.Μ.

Ζωντανή σύνδεση με φωλιά πελαργών στην Φιλιππιάδα

pitsirikos.net

Φίλε πιτσιρίκο έχω χαρά. Ήμουν τυχερός και φέτος. Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα, στη φωλιά απέναντι από το μπαλκόνι του σπιτιού μου, ήρθε ζευγάρι πελαργών. Ανυπόμονα περίμενα να ‘ρθουν από αρχές Μάρτη· τότε ήρθαν τα πρώτα λελέκια εδώ στη Φιλιππιάδα.

Δεν ξέρω αν έχουν σχέση με τους 2 γονείς και τα 4 πελαργάκια που γεννήθηκαν πέρυσι σε τούτη τη φωλιά εδώ.

Πάντως, κάποιο από τα τέσσερα το είχα βγάλει «πιτσιρίκο», σύμφωνα με την επιθυμία σου. Δεν ξέρεις, ο πιτσιρίκος μπορεί να είναι το ένα από τα δυο που βλέπουμε τώρα.

Και φέτος, με τη χρήση της τεχνολογίας, με κάμερα σε συνεχή σύνδεση χωρίς να ενοχλώ, θα δούμε τις λεπτομέρειες από το φτιάξιμο της φωλιάς, το ζευγάρωμα, το κλώσημα των αυγών, την αναπαραγωγή, την φροντίδα και το μεγάλωμα των νεογνών, και τέλος -εκεί προς τον Αύγουστο- την αποδήμησή τους.

Από την πρώτη στιγμή που ηρθαν, άρχισαν να φέρνουν συνέχεια υλικό στη φωλιά, ξερά κλαδιά και χόρτα. Αυτό δείχνει ότι εδώ θα φτιάξουν το νοικοκυριό τους.

Σε ευχαριστώ, φίλε πιτσιρίκο

Μιλτιάδης

(Αγαπητέ Μιλτιάδη, τι καλά που είναι που έρχονται κάθε χρόνο οι πελαργοί, για να κάνουν τις φωλιές τους και να γεννήσουν τα μικρά τους. Και τι καλά που είναι που τους πελαργούς δεν τους νοιάζει καθόλου τι κάνουν και τι σκέφτονται οι άνθρωποι. Ο ένας από τους πελαργούς είναι ο πιτσιρίκος. Τον βλέπω εγώ. Τον κατάλαβα. Οι πελαργοί μου θυμίζουν τη φύση των πραγμάτων, και μου θυμίζουν ακόμα πως πρέπει κι εγώ να φύγω σύντομα και να κάνω τη φωλιά μου σε κάποιο νησί. Σε ευχαριστώ, Μιλτιάδη. Να είσαι καλά.)

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου Δευτέρα 16 Απρ 2018

                               

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                    Φιλιππιάδα   12  Απριλίου  2018  

ΝΟΜΟΣ  ΠΡΕΒΕΖΑΣ   

ΔΗΜΟΣ     Ζ Η Ρ Ο Υ                                          Αριθ.  Πρωτ.  4409                                

ΑΥΤΟΤΕΛΕΣ  ΓΡΑΦΕΙΟ  ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ                                             

ΑΙΡΕΤΩΝ  ΟΡΓΑΝΩΝ                          

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ                                    ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ   05^η

Π  Ρ  Ο  Σ  Κ  Λ  Η  Σ  Η

Π Ρ Ο Σ :

1.   Mέλη  του  Δημοτικού  Συμβουλίου  Δήμου  Ζηρού 2.   Καλαντζή  Νικόλαο,  Δήμαρχο  Δήμου  Ζηρού  3.   Πρόεδρο  Δημοτικής  Κοινότητας  Φιλιππιάδας 4.   Προέδρους  και  Εκπροσώπους  Τοπικών  Κοινοτήτων

Καλείστε  να  προσέλθετε  στην  αίθουσα  συνεδριάσεων  του  Δημοτικού  Καταστήματος  Φιλιππιάδας  την  Δευτέρα  16  Απριλίου  2018  και  ώρα  14 : 00΄ σε  συνεδρίαση  για  συζήτηση  και  λήψη  αποφάσεων  στα  παρακάτω  θέματα  της  ημερήσιας  διάταξης :

1.        Έγκριση  σχεδίου  αναμόρφωσης  του  προϋπολογισμού  του  Δήμου  Ζηρού  οικονομικού  έτους  2018.

