"Ώρα να πετάξω για μακριά ..."

Γεννήθηκα εδώ, σ’ αυτή τη φωλιά, σ’ αυτή την πόλη. Στη Φιλιππιάδα. Εδώ έκανα το πρώτο μου τσίριγμα,κροτάλισμα με το ραμφος μου, εδώ έμαθα να στέκομαι, να τεντώνω τα φτερά μου, να περιμένω υπομονετικά το φαγητό μου, να μεγαλώνω μέρα με τη μέρα. Με βλέπατε. Με παρακολουθούσατε μέσω του filoiko.gr από τις οθόνες σας, με νοιαζόσασταν, με αγαπήσατε χωρίς καν να με γνωρίζετε από κοντά. Σας ένιωθα. Σας ευχαριστώ. Τώρα ήρθε η ώρα. Τα φτερά μου είναι έτοιμα. Η φωλιά μου θα μείνει άδεια αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσω από πού ξεκίνησα. Θα σας έχω στην καρδιά μου – εσάς και τη γλυκιά Φιλιππιάδα που με κράτησε με στοργή και ηρεμία μέχρι να δυναμώσω. Αν ποτέ με δείτε να πετώ ψηλά… κάντε ένα μικρό νεύμα στον ουρανό. Θα το καταλάβω. Σας αποχαιρετώ με αγάπη, το πελαργάκι σας.