2.        Έγκριση  διενέργειας  δαπανών  ( προμηθειών – υπηρεσιών – έργων ).

3.        Διαγραφή  από  τους  χρηματικούς  καταλόγους  του  Δήμου  Ζηρού  χρεών  οφειλετών  που  έχουν  καταθέσει  αίτηση  με  αποδείξεις  πληρωμής  λογαριασμών  ύδρευσης,  δικαιωμάτων  βοσκής,  χρήσης  κοινόχρηστων  χώρων,  κλπ. 

4.        Έγκριση  εκτέλεσης  και  καθορισμός  τρόπου  εκτέλεσης  του  έργου  με  τίτλο : « Εσωτερικό  δίκτυο  αποχέτευσης  ακαθάρτων  στον  οικισμό  Θεσπρωτικού  της  Τ. Κ.  Θεσπρωτικού  του  Δήμου  Ζηρού ».

5.        Τροποποίηση  της  αριθ. 209/2017  προηγούμενης  απόφασης  Δημοτικού  Συμβουλίου  με  θέμα :  « Έγκριση  υποβολής  πρότασης  στο  Πρόγραμμα  Αγροτικής  Ανάπτυξης  ( ΠΑΑ )  2014 – 2020  στο  Μέτρο  4,  Δράση  4.3.4 : ( Βελτίωση  της  πρόσβασης  σε  γεωργική  γη  και  κτηνοτροφικές  εκμεταλλεύσεις )  για  ένταξη  της  πράξης  με  τίτλο : ‘’ Βελτίωση  αγροτικού  δρόμου   Δρυόφυτο – κάμπος  στην  Τοπική  Κοινότητα  Δρυοφύτου ‘’ ». 

6.        Έγκριση  παράτασης  συμβατικής  προθεσμίας  περαίωσης  εκτέλεσης  του  έργου  με  τίτλο :                    « Κατασκευή  εσωτερικού  δικτύου  ύδρευσης  οικισμού  Ανωγείου  Δήμου  Ζηρού ».

Ο  Πρόεδρος

                                                                                           Χρήστος  Χασίδης

...η μόνη κάμερα στην Ελλάδα.

Eva Stets ομάδα Every Stork in Greece. 
Καλώς τα δέχθηκες ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΖΗΚΟΣ! :) Είναι μεγάλη ευκαιρία για όλους τους φίλους των πελαργων να μπορούν να βλέπουν όλη την αναπαραγωγική σεζόν αυτών των πουλιών - με τρόπο που δεν τα βλέπουμε από κάτω. Όχι πως δεν υπάρχουν κάμερες με πελαργούς αλλα (από τι ξέρω) - αυτή η κάμερα είναι η μόνη κάμερα στην Ελλάδα. Έτσι μας δίνει ακόμα μεγαλύτερη χαρά - να βλέπουμε την μετάδοση με τους πελαργούς που είναι στην χώρα μας. Όσοι θα έχουν υπομονή... θα δουν και την γέννηση των αβγών και την εκκόλαψη νεοσσών και σαφώς πως θα μεγαλώνουν τα μικρά μέρα με την μέρα. Η κάμερα έχει πολύ καλο "στήσιμο" και μπράβο στον Μιλτιάδη που το σκέφτηκε.
Υπενθυμίζω (θα το κάνω τακτικά) την σύνδεση και εύχομαι καλές παρατηρήσεις σε όλους: http://filoiko.blogspot.gr/

Επιτέλους μπασκετικό παλατάκι στην Φιλιππιάδα!

Το περιμένουν όλοι εδώ και χρόνια. Και να που είναι έτοιμο.Είναι το γήπεδο, που θα βοηθήσει όλους τους συλλόγους όλων των αθλημάτων να «ανασάνουν», αν και μία πόλη σαν την Φιλιππιάδα χρειάζεται και δικαιούται να έχει ένα πολύ μεγαλύτερο κλειστό γήπεδο. 

Είναι σχεδόν έτοιμο κατασκευαστικά και ελπίζουμε πολύ σύντομα, μέχρι τα τέλη Απριλίου (μάλλον ταυτόχρονα τότε θα γίνουν και τα εγκαίνια), να βρεθεί και ο τρόπος διαχείρισης και λειτουργίας του, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στους συλλόγους της πόλης να αρχίσουν να το χρησιμοποιούν.

Το νέο  Κλειστό Γυμναστήριο , βρίσκεται παραπλεύρως του ΕΠΑΛ Φιλιππιάδας,  και πρόκειται να αποτελέσει μία καυτή έδρα για την ομάδα μπάσκετ του ΑΓΟΦ που αυτή την περίοδο πέρα από τις διακρίσεις που σημειώνει, συμμετέχει και σε αγώνες κατάταξης για να παίξει του χρόνου σε παραπάνω κατηγορία. 

Η έναρξη των εργασιών κατασκευής του, ανάγεται 15 περίπου χρόνια πίσω,αν δεν κάνω λάθος ξεκίνησε το 2004).

Μετά από την πολύχρονη αναμονή δεν παραβλέπουμε αλλά απεναντίας εκτιμούμε το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξε για την αποπεράτωση του η Περιφέρεια Ηπείρου και ο Δήμος Ζηρού προκειμένου να αποδοθεί το κλειστό γυμναστήριο στην τοπική κοινωνία που το αναμένει χρόνια τώρα.

Δύναται να φιλοξενήσει επίσημους αγώνες μπάσκετ και βόλεϊ και μπορεί να υποδεχθεί μέχρι και 450 καθήμενους θεατές. Διαθέτει 2 μεγάλα αποδυτήρια με εσωτερικό χώρο ο οποίος περιλαμβάνει WC και ντουζιέρες ανά αποδυτήριο, ξεχωριστό αποδυτήριο διαιτητών, ιατρείο – γραφείο διοίκησης, κυλικείο, 6 WC για το κοινό, WC ΑΜΕΑ και μόνιμο υδροδοτικό σύστημα πυρόσβεσης.

Εδώ απαραίτητο είναι να επισημάνουμε πως το νέο γηπεδικό στολίδι της πόλης μας πρέπει να διοικηθεί σωστά και επαγγελματικά, και να βρεθεί ένας τρόπος λειτουργίας από την Περιφέρεια Ηπείρου και τον Δήμο Ζηρού, ο οποίος θα επιτρέπει επιτέλους στους συλλόγους (όχι μόνο της Φιλιππιάδας) να προπονούνται με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. 

Ηρθ'ο Λάζαρος ήρθα και...γώ..!

του ΓιώταΜι 

Η ώρα είναι 7 και 15 απόγευμα παραμονή του Λαζάρου.

Ακούω να φωνάζει ενα παιδάκι.

-Όόόλο χάλια το έκανες,αηδία ρε μαμάάά!

Ρωτάω την κυρία ταδε,

-για το φαγητό σου φωνάζει;

Όοοχι αγόρι μου,μου λέει.

Νά,έλα να δείς.

Πάπαπα..!Άυριο είναι του Λαζάρου ρε φίλε!Του έχει κάνει ενα καλάθι αλλά του μικρού δεν του αρέσει ο στολισμός!Σκέφτομαι.

Άραγε να θέλει μοντέρνο στολισμό,στα χρόνια του 2018;

Να του πώ να το κάνουμε μαζί;Η θα μου γυρίσει όλο αυτό...μπούμερανγκ;

Ά ρε μυαλό τι παιχνίδια κάνεις!

Παραμονή του Λαζάρου,η μάνα ετοιμάζει το καλάθι με λογής λογής λουλούδια απο τις γλάστρες της αυλής.Το καλάθι αγορασμένο απο τον...Ιούλιο,απο έναν δεξιοτέχνη του είδους του.Τον μπαρμπα Μήτσιο.Ένα καλάθι που σήμερα δε μπορείς να βρείς.Σκέτη ζωγραφιά.

Η παρέα μου αποτελείται απο 3 άτομα.Εγώ,ο Γιώργος και ο Βασίλης.Την παραμονή σιγά που κοιμόμασταν.Το μυαλό έβγαζε σχεδιάγραμμα.Από που θα ξεκινήσουμε,και που θα καταλήξουμε.

Απ'τα χαράματα το χωριό άλλαζε τόνο ζωής.Παντού αντιλαλούσε ήρθ'ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια...αλλού γλυκά,αλλού παράφωνα!Το καλάθι μοσχοβολούσε απο τα λουλούδια.Κυλινδρικό με το χερούλι απο πάνω,μέσα στο καλάθι μας έβαζε η μάνα ένα αβγό για...φόλι!Ωστε να βλέπουν οι κυράδες την επομένη ότι και οι άλλες οι γειτόνισσες έδωσαν αβγό για να παρακινηθούν να δώσουν κι'αυτές!Άαα...για να μήν σπάσουν τα αυγά στο καλάθι,βάζαν ή μαλλί απο πρόβατο,ή αν δεν είχαν έβαζαν λίγα άχυρα.Και θα μου πείς γιατί αυγά;Μα αυτό ήταν τότε!Αν σου έβαζαν αυγά ήσουνα ο καλύτερος!Ξέραμε ποιά θα δώσει,και ποιά είναι η...τσιγκούνα,μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω τις θυμάμαι!Άλλη έβαζε σύκα,ή καρύδια,ή μύγδαλα,καραμέλες,ποιά πόρτα θα βρούμε κλειστή,κάποιος άλλος κάποια χρονιά είχε αμολήσει[μμμμ αστραπήήή που λέει ένας φίλος μου!]τα σκυλιά,βουρ στην κατηφόρα εμείς...πάπαλα τ'αυγά,ομελέτα ωμή!Στο δρόμο διασταυρωνόμαστε με άλλα παιδιά,καναμε απολογισμό,τι μάζεψαν αυτοί,που πήγαν,ποιός τους έδωσε αυγά κλπ.Ποιός μάζεψε περισσότερα,η δική μας...ορχήστρα ή αυτοί;

Κατα το μεσημέρι καθόμασταν στο...λιοντάρι[τόπος αρχής και τέλους εκεί,που το όνομα του μέρους το είχε πάρει απ'τη βρύση που ηταν στη γωνία με το μούτρο απο λιόνταρι που έβγαζε νερο ,Παλιά Φιλιππιάδα μεριά,στα Καραούλια!]και γινόταν η μοιρασιά.Με απόλυτη δικαιοσύνη.Ένα σου,κι ένα μου.Μετα τη μοιρασιά,τα αυγά πήγαιναν στο σπίτι να παραδοθούν στη μάνα.Με...εξαίρεση 3-4 που πηγαίναν κρυφά στο περίπτερο για το δεύτερο παγωτό της χρονιάς.Το πρώτο ήταν 25 Μαρτίου μετα την...παρέλαση!Έπαιζε μερικές φορες την ημέρα του Πάσχα οι αμυγδαλές να μην...λειτουργούν απ'το παγωτό.

Άαα ρε μάγκα σήμερα με τη φωνή σου,τι μου έχεις κατεβάσει στο μυαλό; Τί εικόνες.Να'σαι καλά αγόρι μου,και του χρόνου.Κάναμε μαζί το καλάθι.Όπως εγώ το είχα στο μυαλό μου απο τότε.

Το κοιτάζει λίγο.Μαζεύει...φρύδια.Ώωωχχ λέω,πάμε για δεύτερο ημίχρονο με φωνές.

Φωνάζει.Μαμάάά έλα να δείς;Αυτό είναι καλάθι,όχι η αηδία που μου'κανες!Σηκώνει το χέρι.Κόλλατο μου λέει.Ά ρε μάγκα,και του χρόνου του λέω.Όσα χρόνια κι'αν περάσουν,οι εικόνες ή σε κυνηγάνε ή θα της βρίσκεις απο κει που δέ μπορεις να φανταστείς.

Και του χρόνου με υγ....άάά τώρα μου ήρθε!Στο δρόμο τότε είχαμε φτιάξει και ένα τραγούδι και το λέγαμε πριν πάμε στη επόμενη πόρτα που θα λέγαμε τα...κανονικά κάλαντα.

Ήρθ'ο Λάζαρος ήρθα και γώ,μούπε η μάναμ να μδώεις ένα...αβγό!

Και του χρόνου με υγεία.Καλή Ανάσταση.

Ανάσταση στην καρδιά του καθενός.

ΓιώταΜι

29 03 2018

Manager ( το άθλημα των πλούσιων παίζει για τους φτωχούς)

του Παναγιώτη Γκούνη

Η τελευταία κλήση Ηπειρώτη αθλητή στην Εθνική ομάδα τένις ανδρών ήταν το 1984 με τον Κώστα Γεωργούλα του Α.Γ.Ο Φιλιππιάδας ,διαβάζω στον τύπο…

Τα υπόλοιπα τα θυμάμαι πάρα πολύ καλά...

Στα δικά μου μάτια απλά ξεφύτρωσαν δυο γήπεδα τένις στην πλατεία που ήταν η οικοκυρική σχολή  (στο τζαμί για τους παλιότερους ) . Βέβαια η πλατεία ήταν στρωμένη με πλάκες και αν έπεφτε το

μπαλάκι στους αρμούς ήταν σίγουρος πόντος αλλά αυτά ήταν λεπτομέρειες τότε συν το γεγονός ότι τα γήπεδα στέγνωναν γρηγορότερα από αυτά που έχουμε σήμερα. Δεν ξέρω αν βοήθησε ο πλάτανος ( το chat room της εποχής ) πάντως κανένα πιτσιρίκι δεν έμεινε ασυγκίνητο.

 Όλα συνέβησαν  πολύ γρήγορα όπως τα rally που βλέπετε στα grand slam…

Πρώτα  ήρθε ο Ρεϊζάκης…Προγάστωρ ( όπως κάθε προπονητής που σέβεται τον εαυτό του )  με ένα σωρό γνώσεις τις οποίες μοιραζόταν εν ώρα δράσης ! Στην εξέδρα  -που δεν υπήρχε εξέδρα- καθόταν η σύζυγός του .

Μετά ήρθε η Ακαδημία τένις της Σόφιας…δηλαδή ο καθηγητής φυσικής αγωγής του πανεπιστημίου της Σόφιας – και αυτός με το σορτσάκι του στο κωρτ – και οι παιχταράδες  φοιτητές του .Και έκαναν προπόνηση σε ένα σωρό παιδούρια , σε ενάμιση γήπεδα ! Οι άνθρωποι αυτοί  είχαν τον τρόπο τους !

…και λίγο πριν τις μέρες του Πάσχα έφτασε η ώρα για τους άπειρους αθλητές να λάβουν μέρος στο πανελλαδικό τουρνουά . Όρεξη υπήρχε , ταλέντο υπήρχε το μόνο που έπρεπε να βρεθεί ήταν κάποιος ενήλικος για να τους συνοδέψει , ένας αρχηγός αποστολής όπως ονομάζεται.

Σ αυτές τις περιπτώσεις θέλουμε έναν αθλητικό τύπο για να μπορέσει να αρπάξει έγκαιρα το παιδί που θα διασχίσει λάθος τον δρόμο ας πούμε .Χρειαζόμαστε κάποιον με ελεύθερο χρόνο γιατί μπορεί να χάσουμε από τον πρώτο γύρο αλλά το τότε ταξίδι στην Αθήνα διαρκούσε πολύ .Χρειαζόμαστε τέλος κάποιον να έχει και μια οικονομική άνεση βρε αδερφέ να κεράσει τα παιδιά κάτι που θα δουν πρώτη φορά στη ζωή τους !

Όλα αυτά τα προσόντα τα είχε μόνο ο manager , ο πραγματικά αλησμόνητος Αριστείδης Γεωργούλας ! Επειδή όμως το χιούμορ του κυρ Αριστείδη πραγματικά δεν αντιγράφεται , κυρίως στον γραπτό λόγο , ας γίνω λίγο σοβαρός .

Ο manager  ήταν υπερήλικας ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα. Δεν είχε καθόλου ελεύθερο χρόνο και κυρίως δεν είχε αυτού του είδους την άνεση που είχε αρχίσει να εμφανίζεται στην μικρή μας πόλη

.Μια πόλη που είχε αρχίσει να γίνεται filthy rich ( αν και όχι overnight ) . Ήταν πρωτοπόρος !

Αυτός ανέλαβε να συνοδέψει την πρώτη αποστολή …και εκεί που τα παιδιά έπαιζαν δίπλα στα συντρίμμια της οικοκυρικής σχολής βρέθηκαν να παίζουν δίπλα στα ερείπια του ναού του Ολυμπίου Διός στο κέντρο της Αθήνας , στον ιστορικό όμιλο αντισφαίρισης Αθηνών .« Τι γήπεδα ήταν αυτά τα χώμα !»

Το παιχνίδι πήρε συναρπαστική τροπή , απ’ αυτές που έχουν κάνει την δεκαετία του ‘80 μυθική . Αντί το οικόπεδο του μπέη να γίνει το Φιλιππιαδιώτικο Βατοπέδιο – και μην μου πείτε ότι δεν υπήρχε η ανάλογη προεργασία – ο τότε δήμαρχος Βησσάρης Χήτας έβαλε δυο υπογραφές και αποκτήσαμε μια αξιοζήλευτη υποδομή ( αντί για αέρα κοπανιστό ). Τα γήπεδα εγκαινιάστηκαν  με τους βαλκανικούς αγώνες στους οποίους πραγματικά διακρίθηκαν όλοι οι attention whores και όλοι οι photo bombers της πόλης μας .

Κάπου εκεί τελειώνει και η εποχή της αθωότητας και δεν θέλω να θυμάμαι άλλα…

Στην περίπτωση του τένις , μου είναι πολύ εύκολο να θυμηθώ το μέλλον . Δεν πρόκειται να «βγει» αθλητής τέτοιου επιπέδου στα επόμενα χρόνια παρόλο που οι σημερινοί προπονητές του αγοφ είναι από τους καλύτερους στην Ελλάδα ( και κατά την εντελώς προσωπική μου γνώμη οι καλύτεροι ).

Δεν είναι εύκολο να ξαναβγεί manager . Ποιος γονιός θα αγνοήσει την κοινωνική κινητικότητα και θα αφήσει το παιδί του να κυνηγήσει ένα όνειρο ; Και ποιο παιδί θα δουλέψει τόσο σκληρά παρά το ταλέντο του ;

Υπήρχαν πολλοί τέτοιοι γονείς εκείνη την εποχή  όπως υπάρχουν και ένα σωρό παιδιά εκείνης της εποχής πραγματικοί πρωταθλητές της ζωής  Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν αλλά ο manager ήταν ο πιο διορατικός και ο πιο γνωστικός απ’ όλους .    

Το τένις – άσχετα αν δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι – είναι από τα πιο όμορφες ιστορίες της σύγχρονης Φιλιππιάδας  . Έχει ανατρέψει πολλά κοινωνικά προγνωστικά να το πω έτσι , παρόλο που από άποψη μέριμνας δεν πήρε απολύτως τίποτε .  (Εκείνος ο χλοοτάπητας του εθνικού Φιλιππιάδας πρέπει να χει στοιχίσει περισσότερο από τον αισθητήρες τεχνητής νοημοσύνης στο γρασίδι του Wimbledon).

Δε βαριέσαι…Μόνο οι σπαρταριστές ιστορίες που μου έχουν μείνει από κείνη την εποχή φτάνουν και περισσεύουν .Θα τις έγραφα αλλά , πιστέψτε με , δεν μεταφέρονται ούτε στην οθόνη ούτε στο χαρτί. Αν με συναντήσατε και με βρείτε στα κέφια μου – εύκολα και τα δυο – να τις μοιραστώ ευχαρίστως .

Αρκετά όμως με την νοσταλγία . Καλή επιτυχία στην καινούρια εθνική ομάδα που θα έχει αθλητή απ’ τα μέρη μας μετά από τόσα χρόνια , υγεία και δύναμη σε όλο τον κόσμο και σε όλους όσους έχουν το τένις σαν τρόπο ζωής.

Παναγιώτης Γκούνης